| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Jak ujmować koszty w rachunkowości

Jak ujmować koszty w rachunkowości

Podmioty prowadzące księgi rachunkowe muszą określić, w jaki sposób będą ewidencjonować koszty działalności operacyjnej. Stosowanie przyjętych zasad (polityki) rachunkowości pozwoli rzetelnie i jasno przedstawić sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy.

Koszty w układzie funkcjonalnym
Prowadzenie ewidencji kosztów operacyjnych w układzie funkcjonalnym, czyli na kontach zespołu 5, pozwala uzyskać informacje, gdzie i na co zostały poniesione koszty. Należy pamiętać, że wszystkie wymienione podstawowe konta w tym zespole wymagają szczegółowej ewidencji analitycznej.
Na koncie 500 „Koszty działalności podstawowej” ewidencjonuje się w zależności od prowadzonej przez jednostkę działalności: produkcji budowlano-montażowej, przemysłowej, usługowej czy handlowej. W ciężar tego konta odnosi się więc: koszty bezpośrednie, odpisy kosztów rozliczanych w czasie, koszty wydziałowe, koszty zużycia wytworzonych we własnym zakresie półfabrykatów.
Działalność pomocnicza natomiast, której ewidencja kosztów odbywa się na koncie 530, ma na celu dostarczenie usług niezbędnych do funkcjonowania wydziałów podstawowych, komórkom zaopatrzenia, zbytu czy zarządu.
Koszty zarządu, ewidencjonowane na koncie 550, związane są z kierowaniem całokształtem działalności jednostki. W ramach tej kategorii wyodrębniane są:
- koszty ogólnoadministracyjne, czyli wynagrodzenia i świadczenia na rzecz kierownictwa i pracowników zarządu. Stanowią je również koszty: biurowe, ubezpieczenia całej jednostki, podróży służbowych pracowników oraz ryczałtów za używanie prywatnych pojazdów do celów służbowych, reprezentacji. Ponadto podatki i opłaty administracyjne, skarbowe, notarialne i sądowe,
- koszty ogólnogospodarcze, które stanowią przede wszystkim wydatki: związane z utrzymaniem i ochroną obiektów ogólnoprodukcyjnych (np. magazynów, budynków oraz dróg ogólnozakładowych, biur konstrukcyjnych i technologicznych, budynków zarządu), ogrzewaniem, bezpieczeństwem i higieną pracy o charakterze ogólnym itd.
Rozliczenie kosztów w czasie
Należy pamiętać, że niektóre koszty ponoszone w danym okresie sprawozdawczym należy rozliczyć w czasie. Związane jest to z realizacją zasady współmierności przychodów i kosztów, określonej w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694 z późn. zm.). W praktyce oznacza to, że koszty poniesione, lecz dotyczące przychodu niezrealizowanego, będą odraczane w rachunku zysków i strat, ale wykazywane w sprawozdaniu danego okresu jako element aktywów. Stanowią one w księgach rachunkowych czynne rozliczanie międzyokresowe.
Typowe nakłady tego typu to opłacone z góry za przyszłe okresy: czynsze, prenumeraty czasopism i publikacji na potrzeby działalności jednostki oraz składki na ubezpieczenia majątkowe.
Rozliczanie takich kosztów w czasie ma sens tylko wtedy, gdy stanowiły one kwotę istotną dla jednostki. Nie ma sensu rozliczanie międzyokresowo wartości, które w skali działalności jednostki są nieznaczne. W takim przypadku powinny być jednorazowo zaliczane w koszty. Ustawa o rachunkowości nie określa takiej kwoty. Należy ją indywidualnie ustalić dla danego podmiotu. W zależności od wielkości jednostki wartość istotna będzie przyjmowana na różnym poziomie. Powinna być określona indywidualnie dla każdej firmy i zapisana w jej polityce (zasadach) rachunkowości.
Ewidencja tych kosztów (istotnych) w księgach rachunkowych odbywa się za pośrednictwem konta z zespołu 6. Przykładowo, 640 „Rozliczenia międzyokresowe kosztów operacyjnych”. Naliczenie na przykład kosztów prenumeraty będzie odzwierciedlone zapisem: strona Wn konta 640 „Rozliczenia międzyokresowe kosztów operacyjnych”, strona Ma konta 202 „Rozrachunki z dostawcami”. Natomiast zapłata w korespondencji z (Ma) kontem 130 „Rachunek bankowy” lub 100 „Kasa”.
Należy pamiętać, że na koncie 640 poza wcześniej wymienionymi kosztami jako czynne rozliczenie międzyokresowe można ewidencjonować koszty dotyczące przyszłych okresów związanych z niezakończonymi pracami rozwojowymi (patrz przykład 6), remontami środków trwałych (tych, które rozliczane są w czasie) czy też przygotowaniami nowej produkcji. Szczególnym rodzajem kosztów kwalifikowanych do tej kategorii są koszty zakupu materiałów i towarów, jeżeli ich rozliczenie w czasie jest zasadne.
Warto pamiętać, że na koncie 640 ujmowane są również bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów. W tym przypadku oznaczać to będzie, że w kosztach danego okresu ujmuje się kwoty zobowiązań, które powstaną w przyszłych okresach. Zgodnie z art. 39 ustawy o rachunkowości czynnych rozliczeń międzyokresowych kosztów dokonuje się, jeżeli wydatki lub zużycie składników majątkowych dotyczą miesięcy następujących po miesiącu, w którym je poniesiono. Rozliczeń takich należy dokonywać w wysokości przypadającej na bieżący miesiąc, jeżeli wynikają m.in.:
- ze świadczeń wykonanych na rzecz jednostki, lecz jeszcze niestanowiących zobowiązania,
- prawdopodobnych kosztów, których kwota bądź data powstania zobowiązania nie są jeszcze znane, a w szczególności z tytułu napraw gwarancyjnych i rękojmi za sprzedane, złożone produkty długotrwałego użytku.
Tego typu kosztem mogą być np. rezerwy na świadczenia emerytalne i podobne.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Zbigniew Nowicki

Członek Zarządu Sembox Sp. z o.o.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »