| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Kontrola rocznych rozliczeń firmowych

Kontrola rocznych rozliczeń firmowych

Złożenie zeznania rocznego przez przedsiębiorców nie kończy definitywnie rozliczenia się z fiskusem za dany rok podatkowy. Organ podatkowy ma możliwość weryfikacji poprawności złożonego zeznania. W związku z tym podatnik powinien przechowywać dokumenty i dowody, które stanowią podstawę rozliczenia rocznego. Przedsiębiorcy obowiązani są do przechowywania ksiąg podatkowych i związanych z ich prowadzeniem dokumentów do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ordynacji podatkowej podatnicy, którzy są zobowiązani do prowadzenia ksiąg podatkowych, przechowują księgi do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Obowiązek przechowywania dotyczy - poza księgami - także dokumentów związanych z ich prowadzeniem, czyli dokumentów źródłowych, na podstawie których dokonywane były wpisy w księgach. Powyższa zasada obowiązuje od 1 stycznia 2003 r. Do tej daty podatnicy (także wyłącznie ci, na których ciążył obowiązek prowadzenia ksiąg podatkowych) przechowywali księgi i dokumenty przez pięć lat od końca roku kalendarzowego, w którym księgi były prowadzone.
Zmiana brzmienia art. 86 ust. 1 Ordynacji podatkowej wydłużyła termin przechowywania ksiąg. Odpowiadając na pytanie, czy księgi i dokumenty dotyczące danego roku podatkowego muszą być jeszcze przechowywane, podatnik powinien sięgnąć do art. 70 Ordynacji podatkowej, który to przepis reguluje kwestię przedawnienia zobowiązania podatkowego. Generalną zasadą jest, że termin przedawnienia zobowiązania podatkowego, które powstaje z mocy prawa (co ma miejsce np. w przypadku podatku od towarów i usług czy też podatku dochodowego), wynosi pięć lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W wielu jednak przypadkach termin ten może ulec przedłużeniu: bądź to ze względu na fakt jego przerwania, bądź też zawieszenia.
Jeżeli zobowiązanie podatkowe za dany rok uległo przedawnieniu, to podatnik nie ma już obowiązku przechowywania ani ksiąg, ani dokumentów związanych z ich prowadzeniem. Zasadnie można więc stwierdzić, że z chwilą przedawnienia zobowiązania podatkowego za rok, w którym nastąpiło nabycie środka trwałego, ustaje również obowiązek przechowywania dokumentów dotyczących tego nabycia. Tym samym organy podatkowe nie są uprawnione do żądania przedstawienia im tych dokumentów w trakcie kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego.
Z drugiej jednak strony można znaleźć także argumenty popierające tezę przeciwną. Podatnicy są zobowiązani do prowadzenia ewidencji podatkowej w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych. Organy podatkowe mogą więc stanąć na stanowisku, iż podatnik dokonujący w danym roku odpisów amortyzacyjnych powinien dysponować dokumentami, na podstawie których dokonuje tych odpisów. Konsekwencją zaakceptowania takiego stanowiska będzie uznanie, że w dokumentacji każdego roku podatkowego powinny znaleźć się dokumenty, z których będzie wynikała wartość początkowa danego środka trwałego, przyjęta przy jego wprowadzeniu do ewidencji.
Podsumowując, należy stwierdzić, że przepisy Ordynacji podatkowej nie dają jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, czy po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za rok, w którym podatnik nabył środek trwały, organy podatkowe mogą żądać ich okazania w trakcie weryfikacji rozliczenia podatkowego za rok, w którym ów środek trwały był amortyzowany.
Z praktycznego punktu widzenia warto jednak rozważyć zachowanie takiej dokumentacji do okazania organom podatkowym w przypadku ewentualnego sporu z organami co do prawidłowości dokonywania odpisów amortyzacyjnych, szczególnie w przypadku gdy środek trwały jest amortyzowany przez wiele lat.

PODSTAWA PRAWNA
- Art. 86 par. 1 oraz art. 70 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Alicja Sarna
doradca podatkowy, MDDP Michalik Dłuska Dziedzic i Partnerzy
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Agata Kowalska

Radca Prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »