| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Jak ewidencjonować w księgach rachunkowych środki trwałe

Jak ewidencjonować w księgach rachunkowych środki trwałe

Podejście prawa podatkowego do środków trwałych różni się od podejścia w ustawie o rachunkowości. Jedną z różnic, jakie występują w tym zakresie, jest inna klasyfikacja niektórych składników majątku do tej grupy aktywów.

Obce środki trwałe
Należy pamiętać, że do środków trwałych zalicza się również te składniki majątku, które zostały przyjęte do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, jeżeli warunki umowy spełnią określone kryteria.
 
Oznacza to, że jeżeli jednostka przyjęła do używania obce środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne na mocy umowy, zgodnie z którą jedna ze stron (finansujący) oddaje drugiej stronie (korzystającemu) środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne do odpłatnego używania lub również pobierania pożytków na czas oznaczony, środki te i wartości zalicza się do aktywów trwałych korzystającego, jeżeli umowa spełnia co najmniej jeden z następujących warunków:
 
- przenosi własność jej przedmiotu na korzystającego po zakończeniu okresu, na który została zawarta,
 
- zawiera prawo do nabycia jej przedmiotu przez korzystającego, po zakończeniu okresu, na jaki została zawarta, po cenie niższej od wartości rynkowej z dnia nabycia,
 
- okres, na jaki została zawarta, odpowiada w przeważającej części przewidywanemu okresowi ekonomicznej użyteczności środka trwałego lub prawa majątkowego, przy czym nie może być on krótszy niż 3/4 tego okresu. Prawo własności przedmiotu umowy może być, po okresie, na jaki umowa została zawarta, przeniesione na korzystającego,
 
- suma opłat, pomniejszonych o dyskonto, ustalona w dniu zawarcia umowy i przypadająca do zapłaty w okresie jej obowiązywania, przekracza 90 proc. wartości rynkowej przedmiotu umowy na ten dzień. W sumie opłat uwzględnia się wartość końcową przedmiotu umowy, którą korzystający zobowiązuje się zapłacić za przeniesienie na niego własności tego przedmiotu. Do sumy opłat nie zalicza się płatności na rzecz korzystającego za świadczenia dodatkowe, podatków oraz składek na ubezpieczenie tego przedmiotu, jeżeli korzystający pokrywa je niezależnie od opłat za używanie,
 
- zawiera przyrzeczenie finansującego do zawarcia z korzystającym kolejnej umowy o oddanie w odpłatne używanie tego samego przedmiotu lub przedłużenia umowy dotychczasowej, na warunkach korzystniejszych od przewidzianych w dotychczasowej umowie,
 
- przewiduje możliwość jej wypowiedzenia, z zastrzeżeniem, że wszelkie powstałe z tego tytułu koszty i straty poniesione przez finansującego pokrywa korzystający,
 
- przedmiot umowy został dostosowany do indywidualnych potrzeb korzystającego. Może on być używany wyłącznie przez korzystającego, bez wprowadzania w nim istotnych zmian.
 
Przykładem może być umowa leasingu finansowego. Leasingobiorca wykazuje przedmiot leasingu w księgach rachunkowych i poddaje go amortyzacji (patrz przykład 1).
Wycena początkowa
Zgodnie z art. 31 ustawy o rachunkowości wartość początkową środka trwałego stanowiącą cenę nabycia lub koszt wytworzenia środka trwałego powiększają koszty jego ulepszenia.
 
Wycena początkowa środka trwałego wprowadzanego do ewidencji będzie zależna od sposobu, w jaki jednostka weszła w jego posiadanie. Czy został on wytworzony we własnym zakresie, otrzymany w formie aportu lub darowizny czy nabyty odpłatnie. W przypadku więc:
 
- odpłatnego nabycia - wartością początkową będzie cena nabycia. Obejmuje ona cenę zakupu i inne koszty poniesione w związku z zakupem, takie jak: koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, opłaty notarialne, skarbowe. Wartość początkową w tym przypadku powiększają również koszty obsługi zobowiązań zaciągniętych w celu nabycia środka trwałego, np.: różnice kursowe, prowizje, odsetki, koszty ustanowienia zabezpieczenia. Cena nabycia nie obejmuje natomiast podatku od towarów i usług, chyba że zgodnie z ustawą o VAT podatnikowi nie przysługuje obniżenie podatku należnego o podatek naliczony (patrz przykład 2).
 
- wytworzenia we własnym zakresie wartością początkową będzie koszt wytworzenia. Obejmuje on (w cenach nabycia) wartość składników majątku zużytych do wytworzenia danego środka trwałego oraz wykorzystanych w związku z tym usług obcych. Także koszty wynagrodzeń za pracę oraz inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzenia środka trwałego. Ponadto do kosztu wytworzenia zalicza się odsetki od kredytów, prowizje, różnice kursowe do dnia przekazania środka trwałego do używania.
 
- nabycia nieodpłatnie (spadek, darowizna) wartością początkową będzie wartość rynkowa z dnia nabycia.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Ceret Grzywaczewska

Kancelaria Radców Prawnych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »