| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Koszty w firmie prowadzonej w domu - interpretacje podatkowe

Koszty w firmie prowadzonej w domu - interpretacje podatkowe

Prowadzenie firmy w mieszkaniu lub domu to dobry sposób na oszczędności związane z wydatkami na lokal. Co ważne, taki sposób prowadzenia firmy pozwala na zaliczenie wielu wydatków związanych z eksploatacją domu do kosztów uzyskania przychodów. Dotyczy to np. opłat za energię, wodę, telefon. Jednak, aby móc takie wydatki zakwalifikować do kosztów podatkowych, trzeba je odpowiednio udokumentować. Jest to o tyle ważne, że w praktyce organy podatkowe często kwestionują możliwość zaliczenia do kosztów pewnych wydatków poniesionych w związku z prowadzeniem działalności w domu. Problemy mogą również pojawić się w sytuacji, gdy tylko część mieszkania jest przeznaczona do celów działalności, a część służy celom mieszkalnym. Dlatego dla wyjaśnienia pojawiających się wątpliwości prezentujemy wybrane interpretacje organów podatkowych wraz z opiniami specjalistów.

Wydatki związane z nabyciem prawa do mieszkania, takie jak opłata notarialna, odsetki od kredytu czy podatek od czynności cywilnoprawnych, do dnia przekazania środka trwałego do używania będą wchodziły w skład wartości początkowej środka trwałego.

Definicję środków trwałych zawiera art. 22a ust. 1 ustawy o PIT. W punkcie 1 tego przepisu wskazano, że amortyzacji podlegają stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania m.in. lokale będące odrębną własnością o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a ust. 1 ustawy o PIT, zwane środkami trwałymi.
Za wartość początkową środków trwałych w razie nabycia w drodze kupna uważa się zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT cenę ich nabycia. Definicję ceny nabycia zawiera natomiast art. 22g ust. 3 ustawy o PIT, zgodnie z którym jest to kwota należna zbywcy, powiększona o koszty związane z zakupem, naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania, a w szczególności koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji oraz pomniejszona o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 22n ust. 4 ustawy o PIT zapisów dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonuje się w ewidencji najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego, o którym mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT i zgodnie z którym odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od ujawnionych środków trwałych nieobjętych dotychczas ewidencją - począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji.
Zatem poniesione wydatki do dnia przekazania środka trwałego do używania (dnia ujawnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych) będą wchodziły w skład wartości początkowej środka trwałego. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 22n ust. 5 ustawy o PIT przy zmianie formy opodatkowania na zasady ogólne, podatnicy mają obowiązek założyć ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, uwzględniając w niej odpisy amortyzacyjne przypadające za okres opodatkowania w formie zryczałtowanego podatku dochodowego.
Postanowienie naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście z 22 maja 2007 r., nr 1435/FB2/415/13B /07/ES.

OPINIA
EWA FLOR
doradca podatkowy, menedżer, BDO Numerica

W dobie silnego rozwoju rynku nieruchomości w Polsce to, jakie koszty i opłaty poniesione w procesie zakupu nieruchomości będziemy mogli wliczyć do kwoty podlegającej amortyzacji, będzie miało dla wielu z nas duże znaczenie.
Spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego jako prawo majątkowe jest na gruncie ustawy o PIT zaliczane do wartości niematerialnych i prawnych. Będzie ono niewątpliwie mogło podlegać amortyzacji. W tym wypadku, jak słusznie zauważa organ podatkowy, wartość początkową będziemy ustalać przez dodanie do ceny zapłaconej zbywcy wszystkich połączonych z zakupem kosztów, czy też opłat, jak np. poniesione opłaty notarialne czy też sądowe. Warto jednak podkreślić, że przepisy ustawy o PIT nie przewidują zwiększania wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej o nakłady związane z jej ulepszeniem. Warunkiem koniecznym do zaliczania odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów jest wprowadzenie spółdzielczego prawa własnościowego do lokalu do ewidencji środków trwałych. Zgodnie z art. 22m ust. 4 ustawy o PIT stawka amortyzacyjna dla własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkaniowego wynosi 2,5 proc.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

iBHP Sp. z o.o.

ekspert z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »