| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Koszty w firmie prowadzonej w domu - interpretacje podatkowe

Koszty w firmie prowadzonej w domu - interpretacje podatkowe

Prowadzenie firmy w mieszkaniu lub domu to dobry sposób na oszczędności związane z wydatkami na lokal. Co ważne, taki sposób prowadzenia firmy pozwala na zaliczenie wielu wydatków związanych z eksploatacją domu do kosztów uzyskania przychodów. Dotyczy to np. opłat za energię, wodę, telefon. Jednak, aby móc takie wydatki zakwalifikować do kosztów podatkowych, trzeba je odpowiednio udokumentować. Jest to o tyle ważne, że w praktyce organy podatkowe często kwestionują możliwość zaliczenia do kosztów pewnych wydatków poniesionych w związku z prowadzeniem działalności w domu. Problemy mogą również pojawić się w sytuacji, gdy tylko część mieszkania jest przeznaczona do celów działalności, a część służy celom mieszkalnym. Dlatego dla wyjaśnienia pojawiających się wątpliwości prezentujemy wybrane interpretacje organów podatkowych wraz z opiniami specjalistów.

Wydatki związane z nabyciem prawa do mieszkania, takie jak opłata notarialna, odsetki od kredytu czy podatek od czynności cywilnoprawnych, do dnia przekazania środka trwałego do używania będą wchodziły w skład wartości początkowej środka trwałego.

Definicję środków trwałych zawiera art. 22a ust. 1 ustawy o PIT. W punkcie 1 tego przepisu wskazano, że amortyzacji podlegają stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania m.in. lokale będące odrębną własnością o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a ust. 1 ustawy o PIT, zwane środkami trwałymi.
Za wartość początkową środków trwałych w razie nabycia w drodze kupna uważa się zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT cenę ich nabycia. Definicję ceny nabycia zawiera natomiast art. 22g ust. 3 ustawy o PIT, zgodnie z którym jest to kwota należna zbywcy, powiększona o koszty związane z zakupem, naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania, a w szczególności koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji oraz pomniejszona o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 22n ust. 4 ustawy o PIT zapisów dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonuje się w ewidencji najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego, o którym mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT i zgodnie z którym odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od ujawnionych środków trwałych nieobjętych dotychczas ewidencją - począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji.
Zatem poniesione wydatki do dnia przekazania środka trwałego do używania (dnia ujawnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych) będą wchodziły w skład wartości początkowej środka trwałego. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 22n ust. 5 ustawy o PIT przy zmianie formy opodatkowania na zasady ogólne, podatnicy mają obowiązek założyć ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, uwzględniając w niej odpisy amortyzacyjne przypadające za okres opodatkowania w formie zryczałtowanego podatku dochodowego.
Postanowienie naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście z 22 maja 2007 r., nr 1435/FB2/415/13B /07/ES.

OPINIA
EWA FLOR
doradca podatkowy, menedżer, BDO Numerica

W dobie silnego rozwoju rynku nieruchomości w Polsce to, jakie koszty i opłaty poniesione w procesie zakupu nieruchomości będziemy mogli wliczyć do kwoty podlegającej amortyzacji, będzie miało dla wielu z nas duże znaczenie.
Spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego jako prawo majątkowe jest na gruncie ustawy o PIT zaliczane do wartości niematerialnych i prawnych. Będzie ono niewątpliwie mogło podlegać amortyzacji. W tym wypadku, jak słusznie zauważa organ podatkowy, wartość początkową będziemy ustalać przez dodanie do ceny zapłaconej zbywcy wszystkich połączonych z zakupem kosztów, czy też opłat, jak np. poniesione opłaty notarialne czy też sądowe. Warto jednak podkreślić, że przepisy ustawy o PIT nie przewidują zwiększania wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej o nakłady związane z jej ulepszeniem. Warunkiem koniecznym do zaliczania odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów jest wprowadzenie spółdzielczego prawa własnościowego do lokalu do ewidencji środków trwałych. Zgodnie z art. 22m ust. 4 ustawy o PIT stawka amortyzacyjna dla własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkaniowego wynosi 2,5 proc.
reklama

Źródło:

INFOR

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

PRACUJ W UNII

wszystko o pracy w Unii

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »