| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Koszty w firmie prowadzonej w domu - interpretacje podatkowe

Koszty w firmie prowadzonej w domu - interpretacje podatkowe

Prowadzenie firmy w mieszkaniu lub domu to dobry sposób na oszczędności związane z wydatkami na lokal. Co ważne, taki sposób prowadzenia firmy pozwala na zaliczenie wielu wydatków związanych z eksploatacją domu do kosztów uzyskania przychodów. Dotyczy to np. opłat za energię, wodę, telefon. Jednak, aby móc takie wydatki zakwalifikować do kosztów podatkowych, trzeba je odpowiednio udokumentować. Jest to o tyle ważne, że w praktyce organy podatkowe często kwestionują możliwość zaliczenia do kosztów pewnych wydatków poniesionych w związku z prowadzeniem działalności w domu. Problemy mogą również pojawić się w sytuacji, gdy tylko część mieszkania jest przeznaczona do celów działalności, a część służy celom mieszkalnym. Dlatego dla wyjaśnienia pojawiających się wątpliwości prezentujemy wybrane interpretacje organów podatkowych wraz z opiniami specjalistów.

Opłaty wynikające z faktury VAT dotyczące wydatków na bieżącą eksploatację zakupionego, ale jeszcze nieoddanego do użytkowania lokalu, nie mogą bezpośrednio stanowić kosztu uzyskania przychodu.

Na podstawie art. 24 ust. 1 oraz art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.; dalej ustawa o PIT) podatnicy, którzy zgodnie z obowiązującymi ich zasadami rachunkowości sporządzają sprawozdanie finansowe, są zobowiązani prawidłowo prowadzić księgi, zgodnie z odrębnymi przepisami, tj. ustawą o rachunkowości w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy.
 
Faktura dotycząca bieżącej eksploatacji lokalu użytkowego w omawianym przypadku zawiera wszystkie niezbędne elementy określone ustawą o rachunkowości, tym samym spełnia wymogi dowodu księgowego i stanowi dowód potwierdzający dokonanie operacji gospodarczej.
 
Niemniej jednak opłaty wynikające z tej faktury, dotyczące kosztów bieżącej eksploatacji zakupionego, ale jeszcze nieoddanego do użytkowania lokalu, nie mogą bezpośrednio stanowić kosztu uzyskania przychodu.
 
Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 1b) ustawy o PIT, nie uważa się za koszt uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, innych niż nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów. Artykuł 22 ust. 8 ustawy o PIT stanowi bowiem, że kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 ustawy o PIT. Natomiast w myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 oraz art. 22g ust 1 pkt 1 ustawy o PIT odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, za którą uważa się w drodze kupna - cenę ich nabycia.
 
Zgodnie z art. 22g ust. 3 ustawy o PIT za cenę nabycia środków trwałych uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.
 
W konsekwencji opłaty wyszczególnione na przedmiotowej fakturze VAT nie mogą bezpośrednio stanowić kosztu uzyskania przychodu w miesiącu jej otrzymania. Opłaty wynikające z tej faktury dotyczą bowiem kosztów bieżącej eksploatacji zakupionego, ale jeszcze nieoddanego do użytkowania lokalu. Wobec tego opłaty wynikające z tej faktury, jak również z kolejnych faktur dotyczących okresu do dnia przekazania lokalu do użytkowania, stanowią część ceny nabycia lokalu. Kosztami uzyskania przychodów będą natomiast odpisy amortyzacyjne dokonywane po przekazaniu lokalu do użytkowania i liczone od ustalonej wartości początkowej lokalu.
Decyzja dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 13 czerwca 2006 r., nr PB I-2/4117/IN-10/US Łask/06/JF.

OPINIA
MAREK GADACZ
starszy menedżer, dział doradztwa podatkowego Pricewaterhouse- Coopers

Zasadniczo należy się zgodzić z tezą zaprezentowaną przez izbę odnośnie do momentu uznania wydatków za koszt uzyskania przychodu. Zgodnie z ustawą o PIT wszelkie wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą poniesione w celu osiągnięcia przychodów stanowią koszt uzyskania przychodów. Do tej kategorii zalicza się również bieżące wydatki związane z użytkowaniem środków trwałych. Niemniej jednak, aby wydatki związane z użytkowaniem środka trwałego mogły być uznane za koszt, środek trwały musi być kompletny i zdatny do użytku oraz oddany do używania. W komentowanym przypadku lokal nie został jeszcze oddany do używania, więc rozpoznanie kosztów na bieżąco może budzić wątpliwości. Dlatego też uznanie ich za część kosztu nabycia środka trwałego i rozliczenie ich w ramach późniejszych odpisów amortyzacyjnych po oddaniu środka trwałego do używania wydaje się niezłym rozwiązaniem. Należy zgodzić się z izbą, że umieszczenie nazwisk obojga małżonków na fakturze nie powinno - co do zasady - uniemożliwiać rozliczenia wydatku jako związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Jan Mazurek

www.moneymarket.pl

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »