| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Jak księgować środki trwałe

Jak księgować środki trwałe

Środki trwałe zaliczane są do podstawowych składników majątku podmiotów gospodarczych i niejednokrotnie stanowią kluczowy zasób w prowadzonej przez przedsiębiorstwo działalności gospodarczej. Oznacza to, że im większe jest znaczenie majątku trwałego w aktywach przedsiębiorstwa, tym ważniejsze staje się prawidłowe ujmowanie tego majątku i zmian w nim zachodzących, zarówno z punktu widzenia prawa bilansowego (zasad rachunkowości), jak i prawa podatkowego (rozliczeń podatkowych).

Środki trwałe w bilansie
Określony układ prezentacji środków trwałych w sprawozdaniu finansowym jednostki gospodarczej narzuca również ustawa o rachunkowości. Informacje na temat środków trwałych jednostki zawarte są przede wszystkim w bilansie oraz w dodatkowych informacjach i objaśnieniach. Zakres informacji oraz ich układ w sprawozdaniu finansowym jednostki reguluje załącznik do ustawy o rachunkowości.
Zgodnie z uregulowaniami wymienionego załącznika, jednostka gospodarcza powinna zaprezentować środki trwałe w bilansie w części A.II zatytułowanej „Rzeczowe aktywa trwałe” w następującym układzie:
1. Środki trwałe: grunty (w tym prawo wieczystego użytkowania gruntu); budynki, lokale i obiekty inżynierii lądowej i wodnej; środki transportu; inne środki trwałe.
2. Środki trwałe w budowie.
3. Zaliczki na środki trwałe w budowie.
Integralną częścią sprawozdania finansowego jednostki są dodatkowe informacje i objaśnienia. Jednostka powinna w nich umieścić następujące dane o środkach trwałych:
1. szczegółowy zakres zmian wartości grup rodzajowych środków trwałych, zawierający: stan tych aktywów na początek roku obrotowego, zwiększenia i zmniejszenia z tytułu aktualizacji wartości, nabycia, przemieszczenia wewnętrznego oraz stan końcowy, a dla majątku amortyzowanego – podobne przedstawienie stanów i tytułów zmian dotychczasowej amortyzacji lub umorzenia,
2. wartość gruntów użytkowanych wieczyście,
3. wartość nieamortyzowanych lub nieumarzanych przez jednostkę środków trwałych, używanych na podstawie umów najmu, dzierżawy i innych umów, w tym z tytułu umów leasingu,
4. zobowiązania wobec budżetu państwa lub jednostek samorządu terytorialnego z tytułu uzyskania prawa własności budynków i budowli.
Zgodnie z prawem
art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o rachunkowości
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
środkach trwałych – rozumie się przez to, z zastrzeżeniem pkt 17, rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Zalicza się do nich w szczególności:
a) nieruchomości – w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
b) maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy,
c) ulepszenia w obcych środkach trwałych,
d) inwentarz żywy.
Środki trwałe oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze zalicza się do aktywów trwałych jednej ze stron umowy, zgodnie z warunkami określonymi w ust. 4.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Wioletta Małota

Konsultant Międzykulturowy i HR, Executive Mentor &Coach

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »