| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Jak księgować środki trwałe

Jak księgować środki trwałe

Środki trwałe zaliczane są do podstawowych składników majątku podmiotów gospodarczych i niejednokrotnie stanowią kluczowy zasób w prowadzonej przez przedsiębiorstwo działalności gospodarczej. Oznacza to, że im większe jest znaczenie majątku trwałego w aktywach przedsiębiorstwa, tym ważniejsze staje się prawidłowe ujmowanie tego majątku i zmian w nim zachodzących, zarówno z punktu widzenia prawa bilansowego (zasad rachunkowości), jak i prawa podatkowego (rozliczeń podatkowych).

Utrata wartości według MSR
Międzynarodowy Standard Rachunkowości nr 36 wskazuje m.in. na następujące przesłanki mogące świadczyć o utracie wartości poszczególnych składników majątkowych lub grup:
•  utrata wartości rynkowej danego składnika aktywów, jaka nastąpiła w ciągu okresu, jest znacznie wyższa od utraty wartości spowodowanej upływem czasu i zwykłym użytkowaniem, a której uwzględnieniu służy amortyzacja,
•  już nastąpiły lub niebawem nastąpią znaczne, niekorzystne dla jednostki zmiany, spowodowane czynnikami technologicznymi, rynkowymi, gospodarczymi lub prawnymi w otoczeniu, w którym jednostka działa, lub na rynkach, na które dany składnik aktywów jest przeznaczony,
•  w ciągu okresu nastąpił wzrost stóp procentowych, co prawdopodobnie wpłynie na stopę dyskontową stosowaną do wyliczenia wartości użytkowej danego składnika aktywów, to jest bieżącej (zdyskontowanej) szacunkowej wartości przyszłych przepływów środków pieniężnych, których oczekuje się z dalszego użytkowania tego składnika oraz z jego likwidacji po zakończeniu okresu użytkowania (łącznie),
•  dany składnik aktywów nie jest jednostce przydatny lub jest fizycznie uszkodzony,
•  już nastąpiły, lub niebawem nastąpią, znaczne, niekorzystne dla jednostki, zmiany dotyczące zakresu i sposobu użytkowania danego składnika aktywów; na przykład jest planowane zaniechanie lub restrukturyzacja działalności, której dany składnik służy; albo istnieją plany jego wcześniejszego zlikwidowania,
•  dowody świadczą o tym, że ekonomiczne osiągi danego składnika aktywów są lub w przyszłości będą gorsze od oczekiwanych.
W razie zaistnienia takich okoliczności trzeba ustalić, czy wartość księgowa netto danego składnika aktywów nie jest wyższa od jego wartości odzyskiwalnej. Wartość odzyskiwalną stanowi wyższa z dwóch następujących kwot: ceny sprzedaży netto danego składnika aktywów lub jego wartości użytkowej.
Nasza rada
Wartość użytkowa stanowi bieżącą wartość szacowanych przyszłych przepływów pieniężnych oczekiwanych z tytułu kontynuacji użytkowania danego składnika aktywów oraz jego zbycia po zakończeniu okresu użytkowania.
Stopę dyskontową stanowi stopa przed opodatkowaniem odzwierciedlająca bieżącą ocenę rynkową wartości pieniądza w czasie oraz specyficznych rodzajów ryzyka związanego z danym składnikiem aktywów. Stopa dyskonta nie powinna odzwierciedlać czynników ryzyka, o które przyszłe przepływy pieniężne zostały już skorygowane i powinna być równa stopie zwrotu wymaganej przez inwestorów w przypadku wyboru przez nich inwestycji, która generowałaby przepływy pieniężne równoważne z tymi, jakich oczekuje się od danego składnika aktywów.
Innymi słowy, wartość użytkową składnika majątkowego oblicza się, szacując wpływy i wydatki środków pieniężnych związane z jego dalszym użytkowaniem lub likwidacją, a następnie dyskontując te wpływy i wydatki przyjętą stopą (np. stopą kredytu lombardowego). Jeżeli cena sprzedaży netto lub wartość użytkowa netto (a co najmniej jedna z nich) są wyższe od wartości księgowej netto składnika aktywów, trwała utrata wartości nie zachodzi. Wystarczy zatem, aby wartość księgowa netto była niższa od jednej z tych wielkości. O ile zachodzą jednak okoliczności powodujące trwałą utratę wartości środka trwałego, wówczas jednostka powinna dokonać odpisu aktualizującego, urealniającego wartość netto środka trwałego. Odpis taki obciąża pozostałe koszty operacyjne jednostki.
Należy zaznaczyć, że zgodnie z Międzynarodowym Standardem Rachunkowości nr 36 „Utrata wartości aktywów” jednostka powinna dokonywać na każdy dzień bilansowy przeglądu aktywów (składników środków trwałych) celem ustalenia, czy nie występują przesłanki wskazujące na możliwość utraty wartości niektórych składników aktywów. Jeżeli takie przesłanki istnieją, jednostka powinna obliczyć wartość odzyskiwalną tych składników aktywów. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie wartości odzyskiwalnej pojedynczego składnika aktywów, należy ustalić wartość odzyskiwalną dla ośrodka wypracowującego środki pieniężne, do którego dany składnik aktywów należy.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Rachunkowości nr 36, jednostka może w określonych okolicznościach odwrócić odpisy aktualizacyjne z tytułu utraty wartości z lat poprzednich. Jednakże w przypadku dokonania takiego odwrócenia jednostka powinna ujawnić w sprawozdaniu finansowym informacje dodatkowe dotyczące odwrócenia odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości.
Zgodnie z prawem
art. 28 ust. 7 ustawy o rachunkowości
Trwała utrata wartości zachodzi wtedy, gdy istnieje duże prawdopodobieństwo, że kontrolowany przez jednostkę składnik aktywów nie przyniesie w przyszłości w znaczącej części lub w całości przewidywanych korzyści ekonomicznych. Uzasadnia to dokonanie odpisu aktualizującego doprowadzającego wartość składnika aktywów wynikającą z ksiąg rachunkowych do ceny sprzedaży netto, a w przypadku jej braku – do ustalonej w inny sposób wartości godziwej.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Chronos-Investment Sp. z o. o.

Usługi księgowe i doradztwo podatkowe.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »