| INFORFK | INFORRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Jak księgować środki trwałe

Jak księgować środki trwałe

Środki trwałe zaliczane są do podstawowych składników majątku podmiotów gospodarczych i niejednokrotnie stanowią kluczowy zasób w prowadzonej przez przedsiębiorstwo działalności gospodarczej. Oznacza to, że im większe jest znaczenie majątku trwałego w aktywach przedsiębiorstwa, tym ważniejsze staje się prawidłowe ujmowanie tego majątku i zmian w nim zachodzących, zarówno z punktu widzenia prawa bilansowego (zasad rachunkowości), jak i prawa podatkowego (rozliczeń podatkowych).

Ewidencja środków trwałych
Ewidencję środków trwałych w budowie prowadzi się na odrębnym koncie „Środki trwałe w budowie”. Na stronie „Winien” tego konta ujmowane są następujące, typowe operacje gospodarcze:
1. faktury VAT oraz rachunki za zakupione obiekty, za zakupione obce inwestycje rozpoczęte, za instalację obiektów, roboty budowlano-montażowe, dokumentację, nadzór itp. (w cenie zakupu netto – bez VAT lub brutto, zależnie od tego, czy VAT podlega odliczeniu lub zwrotowi, czy też jest elementem ceny nabycia);
2. roboty wykonane w ramach działalności operacyjnej na rzecz działalności inwestycyjnej;
3. wyroby własnej produkcji przekazane na rzecz działalności inwestycyjnej;
4. wartość netto środka trwałego postawionego w stan likwidacji w związku z realizacją inwestycji;
5. nieodpłatne przejęcie inwestycji rozpoczętych (w wartości brutto z naliczonym VAT);
6. ujawnione nadwyżki w składnikach inwestycji rozpoczętych;
7. odsetki, prowizje, ujemne różnice kursowe od kredytów, pożyczek i rozrachunków w walutach obcych ustalone w okresie realizacji inwestycji.
Z kolei na stronie „Ma” konta „Środki trwałe w budowie” ujmowane są następujące, typowe operacje gospodarcze:
1. ujawnione niedobory i szkody w składnikach inwestycji rozpoczętych;
2. dodatnie różnice kursowe od kredytów, pożyczek i rozrachunków w walutach obcych ustalone w okresie realizacji inwestycji;
3. przyjęcie do eksploatacji zakończonego środka trwałego;
4. nieodpłatne przekazanie środków trwałych w budowie;
5. odpisanie środków trwałych w budowie, które nie przyniosły efektu użytecznego;
6. wyksięgowanie sprzedanych środków trwałych w budowie;
7. odpisanie środków trwałych w budowie zniszczonych w wyniku zdarzeń losowych;
8. zmniejszenie kosztów inwestycji (środków trwałych w budowie) w wyniku np. odzysków z likwidacji środków trwałych dokonanej w związku z realizacją inwestycji.
 
Do konta „Środki trwałe w budowie” jednostka gospodarcza powinna prowadzić ewidencję szczegółową w celu wyodrębnienia kosztów inwestycji według poszczególnych rodzajów efektów inwestycyjnych oraz skalkulowania ceny nabycia lub kosztu wytworzenia poszczególnych obiektów inwentarzowych środków trwałych.
Koszty pośrednie (wspólne) rozlicza się na poszczególne obiekty najczęściej proporcjonalnie do kosztów bezpośrednich.
Z nakładów ujętych jako środki trwałe w budowie należy wyłączyć te ich składniki, które nie dały efektu ekonomicznego, zostały sprzedane lub podarowane (strona „Winien” konta „Pozostałe koszty operacyjne”).

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

ZAPAMIĘTAJ
Po zakończeniu inwestycji jednostka dokonuje przejęcia obiektu do użytkowania na podstawie dokumentu OT. W dokumencie tym następuje wycena środka trwałego.
Jeżeli dana inwestycja dotyczyła jednego obiektu, wszystkie koszty poniesione na ten obiekt stanowią wartość danego środka trwałego. Jeżeli w ramach danej inwestycji jednostka wykonała kilka obiektów, konieczne jest rozliczenie kosztów wspólnych – np. dokumentacji, opłat nadzoru – na poszczególne obiekty. Rozliczenie kosztów wspólnych następuje na ogół proporcjonalnie do wysokości kosztów bezpośrednich poszczególnych obiektów.
Po przekazaniu danego obiektu do użytkowania, wszystkie koszty związane z wykonaniem danej inwestycji zgromadzone wstępnie na koncie „Środki trwałe w budowie” są przenoszone na konto „Środki trwałe”. Po przeprowadzeniu powyższych księgowań konto „Środki trwałe w budowie” może wykazywać saldo „Winien”, które oznacza koszty poniesione na inwestycje będące w toku wykonywania.
Zgodnie z prawem
art. 28 ust. 2 o rachunkowości
Cena nabycia, o której mowa w ust. 1, to cena zakupu składnika aktywów, obejmująca kwotę należną sprzedającemu, bez podlegających odliczeniu podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, a w przypadku importu powiększona o obciążenia o charakterze publicznoprawnym oraz powiększona o koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem składnika aktywów do stanu zdatnego do używania lub wprowadzenia do obrotu, łącznie z kosztami transportu, jak też załadunku, wyładunku, składowania lub wprowadzenia do obrotu, a obniżona o rabaty, opusty, inne podobne zmniejszenia i odzyski. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie ceny nabycia składnika aktywów, a w szczególności przyjętego nieodpłatnie, w tym w drodze darowizny – jego wyceny dokonuje się według ceny sprzedaży takiego samego lub podobnego przedmiotu.

Źródło:

INFOR

HITY INFORU

TERMINARZ

LIP22
TydzieńPWŚCPSN
2730123456
2878910111213
2914151617181920
3021222324252627
3128293031010203

Narzędzia księgowego

Eksperci infor.pl

Verum Audyt

Audyt. Usługi księgowe. Doradztwo.

Zostań ekspertem Infor.pl »