| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Praktyczny przewodnik po wzorach pism podatkowych

Praktyczny przewodnik po wzorach pism podatkowych

Niniejsza publikacja stanowi przekrojowy przewodnik po wzorach pism podatkowych, jakie każdy podatnik może spotkać w swojej praktyce gospodarczej. Autorzy przybliżają zasady sporządzenia każdego z nich oraz umieszczają przykładowe wzory. Jest to wiedza bardzo praktyczna, która pozwala z jednej strony skorzystać z ulg podatkowych, takich jak umorzenie zaległości podatkowej czy rozłożenie jej na raty, a z drugiej strony pozwala uniknąć negatywnych konsekwencji niezłożenia określonych oświadczeń w terminie.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego

Od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do wyższej instancji. W przypadku wydania decyzji przez naczelnika urzędu skarbowego właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia - czyli dyrektor izby skarbowej. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno:

- zawierać zarzuty przeciw decyzji,

- zawierać określenie istoty i zakresu żądania będącego przedmiotem odwołania oraz

- wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.

W przedmiocie poruszanego zagadnienia wielokrotnie wypowiadały się także sądy administracyjne. Przykładowo w wyroku z 8 maja 2003 r. (sygn. akt III SA 2278/01) NSA stwierdził, iż „Przez pojęcie zarzutu art. 222 ordynacji podatkowej należy rozumieć wskazanie w odwołaniu uchybienia, które uzasadnia żądanie zawarte w odwołaniu. Uchybienie to stanowi podstawę odwołania, które uprawnia do żądania zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji. Sformułowanie istoty i zakresu żądania polega na określeniu przez wnoszącego odwołanie, w jaki sposób i w jakim zakresie powinna zostać zweryfikowana decyzja podatkowa wydana przez organ pierwszej instancji. Odwołujący powinien przytoczyć dowody, które dają możliwość zweryfikowania prawdziwości twierdzeń zawartych w odwołaniu oraz uzasadniających żądanie sformułowane w odwołaniu. Nie oznacza to obowiązku powołania się na nowe dowody, mogą to być dowody zgromadzone w postępowaniu pierwszej instancji”.

Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem tego organu podatkowego, który wydał zaskarżaną decyzję. Należy tego dokonać w ciągu 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Podatnik może cofnąć odwołanie przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy. Organ odwoławczy odmawia uwzględnienia cofnięcia odwołania, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo pozostawienia w mocy decyzji wydanej z naruszeniem przepisów, które uzasadnia jej uchylenie lub zmianę. W sytuacji gdy organ pierwszej instancji uzna, że wniesione za jego pośrednictwem odwołanie zasługuje na uwzględnienie w całości - może wydać nową decyzję, którą uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję. Od tej nowej decyzji stronie ponownie przysługuje odwołanie. Organ podatkowy, do którego wpłynęło odwołanie, przekazuje je wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania odwołania, chyba że w tym terminie wyda decyzję uznającą rację odwołania. Z kolei organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia (przez ten sam organ). Dzieje się tak wówczas, gdy rozstrzygnięcie wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organ odwoławczy powinien wskazać organowi pierwszej instancji te okoliczności faktyczne, które powinien on zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Składając odwołanie warto zatem żądać przeprowadzenia pewnych określonych czynności, jeśli w ramach postępowania pierwszoinstancyjnego nie zostały one w ogóle przeprowadzone bądź zostały co prawda przeprowadzone, ale w sposób niepełny, wadliwy. Warto wnioskować o przesłuchanie w charakterze świadków osoby, które mogą przyczynić się do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W postępowaniu podatkowym prowadzonym na podstawie przepisów ordynacji podatkowej nie istnieje tzw. prekluzja dowodowa, czyli możliwość zgłaszania wniosków dowodowych wyłącznie przed organem pierwszej instancji, co oznacza, że na każdym z etapów postępowania podatkowego istnieje możliwość zgłaszania żądań, wniosków itd. Ważne jest, że organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes publiczny.

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

W wyniku odwołania organ odwoławczy może wydać decyzję, w której:

1) utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji albo

2) uchyla decyzję organu pierwszej instancji:

a) w całości lub w części - i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub uchylając tę decyzję - umarza postępowanie w sprawie,

b) w całości i sprawę przekazuje do rozpatrzenia właściwemu organowi pierwszej instancji, jeżeli decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, albo

3) umarza postępowanie odwoławcze.

Oznacza to, że organ odwoławczy ma uprawnienia do częściowego uchylenia decyzji, jeśli uzna to za konieczne i może orzec co do istoty sprawy w tym zakresie, jeśli zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie budzi wątpliwości i zezwala na podjęcie takiego rozstrzygnięcia.

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

l Wyrok NSA z 10 maja 2006 r. (sygn. akt FSK 313/06, LEX nr 198804)

1. Zapis księgowy w księgach rachunkowych nie jest sam przez się otrzymanym pieniądzem, wartością pieniężną, umorzonym zobowiązaniem, zwróconą wierzytelnością; nie jest też samoistnie nieodpłatnym świadczeniem, które powinno być dla wywołania skutków podatkowych otrzymane i określone konkretną wartością zgodnie i na podstawie art. 12 ust. 6 ustawy z 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

2. Pojęcie nieodpłatnego świadczenia użyte w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym i obejmuje nie tylko świadczenie w znaczeniu cywilistycznym, ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar majątkowy.

3. Po zapłacie podatku termin przedawnienia już nie biegnie, jednak organ odwoławczy może wydać jedną z decyzji określonych w art. 233 § 1 i 2 ordynacji podatkowej umożliwiając podatnikowi uzyskanie zwrotu nadpłaconego podatku.

l Wyrok WSA w Warszawie z 24 marca 2006 r. (sygn. akt SA/Wa 228/06, LEX nr 204463)

1. Postępowanie wyjaśniające prowadzone przez organ odwoławczy może być tylko „dodatkowym” w stosunku do postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego w pierwszej instancji oraz że wymieniony organ nie może przeprowadzić tego postępowania w całym zakresie bądź w znacznej części, a jedynie w celu uzupełnienia materiałów i dowodów w sprawie. O tym, czy postępowanie prowadzone przez organ odwoławczy stanowiłoby uzupełnienie materiałów i dowodów w rozumieniu art. 229 ordynacji podatkowe, czy też wykraczałoby poza granice wyznaczone tym przepisem, decyduje zestawienie zakresu przepisu oraz znaczenie badanych dowodów dla rozstrzygnięcia sprawy, oceniane na tle zebranego już materiału dowodowego. W sytuacji gdy organ odwoławczy uzna, że zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części, wówczas ma obowiązek uchylić decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.

2. Istota dwuinstancyjnego postępowania polega na tym, że organ odwoławczy obowiązany jest do rozpoznania sprawy co do istoty tylko wtedy, gdy na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego doszło do niezbędnych ustaleń dotyczących stanu faktycznego sprawy, a ewentualne braki w tym zakresie mogą być uzupełnione w trybie art. 229 ordynacji podatkowej. Kompetencja do przeprowadzenia postępowania dowodowego, czy zlecania jego przeprowadzenia przez organ pierwszej instancji, należy do uprawnień organu odwoławczego i zależy od oceny stanu już zrealizowanego postępowania dowodowego w sprawie.

l Wyrok WSA w Warszawie z 9 grudnia 2005 r. (sygn. akt III SA/Wa 2767/05, LEX nr 188430)

Nie stanowi uprawdopodobnienia braku winy przeświadczenie podatniczki, że skoro postanowienie doręczono jej po godzinach pracy urzędu miejskiego, to tym samym termin na złożenie odwołania powinien być liczony, jakby doręczenie nastąpiło dopiero w dniu następnym.

l Wyrok WSA w Warszawie z 3 sierpnia 2004 r. (sygn. akt III SA 1291/03, LEX nr 158253)

Nie można zgodzić się z organem odwoławczym, że bezskuteczne jest odwołanie złożone w imieniu strony bez dołączenia pełnomocnictwa, bez wezwania jej do usunięcia tego braku.

l Wyrok NSA z 8 maja 2005 r. (sygn. akt III SA 2278/01, LEX nr 166399)

1. Przez pojęcie zarzutu art. 222 ordynacji podatkowej należy rozumieć wskazanie w odwołaniu uchybienia, które uzasadnia żądanie zawarte w odwołaniu. Uchybienie to stanowi podstawę odwołania, które uprawnia do żądania zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji.

2. Sformułowanie istoty i zakresu żądania polega na określeniu przez wnoszącego odwołanie, w jaki sposób i w jakim zakresie powinna zostać zweryfikowana decyzja podatkowa wydana przez organ pierwszej instancji.

3. Odwołujący powinien przytoczyć dowody, które dają możliwość zweryfikowania prawdziwości twierdzeń zawartych w odwołaniu oraz uzasadniających żądanie sformułowane w odwołaniu. Nie oznacza to obowiązku powołania się na nowe dowody, mogą to być dowody zgromadzone w postępowaniu pierwszej instancji.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Odzyskaj.info

Odszkodowania i wypadki

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »