| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Praktyczny przewodnik po wzorach pism podatkowych

Praktyczny przewodnik po wzorach pism podatkowych

Niniejsza publikacja stanowi przekrojowy przewodnik po wzorach pism podatkowych, jakie każdy podatnik może spotkać w swojej praktyce gospodarczej. Autorzy przybliżają zasady sporządzenia każdego z nich oraz umieszczają przykładowe wzory. Jest to wiedza bardzo praktyczna, która pozwala z jednej strony skorzystać z ulg podatkowych, takich jak umorzenie zaległości podatkowej czy rozłożenie jej na raty, a z drugiej strony pozwala uniknąć negatywnych konsekwencji niezłożenia określonych oświadczeń w terminie.

Umorzenie zaległości podatkowej

Wniosek w sprawie umorzenia zaległości podatkowej jest podobny do wniosku o rozłożenie na raty zaległości podatkowej. Zasadą jest także uznaniowość naczelnika urzędu skarbowego, który rozstrzyga, czy w danej sytuacji została spełniona przesłanka ważnego interesu publicznego lub ważnego interesu podatnika. Składając wniosek, należy mieć świadomość, że to składający musi udowodnić, że nie jest i nie będzie w stanie zapłacić podatku, a prowadzenie przymusowej egzekucji zaległego podatku naruszy podstawy egzystencji firmy. Różnica w podejmowaniu rozstrzygnięć pomiędzy wnioskiem o rozłożenie na raty a umorzeniem polega na tym, że należności umorzonej organ nigdy nie odzyska. Powoduje to wyjątkowość w podejściu do umorzenia zaległego podatku. Organ podatkowy pieczołowicie będzie weryfikował przedłożone dowody i badał argumenty oraz powody, dla których podatnik wnioskuje o umorzenie podatku. A zatem argumenty przemawiające za zasadnością umorzenia podatku muszą być bardzo mocne i muszą być poparte twardymi dokumentami, tak aby zasadność wniosku nie budziła wątpliwości.

Trzeba pamiętać, że umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa. Istotne jest to, że umorzenie zaległości podatkowej może nastąpić wyłącznie na wniosek podatnika. Decyzja organu podatkowego wydana bez wniosku uprawnionego podmiotu podlega stwierdzeniu nieważności. Takie stanowisko zaprezentował NSA w wyroku z 17 listopada 2005 r. (sygn. akt III SA/52/91, POP 1996, nr 4, poz. 117). Samo złożenie wniosku nie powoduje automatycznie wstrzymania ewentualnie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Instytucja umorzenia zaległości podatkowych ma zastosowanie jedynie wtedy, gdy nie jest sporna zasadność wymiaru podatku. Kwota zaległości podatkowej powinna być jednakże określona, jeżeli zachodzi taka potrzeba, w odrębnym postępowaniu wymiarowym, gdyż jej wysokość może rzutować na ewentualne rozstrzygnięcie w przedmiocie umorzenia (takie stanowisko zaprezentował NSA w wyroku z 12 stycznia 2001 r., sygn. akt III SA 2962/99, niepublikowany). Wysokości zobowiązania podatkowego nie można kwestionować i weryfikować w toku postępowania o umorzenie zaległości. Zmiana wysokości zaległości podatkowej (wskutek zapłacenia części zaległości, czy wskutek zmiany decyzji wymiarowej) stanowi zmianę jednego z elementów stanu faktycznego sprawy w przedmiocie umorzenia tej zaległości, co potwierdził NSA w wyroku z 25 maja 2000 r. (sygn. akt I SA Łd 1884/98, ONSA 2001, nr 3, poz. 129). Co istotne, wniosek o umorzenie nie obejmuje płatników, co z kolei oznacza, że złożenie wniosku przez płatnika o umorzenie zaległości podatkowej powoduje umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego (tak NSA w wyroku z 20 kwietnia 2001 r., sygn. akt I SA/Ka 1581/00, ONSA 2002, nr 2, poz. 90). Nie można również żądać umorzenia zaległości podatkowej, która wygasła przed złożeniem wniosku o jej umorzenie. Wszczęte w tych okolicznościach postępowanie podatkowe wskutek złożenia stosownego wniosku o umorzenie zaległości podlega umorzeniu (wyrok NSA z 4 maja 2005 r., sygn. akt FSK 2092/04 ONSAiWSA 2006, nr 2, poz. 56).

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Odroczenie terminu płatności podatku

W praktyce wniosek o odroczenie terminu płatności podatku pełni podobną funkcję jak wniosek o rozłożenie zaległości na raty. W tym przypadku podatnik uznaje, iż jego ważny interes uniemożliwia mu zapłatę świadczenia w terminie. A zatem podatnik uznaje i ma chęć zapłaty podatku, ale w terminie późniejszym, przy czym nie chodzi mu o rozłożenie podatku na raty, gdyż to może być rozwiązaniem niekoniecznym. Składając wniosek o odroczenie terminu płatności podatku, podatnik zobligowany jest do sporządzenia właściwego uzasadnienia, w którym w sposób niebudzący wątpliwości przedstawi wszystkie okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku. Co istotne, wniosek o odroczenie terminu płatności podatku należy złożyć najpóźniej w dniu, w którym przypada ustawowy termin złożenia deklaracji podatkowej, z której będzie wynikać podatek do zapłaty. Wnioski złożone po tym terminie są wnioskami bezprzedmiotowymi, gdyż podatek stał się już wymagalny, a podatnik może wtedy wnioskować jedynie o rozłożenie na raty lub o umorzenie, ale już zaległości podatkowej.

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Magdalena Sikora

Aplikant radcowski

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »