| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Jak ustalić wartość początkową środków trwałych

Jak ustalić wartość początkową środków trwałych

Prawidłowe ustalenie wartości początkowej środków trwałych ma istotne znaczenie dla funkcjonowania firm. Wartość początkową środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych ustala się w zależności od sposobu ich nabycia. I tak np. w razie odpłatnego nabycia, za wartość początkową środków trwałych uważa się cenę ich nabycia. Przedsiębiorca może też nabyć środki trwałe w spadku, w formie darowizny lub w inny nieodpłatny sposób. W takim przypadku wartość początkową takich środków trwałych stanowi wartość rynkowa z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

Likwidacja osoby prawnej

Przypomnijmy regulacje zawarte w art. 22g ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Otóż za wartość początkową uważa się w razie otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej - z zastrzeżeniem art. 22g ust. 14b - ustaloną przez podatnika wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.

Zgodnie ze wspomnianym art. 22g ust. 14b ustawy, w przypadku otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które uprzednio zostały wniesione do tej osoby prawnej jako wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, odpowiednio stosuje się przepis art. 22g ust. 12 ustawy. Według tego ostatniego przepisu, w razie zmiany formy prawnej, a także połączenia albo podziału podmiotów dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów - wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji (wykazie) podmiotu o zmienionej formie prawnej, podzielonego albo połączonego.

Warto podkreślić, że podobne przepisy zawarte są również w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.

PRZYKŁAD:

SIEDZIBA SPÓŁKI W MIESZKANIU

Podatnik jest osobą fizyczną prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą, opodatkowaną podatkiem liniowym. Przystąpił jako wspólnik do spółki cywilnej, w której posiada 50 proc. udziałów. Siedziba spółki będzie mieścić się w lokalu mieszkalnym, stanowiącym własność prywatną podatnika. Umowa najmu została podpisana pod koniec 2006 roku, a udostępnienie lokalu nastąpiło na początku 2007 roku. Wspomniany lokal wynajmowany jest w całości, a podatnik nie zamieszkuje w nim. Przedsiębiorca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Natomiast najem nie jest przedmiotem działalności gospodarczej podatnika.

W takim przypadku opłaty notarialne, podatek od czynności cywilnoprawnych, opłaty do wydziału ksiąg wieczystych, VAT, jeżeli wynajmującemu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, odsetki i prowizje od kredytu zapłacone do dnia przekazania lokalu do użytkowania powiększają wartość początkową przyjętą do wyliczenia amortyzacji.

PRZYKŁAD:

PODWYŻSZENIE WARTOŚCI

Podwyższenie wartości początkowej budowli w wyniku modernizacji nastąpiło w ciągu roku podatkowego. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, podstawę opodatkowania dla budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej stanowi wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych - ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego. Fakt modernizacji budowli w trakcie roku podatkowego wpływa na zmianę wartości początkowej budowli. Na potrzeby wymiaru podatku od nieruchomości jednak ustala się wartość budowli na dzień 1 stycznia danego roku podatkowego. Modernizacji budowli, powodującej zmianę jej wartości początkowej w ciągu roku podatkowego, nie można uznać za zdarzenie, o którym mowa w art. 6 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, a w szczególności zmiana sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania lub jego części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie. Zatem podwyższenie wartości początkowej budowli w wyniku modernizacji w ciągu roku podatkowego nie wpływa na wysokość opodatkowania w danym roku podatkowym.

Uwzględniane różnic kursowych

Podatnicy w pewnych sytuacjach powinni pamiętać o uwzględnianiu różnic kursowych. Wynika to z regulacji zawartych w art. 22g ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tymi unormowaniami, cenę nabycia, o której mowa w art. 22g ust. 3, oraz koszt wytworzenia, o którym mowa w art. 22g ust. 4, koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Analogiczna regulacja znajduje się w art. 16g ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Sienkiewicz, Jaroszewski, Zamroch – Radcowie Prawni Spółka Partnerska

Kancelaria oferuje kompleksową obsługę prawną przedsiębiorców, jak również pomoc dla klientów indywidualnych.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »