| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Jak ustalić wartość początkową środków trwałych

Jak ustalić wartość początkową środków trwałych

Prawidłowe ustalenie wartości początkowej środków trwałych ma istotne znaczenie dla funkcjonowania firm. Wartość początkową środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych ustala się w zależności od sposobu ich nabycia. I tak np. w razie odpłatnego nabycia, za wartość początkową środków trwałych uważa się cenę ich nabycia. Przedsiębiorca może też nabyć środki trwałe w spadku, w formie darowizny lub w inny nieodpłatny sposób. W takim przypadku wartość początkową takich środków trwałych stanowi wartość rynkowa z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

Likwidacja osoby prawnej

Przypomnijmy regulacje zawarte w art. 22g ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Otóż za wartość początkową uważa się w razie otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej - z zastrzeżeniem art. 22g ust. 14b - ustaloną przez podatnika wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.

Zgodnie ze wspomnianym art. 22g ust. 14b ustawy, w przypadku otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które uprzednio zostały wniesione do tej osoby prawnej jako wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, odpowiednio stosuje się przepis art. 22g ust. 12 ustawy. Według tego ostatniego przepisu, w razie zmiany formy prawnej, a także połączenia albo podziału podmiotów dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów - wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji (wykazie) podmiotu o zmienionej formie prawnej, podzielonego albo połączonego.

Warto podkreślić, że podobne przepisy zawarte są również w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.

PRZYKŁAD:

SIEDZIBA SPÓŁKI W MIESZKANIU

Podatnik jest osobą fizyczną prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą, opodatkowaną podatkiem liniowym. Przystąpił jako wspólnik do spółki cywilnej, w której posiada 50 proc. udziałów. Siedziba spółki będzie mieścić się w lokalu mieszkalnym, stanowiącym własność prywatną podatnika. Umowa najmu została podpisana pod koniec 2006 roku, a udostępnienie lokalu nastąpiło na początku 2007 roku. Wspomniany lokal wynajmowany jest w całości, a podatnik nie zamieszkuje w nim. Przedsiębiorca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Natomiast najem nie jest przedmiotem działalności gospodarczej podatnika.

W takim przypadku opłaty notarialne, podatek od czynności cywilnoprawnych, opłaty do wydziału ksiąg wieczystych, VAT, jeżeli wynajmującemu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, odsetki i prowizje od kredytu zapłacone do dnia przekazania lokalu do użytkowania powiększają wartość początkową przyjętą do wyliczenia amortyzacji.

PRZYKŁAD:

PODWYŻSZENIE WARTOŚCI

Podwyższenie wartości początkowej budowli w wyniku modernizacji nastąpiło w ciągu roku podatkowego. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, podstawę opodatkowania dla budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej stanowi wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych - ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego. Fakt modernizacji budowli w trakcie roku podatkowego wpływa na zmianę wartości początkowej budowli. Na potrzeby wymiaru podatku od nieruchomości jednak ustala się wartość budowli na dzień 1 stycznia danego roku podatkowego. Modernizacji budowli, powodującej zmianę jej wartości początkowej w ciągu roku podatkowego, nie można uznać za zdarzenie, o którym mowa w art. 6 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, a w szczególności zmiana sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania lub jego części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie. Zatem podwyższenie wartości początkowej budowli w wyniku modernizacji w ciągu roku podatkowego nie wpływa na wysokość opodatkowania w danym roku podatkowym.

Uwzględniane różnic kursowych

Podatnicy w pewnych sytuacjach powinni pamiętać o uwzględnianiu różnic kursowych. Wynika to z regulacji zawartych w art. 22g ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tymi unormowaniami, cenę nabycia, o której mowa w art. 22g ust. 3, oraz koszt wytworzenia, o którym mowa w art. 22g ust. 4, koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Analogiczna regulacja znajduje się w art. 16g ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Aleksandra Fiszer

Starszy Specjalista ds. Projektów HR

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »