| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Jak ustalić wartość początkową środków trwałych

Jak ustalić wartość początkową środków trwałych

Prawidłowe ustalenie wartości początkowej środków trwałych ma istotne znaczenie dla funkcjonowania firm. Wartość początkową środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych ustala się w zależności od sposobu ich nabycia. I tak np. w razie odpłatnego nabycia, za wartość początkową środków trwałych uważa się cenę ich nabycia. Przedsiębiorca może też nabyć środki trwałe w spadku, w formie darowizny lub w inny nieodpłatny sposób. W takim przypadku wartość początkową takich środków trwałych stanowi wartość rynkowa z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

Wydatki na montaż

Istotne unormowania zawarte są w art. 22g ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odnoszą się do wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w razie:

l nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób,

l nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu),

l otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej.

Są to zatem przypadki, o których mowa w art. 22g ust. 1 pkt 3-5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Otóż wartość początkową składników majątku nabytych w sposób określony we wspomnianym art. 22g ust. 1 pkt 3-5, wymagających montażu, powiększa się o wydatki poniesione na ich montaż. Także w tym przypadku analogiczne przepisy zawarte są w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z kolei, jak wynika z art. 22g ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość początkową inwestycji w obcych środkach trwałych oraz budynków i budowli wybudowanych na obcym gruncie ustala się, stosując odpowiednio art. 22g ust. 3-5.

W ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych podobny przepis zawarty jest w art. 16g ust. 7.

Brak ceny nabycia

Warto również pamiętać o zasadach przewidzianych w art. 22g ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Otóż jeżeli nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych lub ich części nabytych przez podatników przed dniem założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu (o których mowa w art. 22n), to wartość początkową tych środków przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu oraz stanu i stopnia ich zużycia.

Wspomniany art. 22n ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi m.in., że podatnicy prowadzący, zgodnie z przepisami o rachunkowości, księgi rachunkowe są obowiązani do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych.

Jeżeli natomiast podatnik nie może ustalić kosztu wytworzenia, o którym mowa we wspomnianym art. 22g ust. 4, wartość początkową środków trwałych ustala się w wysokości określonej z uwzględnieniem cen rynkowych, o których mowa w omówionym poprzednio art. 22 ust. 8, przez biegłego, powołanego przez podatnika. Takie rozwiązanie przewidziane jest w art. 22g ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Lokale mieszkalne

Podatnicy mogą ustalić wartość początkową budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych: wynajmowanych, wydzierżawianych albo używanych przez właściciela na cele prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, przyjmując w każdym roku podatkowym wartość stanowiącą iloczyn metrów kwadratowych wynajmowanej, wydzierżawianej lub używanej przez właściciela powierzchni użytkowej tego budynku lub lokalu i kwoty 988 zł. Przy czym za powierzchnię użytkową uważa się powierzchnię przyjętą dla celów podatku od nieruchomości. Zasadę tę określono w art. 22g ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego składnika majątku. Zasada ta nie ma zastosowania do składników majątku stanowiących wspólność majątkową małżonków, chyba że małżonkowie wykorzystują składnik majątku w działalności gospodarczej prowadzonej odrębnie. Przepis ten zawarty jest w art. 22g ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Adwokat Marta Kawecka Właściciel portalu LegalnaBudowa.pl

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »