| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Inwestycje w sprawozdawczości finansowej

Inwestycje w sprawozdawczości finansowej

W niniejszym opracowaniu omówiono podział inwestycji w myśl ustawy o rachunkowości, zasady wyceny, przekwalifikowania, ewidencję księgową z podaniem przykładów liczbowych oraz sposób wykazywania danych w sprawozdaniach finansowych.

Udzielone pożyczki podlegają wykazaniu w bilansie na koniec roku obrotowego w kwocie wymagającej zapłaty, z doliczeniem należnych odsetek wynikających z umowy o pożyczkę za dany okres.
Należne odsetki od pożyczek zalicza się w przychody finansowe (Ct konto 75-0). Drugostronnie należne odsetki podlegają wykazaniu w bilansie łącznie z kwotą pożyczki. Ewentualne odpisy z tytułu aktualizacji należności pożyczki obciążają koszty finansowe (konto 75-1).
Udzielone pożyczki w walucie obcej wycenia się na dzień bilansowy po kursie kupna walut stosowanego przez bank, z którego usług korzysta dane przedsiębiorstwo. Różnice kursowe powstałe z wyceny waluty obcej zalicza się odpowiednio na koszty lub przychody finansowe (Dt 75-1 lub 75-0). Pożyczki nieściągalne lub przedawnione odpisuje się na koszty finansowe (Dt konto 75-1), nie stanowią one wówczas kosztu uzyskania przychodu.
Udzielone pożyczki można ujmować w ewidencji księgowej w ramach konta 24 np. konto 240 „Udzielone pożyczki” z wyodrębnieniem w ewidencji szczegółowej na długoterminowe, krótkoterminowe lub według pożyczkobiorców. Ponadto w ewidencji pomocniczej należy wydzielić odrębne konto dla rejestracji należnych odsetek od pożyczki.
Zgodnie z cytowanym wcześniej rozporządzeniem Ministra Finansów z 12 grudnia 2001 r. udzielone pożyczki nieprzeznaczone do sprzedaży, które są zaliczone do instrumentów finansowych, podlegają wycenie na dzień bilansowy w skorygowanej cenie nabycia, oszacowanej za pomocą efektywnej stopy procentowej, niezależnie od tego, czy jednostka zamierza utrzymać je do terminu wymagalności czy też nie (§ 16 pkt 1 rozporządzenia).
Skorygowana cena nabycia odnosi się do niektórych aktywów finansowych, jak np. innych papierów wartościowych (obligacje, bony bankowe, bony skarbowe) i udzielonych pożyczek oraz zobowiązań finansowych (kredytów, zaciągniętych pożyczek). Skorygowana cena nabycia aktywów finansowych i zobowiązań finansowych to cena nabycia, po jakiej składniki aktywów finansowych (lub zobowiązań finansowych) zostały po raz pierwszy wprowadzone do ksiąg rachunkowych (wartość początkowa), pomniejszona o spłaty wartości nominalnej (kapitału podstawowego), odpowiednio skorygowana o skumulowaną kwotę zdyskontowanej różnicy między wartością początkową składnika i jego wartością w terminie wymagalności, wyliczoną za pomocą efektywnej stopy procentowej, a także pomniejszoną o odpisy aktualizujące wartość.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Arkadiusz Zuzmak

Radca prawny, ekspert w dziedzinie prawa cywilnego, handlowego i administracyjnego.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »