| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Koszty uzyskania przychodów rozliczane w czasie

Koszty uzyskania przychodów rozliczane w czasie

Koszty uzyskania przychodów to ważna pozycja w rozliczeniu każdego podatnika. Mimo stosunkowo nieskomplikowanej definicji podatkowej tego pojęcia zakwalifikowanie danego wydatku do kosztu nie jest już sprawą prostą. Jeszcze więcej trudności sprawiało firmom rozliczanie kosztów w czasie. Do końca ubiegłego roku ustawodawca nie rozróżniał wprost pojęcia kosztów pośrednich i bezpośrednich, co jeszcze bardziej komplikowało sprawę. Spory powstałe na tym tle często musiał rozstrzygać sąd administracyjny. Bogate orzecznictwo i wnioski w nim zawarte dotyczące rozliczania kosztów w czasie są cenną wskazówką zarówno dla podatników, jak i organów podatkowych. Znajomość linii orzeczniczej w tym zakresie pozwoli nie tylko na uniknięcie błędów, ale może stać się ważnym argumentem, gdy fiskus zakwestionuje zaliczenie danego wydatku do kosztu uzyskania przychodów.

SENTENCJA

Jeżeli podatnik nie potrafił powiązać konkretnego wydatku poniesionego w 1999 roku z uzyskanym w tym roku przychodem, to w sprawie miał zastosowanie art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

WYROK

NSA z 21 czerwca 2005 r., niepublikowany

SYGN. AKT FSK 1867/04

UZASADNIENIE

Przyczyną sporu było zakwestionowanie rozliczenia podatkowego spółki z ograniczoną odpowiedzialności za 1999 rok. Organy podatkowe zarzuciły spółce zawyżenie kosztów uzyskania przychodów. Chodziło m.in. o wydatki dotyczące poniesionych opłat sądowych i komorniczych związanych z umowami o powierniczy przelew wierzytelności, prenumeraty czasopism, wpisu reklamowego i czynszu.

Spółka ujęła w ciężar kosztów uzyskania przychodów m.in. koszty sądowe i komornicze (uiszczenie wpisu bądź opłaty) poniesione w 1999 roku. Organy stwierdziły, że poniesione przez spółkę w 1999 roku wydatki z tytułu opłat sądowych i komorniczych w kwocie nie mają związku z przychodem tego roku, bo w okresie od poniesienia wydatku do końca roku nie osiągnięto przychodów, z którymi można byłoby je powiązać.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki. Jak wskazał WSA zasadą jest to, że o zaliczeniu określonego wydatku do kosztów uzyskania przychodu decyduje rok wystąpienia przychodu, wyjątki zaś od tejże zasady w rozpatrywanym roku podatkowym nie wystąpiły. Nie ma wtpliwości, że część wydatków, których organy podatkowe nie uznały za koszt uzyskania przychodu w 1999 roku, dotyczyła opłat sądowych i komorniczych związanych z zawartymi umowami o powierniczy przelew wierzytelności, z których to podatnik w 1999 roku nie uzyskał przychodu. W ocenie sądu prawidłowo podatnik powinien koszty te zaliczyć w roku podatkowym, w którym uzyska przychód z tychże umów, z realizacji których poniósł sporne wydatki. Sąd stwierdził, że zgodzić należy się ze stanowiskiem strony skarżącej, iż zważywszy na charakter umów o powierniczy przelew wierzytelności w ostateczności nie zawsze podatnik odniesie oczekiwany przychód, to jednakże zważyć należy, iż na etapie postępowania administracyjnego, jak i sądowego w żaden sposób strona skarżąca nie wykazała, a nawet nie uprawdopodobniła, iż ze spornych umów nie osiągnie oczekiwanego przychodu. Podkreślił, że brak osiągnięcia zamierzonego przychodu nie stanowi podstawy do odmowy uznania poniesionego wydatku, gdy nastąpiło to bez winy podatnika.

Stanowisko to podzielił Naczelny Sąd Administracyjny, do którego spółka wniosła skargę kasacyjną. Jak podkreślił NSA, kosztami uzyskania przychodów osób prawnych są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Przepis ten nie określa terminu, kiedy dla ustalenia podlegającego opodatkowaniu dochodu można potrącić koszty od przychodu podatnika.

Jednocześnie sąd nie miał wątpliwości, że koszty poniesione w celu uzyskania przychodów można potrącić w roku podatkowym, w którym przychód związany z kosztami wystąpił albo racjonalnie oceniając powinien wystąpić, chyba że zachodzą inne możliwości potrącenia przewidziane w dalszej części tego przepisu. Możliwość potrącenia kosztów uzyskania przychodów jest ściśle powiązania z rokiem podatkowym, w którym osiągnął związany z nim przychód. Dlatego w ocenie sądu skoro spółka nie potrafiła powiązać konkretnego wydatku poniesionego w 1999 roku z uzyskanym w tym roku przychodem, to w sprawie miał zastosowanie art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jak podkreślił NSA, nie można łączyć ryzyka prowadzonej działalności gospodarczej i ewentualnymi niekorzystnymi z tego powodu konsekwencjami dla podatnika z możliwością łamania zasad przewidzianych w art. 15 ust. 1 i ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.


OPINIA

 

ŁUKASZ WARMIŃSKI

doradca podatkowy w firmie KPMG

Moim zdaniem należy podzielić stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Artykuł 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do 1 stycznia 2007 r. nie pozbawia podatników możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów poniesionych przy prowadzeniu działalności, która jest obarczona ryzykiem braku osiągnięcia przychodu w danym roku. Przepis ten wprowadza jednak zasadę, iż koszty są potrącane tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą. Oznacza to, że przy działalności, w której przychód może zostać osiągnięty w którymś z kolejnych lat podatkowych, koszty dające się powiązać z konkretnym przychodem (tak jak w niniejszej sprawie) należy przyporządkować do tego roku podatkowego, w którym ten przychód wystąpił - nawet jeśli w chwili poniesienia danego kosztu podatnik nie potrafi określić, kiedy w przyszłości osiągnie ten przychód. Koszty związane z ryzykowną działalnością powinny być, w świetle powyższego wyroku, rozpoznane podatkowo dopiero w chwili uzyskania danego przychodu bądź uprawdopodobnienia, że dany przychód związany z tym kosztem nie zostanie w ogóle osiągnięty. Dopiero zaś koszty, które pozostają jedynie w pośrednim związku z przychodami, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia. W stosunku do takich bowiem kosztów nie jest możliwe ustalenie, w którym roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów (art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych in fine).

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Prometeia

Grupa doradczo-inwestycyjna

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »