| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Koszty uzyskania przychodów rozliczane w czasie

Koszty uzyskania przychodów rozliczane w czasie

Koszty uzyskania przychodów to ważna pozycja w rozliczeniu każdego podatnika. Mimo stosunkowo nieskomplikowanej definicji podatkowej tego pojęcia zakwalifikowanie danego wydatku do kosztu nie jest już sprawą prostą. Jeszcze więcej trudności sprawiało firmom rozliczanie kosztów w czasie. Do końca ubiegłego roku ustawodawca nie rozróżniał wprost pojęcia kosztów pośrednich i bezpośrednich, co jeszcze bardziej komplikowało sprawę. Spory powstałe na tym tle często musiał rozstrzygać sąd administracyjny. Bogate orzecznictwo i wnioski w nim zawarte dotyczące rozliczania kosztów w czasie są cenną wskazówką zarówno dla podatników, jak i organów podatkowych. Znajomość linii orzeczniczej w tym zakresie pozwoli nie tylko na uniknięcie błędów, ale może stać się ważnym argumentem, gdy fiskus zakwestionuje zaliczenie danego wydatku do kosztu uzyskania przychodów.

SENTENCJA

Wydatki na doradztwo ogólne mają charakter kosztów pośrednich i - co do zasady - mogą być zaliczane do kosztów podatkowych w momencie poniesienia. Wydatki na usługi doradcze odnoszące się do konkretnych projektów inwestycyjnych powinny być zaliczane do kosztów podatkowych dopiero wtedy, kiedy powstaje przychód związany z tymi inwestycjami.

WYROK

NSA z 21 lutego 2007 r., niepublikowany.

SYGN. AKT II FSK 330/06

UZASADNIENIE

W 2000 roku podatniczka - duża spółka zajmująca się eksploatacją miedzi - zaliczyła do kosztów uzyskania przychodu wydatki z tytułu wynagrodzenia za usługi doradztwa geologicznego, wykonane przez Zakład Studiów i Analiz Geologicznych.

Organy podatkowe uznały takie działanie spółki za nieprawidłowe i zakwestionowały prawo podatniczki do zaliczenia powyższego wydatku do kosztów uzyskania przychodów. Organy podatkowe uznały, że sporne usługi dotyczyły kilku konkretnych projektów inwestycyjnych. W związku z powyższym, wydatki poniesione na te usługi powinny być zaliczane do kosztów w roku, w którym powstał przychód związany z tymi projektami. Jednocześnie zwrócono uwagę, że w 2000 roku taki przychód nie powstał, a co za tym idzie, potrącenie kosztów było co najmniej przedwczesne.

Spółka nie zgodziła się z oceną organów podatkowych i niekorzystne rozstrzygnięcie organów podatkowych zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjego we Wrocławiu. W skardze spółka podkreślała, że zakwestionowane wydatki dotyczyły doradztwa ogólnego, a nie doradztwa dotyczącego konkretnych projektów inwestycyjnych. Zdaniem spółki, wydatki miały zatem charakter kosztów pośrednich, co pozwalało na ich zaliczenie do kosztów podatkowych w momencie poniesienia.

Sąd I instancji przyznał rację organom podatkowym i oddalił skargę. W pisemnym uzasadnieniu wyroku sąd przedstawił lakoniczną informację odnoszącą się do natury usług świadczonych przez zakład. Stwierdził następnie, że usługi te dotyczyły kilku konkretnych projektów inwestycyjnych podatniczki i wymienił nazwy tych projektów. Podsumowując swoje uwagi odnoszące się do usług zakładu, WSA napisał, że w pełni podziela ustalenia faktyczne organów podatkowych.

Spółka wniosła skargę kasacyjną, a Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA we Wrocławiu i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. NSA stwierdził, że WSA powinien był przedstawić opis usług wykonanych przez zakład i opłaconych przez skarżącą spółkę. Bez takiego opisu nie można ocenić, czy sąd I instancji poprawnie skontrolował proces ustalania stanu faktycznego i czy wyciągnął ze stanu faktycznego prawidłowe wnioski.

W ocenie NSA sąd nie określił, jaki stan faktyczny był podstawą jego rozstrzygnięcia. W rezultacie ktoś, kto miałby do dyspozycji wyłącznie pisemne uzasadnienie wyroku WSA, nie miałby żadnych podstaw do oceny, czy WSA rozumował prawidłowo. W szczególności nie mógłby stwierdzić, czy istotnie usługi, których dotyczył spór, były związane z konkretnymi inwestycjami, czy też były to usługi o charakterze ogólnego doradztwa. W tej sytuacji jedynym rozwiązaniem było uchylenie wyroku sądu I instancji.


OPINIA

 

MICHAŁ ZAJĄC

prawnik z Kancelarii Stolarek & Grabalski

W omawianym wyroku sąd dokonał rozróżnienia kosztów podatkowych na bezpośrednie oraz pośrednie. Rozróżnienie to nie wynikało wprost z przepisów ustawy obowiązujących w 2000 roku. Tego rodzaju podział został wyraźnie wprowadzony do ustawy z początkiem 2007 roku, kładąc tym samym kres części problemów związanych z kwestią potrącalności kosztów w czasie. Analizując jednak choćby stan faktyczny, którego dotyczy omawiany wyrok, pojawić się mogą nowe problematyczne zagadnienia. Przykładowo, jeżeli okaże się, że określony koszt związany jest bezpośrednio z trzema projektami i każdy z tych projektów przyniósł przychód w innym roku podatkowym, to pojawi się problem, w którym roku dokonać stosownego potrącenia owych kosztów. Przepisy nie wskazują bowiem, czy można potrącić w koszty całość wydatków w dacie pojawienia się pierwszego przychodu, czy też należy dzielić wydatki według ich związku z konkretnymi przychodami, a jeśli tak, to według jakich zasad. Brak regulacji w tym zakresie skutkować będzie nowymi konfliktami podatników z fiskusem.


Przygotowała ALEKSANDRA TARKA

Źródło: Gazeta Prawna [Tygodnik Podatkowy] Nr 229 (2099) poniedziałek, 26 listopada 2007 r.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

ratalnie.com

Ratalnie.com to marka należąca do Lloyd Financial. Jest odpowiedzią na zapotrzebowanie rynku na łatwo dostępne pożyczki gotówkowe opierające się na polskim kapitale.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »