| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Dokumenty podatkowe w orzecznictwie sądów

Dokumenty podatkowe w orzecznictwie sądów

Jednym z podstawowych obowiązków podatników jest prawidłowe udokumentowanie zdarzeń gospodarczych, które mają pośredni lub bezpośredni wpływ na wysokość podatków. Nieprawidłowości w księgach rachunkowych, podatkowej księdze przychodów i rozchodów czy innego rodzaju ewidencji podatkowych są jednym z częstszych powodów kwestionowania rozliczeń podatkowych. Wybrane orzecznictwo sądowe pozwoli zorientować się, jak do kwestii dokumentacji podatkowej podchodzą sądy administracyjne, a komentarze ekspertów pozwolą zwrócić uwagę na istotne i praktyczne aspekty przedstawionych wyroków.

SENTENCJA

To podatnik powinien posiadać w swojej dokumentacji dowody potwierdzające rzetelność deklarowanych podstaw opodatkowania, a w odniesieniu do kosztów nie tylko fakt ich poniesienia, ale i dokonania w celu uzyskania przychodów. Kosztami tego rodzaju mogą być co do zasady wydatki na reklamę publiczną, jednakże niezbędne jest posiadanie przez podatnika dowodów pozwalających na sprawdzenie, że rzeczywiście taka reklama miała miejsce, a jej treść mogła mieć wpływ na przychód z prowadzonej przez podatnika działalności. Podatnik stosownie do przepisów ustawy o rachunkowości obowiązany jest posiadać dowody trwałe, umożliwiające sprawdzenie poprawności i rzetelności zapisów księgowych. Wręcz niepoważne jest w takim stanie rzeczy powoływanie się na informacje telefoniczne, osobiste klientów i własne spostrzeżenia, skoro na podstawie takich dowodów nie można ustalić zakresu usługi, terminu jej wykonania, treści reklamy, rzetelności obliczenia należności.

Wyrok NSA z 15 marca 2006 r., niepublikowany

sygn. akt II FSK 306/05

UZASADNIENIA

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę przedsiębiorstwa budowlano-instalacyjnego dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych za 1998 rok. Kwestią sporną w sprawie było to, czy przedsiębiorstwo prawidłowo uwzględniło w kosztach uzyskania przychodów roku podatkowego wydatek dotyczący należności za wynajem tablic typu billboard. Wydatek został udokumentowany poleceniem przelewu, w którym powołano się jako na tytuł zapłaty na fakturę określającą należność brutto w tej samej wysokości co o innym numerze faktura. Ponieważ oznaczenie tytułu zapłaty na poleceniu przelewu było inne od oznaczenia faktury, a w dokumentacji księgowej spółki nie znajdowała się faktura o podanym numerze, podjęto czynności mające na celu wyjaśnienie stwierdzonych rozbieżności. W wyniku tego stwierdzono, że kontrahent nie posiada kopii faktury, jak również ewidencji sprzedaży za 1998 rok. Według oświadczenia uprawnionego do jej reprezentowania, dokumentacja spółki-kontrahenta została skradziona z samochodu w momencie przenoszenia siedziby firmy. A od 1998 roku firma zawiesiła działalność gospodarczą. Fakt kradzieży został zgłoszony na policji i w urzędzie skarbowym. Informacje uzyskane z urzędu skarbowego nie potwierdziły jednak tego oświadczenia.

Ponieważ czynności sprawdzające dokonane u wystawcy spornej faktury nie wyjaśniły nieprawidłowości zaistniałych u podatniczki, organ zwrócił się do niej o przedłożenie kompletu posiadanej dokumentacji związanej z przedmiotem transakcji, jak również o udzielenie pisemnych wyjaśnień w zakresie celu, przebiegu i sposobu realizacji usługi wymienionej w fakturze.

Ostatecznie organy podatkowe uznały, że ze strony spółki jedynym dowodem przeprowadzenia transakcji z kontrahentem był kontrakt wraz z załącznikiem oraz faktura. Plakaty były widziane, ale nie ma dowodów na to, że usługa była wykonana przez kontrahenta. Koszt poniesiony za niewykonaną usługę w ocenie organów nie ma związku z osiągniętym przychodem, więc wydatki nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Podatnik zakwestionował rozstrzygnięcie organów podatkowych. Spółka podjęła wszelkie próby wykazania, że stanowisko organów jest błędne, a usługi zostały faktycznie wykonane. W jej ocenie wykazano, że plakaty reklamujące firmę skarżącego były umieszczone w różnych częściach Polski, co potwierdzają przedstawiciele firm, które nawiązały pierwszy kontakt z firmą podatnika poprzez lekturę plakatu. Dysponenci gruntów, na których posadowione są tablice reklamowe, potwierdzają, jaka firma wykorzystywała tablice. Dowiedziono także, że kontrahenci podatnika widzieli jego plakaty reklamowe właśnie w tych miastach czy miejscach, w których ta firma użytkowała tablice reklamowe. Racji nie przyznał mu jednak ani sąd I, ani II instancji. Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, uznał, że ustalenia faktyczne zawarte w decyzji ostatecznej zostały poczynione w oparciu o wszechstronną ocenę materiału dowodowego, a materiał ten został zebrany w sposób wyczerpujący, wyjaśniający w sposób możliwy w warunkach danej sprawy okoliczności istotne dla jej załatwienia.

Wyprowadzony z tej oceny wniosek, że usługa udokumentowana sporną fakturą nie została faktycznie wykonana, został logicznie i wyczerpująco uzasadniony. NSA potwierdził, że to podatnik powinien posiadać w swojej dokumentacji dowody potwierdzające rzetelność deklarowanych podstaw opodatkowania, a w odniesieniu do kosztów nie tylko fakt ich poniesienia, ale i dokonania w celu uzyskania przychodów. Kosztami tego rodzaju mogą być co do zasady wydatki na reklamę publiczną, jednakże niezbędne jest posiadanie przez podatnika dowodów pozwalających na sprawdzenie, że rzeczywiście taka reklama miała miejsce, a jej treść mogła mieć wpływ na przychód z prowadzonej przez podatnika działalności.

Podatnik stosownie do przepisów ustawy o rachunkowości obowiązany jest posiadać dowody trwałe, umożliwiające sprawdzenie poprawności i rzetelności zapisów księgowych. Wręcz niepoważne jest w takim stanie rzeczy powoływanie się przez prezesa firmy na informacje telefoniczne, osobiste klientów i własne spostrzeżenia, skoro na podstawie takich dowodów nie można ustalić zakresu usługi, terminu jej wykonania, treści reklamy, rzetelności obliczenia należności - wyjaśnił NSA.



OPINIA

 

Marek Kolibski

doradca podatkowy z kancelarii Ożóg i Wspólnicy

Wyrok ten jest kolejnym orzeczeniem potwierdzającym, iż sądy administracyjne rygorystycznie podchodzą do kwestii właściwego udokumentowania nabycia usług niematerialnych. Nie wystarczy zatem faktura i umowa. W dokumentacji podatnika muszą jeszcze być wiarygodne dokumenty potwierdzające faktyczne wykonanie usługi. Niestety, w przypadku licznych usług taka dokumentacja jest często trudna do uzyskania. W tym przypadku podatnik przegrał spór z organami podatkowymi, ponieważ nie posiadał w swojej dokumentacji żadnych informacji o dokonanych ustaleniach odnośnie do terminów i lokalizacji reklam, nie posiadał żadnych danych na temat treści reklam, autora plakatów, a także firmy, która podjęła się ich druku i odpowiadała za jakość i treść plakatów.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Instytut Transportu Samochodowego

Instytut Transportu Samochodowego prowadzi, koordynuje i popularyzuje badawczo-wdrożeniową działalność naukową w dziedzinie transportu samochodowego. ITS istnieje od 1952 roku i jest najstarszą tego typu jednostką badawczą w Polsce.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »