| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Jak prawidłowo wypełnić PIT-40 i PIT-11

Jak prawidłowo wypełnić PIT-40 i PIT-11

Do końca lutego płatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych muszą wywiązać się z obowiązku wypełnienia i złożenia deklaracji podatkowych. Pracodawcy dokonujący rozliczenia podatku w imieniu swoich pracowników muszą wypełnić formularz PIT-40. Jeśli natomiast pracownicy będą rozliczać się sami, pracodawcy zobowiązani są do dostarczenia im wypełnionej informacji PIT-11. Poniżej wyjaśniamy oba te przypadki.

Koszty za kilka miesięcy

Podatniczka zaczęła pracę na etacie w październiku 2007 r. Wcześniej nigdzie nie pracowała i jest to jej jedyna praca. W jej informacji PIT-11 pracodawca uwzględni koszty w wysokości 325 zł 50 gr. Co prawda, w przypadku gdy podatnik uzyskiwał przychody z tytułu jednego stosunku pracy (stosunków pokrewnych) w 2007 roku przysługiwał mu limit 1302 zł. Ale trzeba pamiętać, że jest to limit roczny. Podatnikowi przysługiwało miesięcznie 108 zł 50 gr kosztów. Ponieważ podatniczka pracowała trzy miesiące może uwzględnić koszty w wysokości trzykrotności miesięcznego limitu.

PRZYCHODY Z DZIAŁALNOŚCI WYKONYWANEJ OSOBIŚCIE

Do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, przy których wystawia się PIT-11, należą:

• przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych,

• przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach arbitrażowych z partnerami zagranicznymi,

• przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek,

• przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej,

• przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych,

• przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło,

• przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej.

CO TO JEST DEKLARACJA

Deklaracja to również zeznania, wykazy oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

SKŁADKI NA UBEZPIECZENIE SPOŁECZNE I ZDROWOTNE

W PIT-11 płatnik wykazuje:

• składki na ubezpieczenie społeczne potrącone w roku podatkowym przez niego ze środków podatnik (chodzi o składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, w przypadku podatników osiągających przychody z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, tylko w części obliczonej od przychodu podlegającego opodatkowaniu,

• kwotę składki pobranej w roku podatkowym przez niego zgodnie z przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych,

• w przypadku obu składek płatnik nie wykazuje w PIT-11 kwot, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) wolny od podatku oraz co do których zaniechano poboru podatku,

• płatnik w PIT-11 wykazuje tylko kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o którą zmniejsza się podatek. W 2007 roku składka wynosiła 9 proc. Ponieważ odliczeniu od podatku nie może przekroczyć 7,75 proc. podstawy wymiaru tej składki, płatnik obecnie podaje w PIT-11 tylko kwotę podlegającą odliczeniu.

WAŻNE

Płatnik uwzględnia tylko koszty uzyskania przychodów faktycznie uwzględnione przez niego przy obliczaniu i poborze zaliczek

PRZYKŁAD DWA FORMULARZE PIT-R

Podatnik za 2007 rok otrzymał dwa PIT-R. Żeby sprawdzić, czy nie musi wykazać przychodu z tego tytułu w zeznaniu do opodatkowania, musi zsumować kwoty z obu PIT-R z każdego miesiąca osobno. Ponieważ kwoty wykazane za maj i lipiec 2007 r. po zsumowaniu wyniosły odpowiednio za maj 3000 zł, a za lipiec 2500 zł, podatnik przekroczył limity miesięczne. Za maj podatnik będzie musiał opodatkować 720 zł (3000 zł - 2280 zł), a za lipiec 220 zł (2500 zł - 2280 zł). W sumie w zeznaniu rocznym opodatkowaniu z tego tytułu będzie podlegać 940 zł.

PRZYKŁAD PRZEJĘCIE PRACOWNIKÓW PRZEZ ODDZIAŁ

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością ma 10 oddziałów. Dla zatrudnionych w oddziale pracowników pracodawcą jest ten oddział, który posiada odrębny NIP i jest płatnikiem tego podatku dochodowego od osób fizycznych. Jeden z oddziałów w trakcie roku przejął część działalności innego oddziału spółki wraz z pracownikami. Przeniesienie pracowników nastąpiło na podstawie art. 231 kodeksu pracy. Zgodnie z art. 231 kodeksu pracy w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy. Obowiązek poboru nie ustaje, lecz przechodzi na nowego płatnika, który przejmując pracowników przejmuje także obowiązek poboru podatku dochodowego od osób fizycznych. Dotychczasowy płatnik nie jest zobowiązany do sporządzenia informacji PIT-11 w trakcie roku. Zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych, od dnia przejęcia pracowników, powinna być naliczana od dochodów uzyskanych w nowym oddziale. Oddział przejmujący jest niejako kontynuatorem pełnionych przez oddział przekazujący obowiązków płatnika.

WAŻNE

Od 1 stycznia 2007 r. pracownik nie ponosi odpowiedzialności z tytułu zaniżenia lub nieujawnienia przez płatnika podstawy opodatkowania określonych czynności do wysokości zaliczki, do której pobrania zobowiązany jest płatnik. Przepisy ściśle mówią, o jakie czynności chodzi. Podatnik nie odpowie za podatki, jeśli płatnik nie odprowadzi zaliczek dotyczących przychodów z pracy, z działalności wykonywanej osobiście, oraz przychodów z praw majątkowych w tym praw autorskich (art. 12, 13 oraz 18 ustawy PIT.).

SŁOWNIK

• Nieograniczony obowiązek podatkowy - osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

• Osoba mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - osoba fizyczna która:

- posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

- przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

• Ograniczony obowiązek podatkowy - osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

• Dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - to w szczególności dochody (przychody) z:

- pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,

- działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,

- działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

- położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

URZĄD SKARBOWY WYJAŚNIA

Uwzględnianie kosztów uzyskania przychodów przez płatnika wypłacającego byłemu pracownikowi premie, prowizje i nagrody.

Spółka akcyjna zatrudniała pracowników na podstawie umowy o pracę i z tego tytułu wypłacała im wynagrodzenie. Z regulaminu wynika, że w miesiącu możliwe są wypłaty na listach dodatkowych na dzień 15 danego miesiąca i na liście zasadniczej na koniec miesiąca. Na poszczególnych listach rozliczane są określone składniki wynagrodzenia. Lista dodatkowa obejmuje wypłatę premii, prowizji, nagród, ekwiwalentów za urlop, dodatki za godziny nocne, ekwiwalenty za odzież (BHP). Lista zasadnicza obejmuje wypłatę wynagrodzenia zasadniczego wynikającego z umowy, świadczeń z tytułu choroby lub opieki, premii, prowizji, nagród, ekwiwalentów za urlop, ekwiwalentów za odzież (BHP).

Spółka miała wątpliwości, czy wypłacając byłym pracownikom należności objęte listą dodatkową: premie, prowizje lub nagrody dla byłych pracowników, należy uwzględnić koszty uzyskania przychodów i ulgę podatkową? Jej zdaniem nie należy uwzględniać kosztów uzyskania przychodu i ulgi podatkowej, gdyż uzyskanie tego przychodu nie wiąże się z poniesieniem kosztów uzyskania w bieżącym miesiącu. Podobnie, gdy na liście jest tylko ekwiwalent za urlop.

Organ podatkowy przypomniał, że stosownie do art. 12 ust. 1 z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty, niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Ponadto z woli ustawodawcy na zakładach pracy spoczywają obowiązki płatnika, które sprowadzają się do obliczenia, pobrania i odprowadzenia w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku pracy. Jak zauważono w interpretacji obowiązki płatnicze zakładu pracy aktualizują się w momencie wypłaty (postawienia do dyspozycji) świadczenia pracownikowi. Przychodami są bowiem otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Organ wskazał także, że płatnik, ustalając wysokość dochodu stanowiącego podstawę do obliczenia zaliczki na podatek dochodowy, winien odliczyć koszty uzyskania przychodu w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 pkt 1 lub pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Organ wyjaśnił, że miesięczna kwota kosztów uzyskania przychodu jest stała bez względu na ilość dokonywanych wypłat. Nie można zrezygnować ze stosowania kosztów uzyskania przychodów, czy też stosować je w wysokości niższej. Powyższe wynika z faktu, że koszty uzyskania przychodu z tytułu wynagrodzenia za pracę nie są stosowane na podstawie wniosku pracownika, lecz w oparciu o przepisy ustawy nakazujące tego rodzaju działania. To samo dotyczy sytuacji, gdy pracownik zatrudniony jest w dwóch lub więcej zakładach pracy.

Ponadto, zdaniem organu podatkowego, o tym, czy świadczenie jest przychodem m.in. ze stosunku pracy, decyduje okoliczność, że świadczenie to jest związane z zatrudnieniem pracownika. Bez znaczenia natomiast dla określenia tego przychodu pozostaje fakt, że uzyskujący to świadczenie w momencie jego otrzymania nie jest już zatrudniony u pracodawcy. W świetle przepisów ustawy podatkowej wypłacone przez jednostkę byłym pracownikom świadczenia stanową dla tych pracowników przychód ze stosunku pracy - postanowienie z 28 kwietnia 2006 r. Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu, nr ZD/406-9/3/PIT/06.

 

 

PODSTAWA PRAWNA

• Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).

• Ustawa z 29 sierpnia 2007 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

 

Aleksandra Tarka

aleksandra.tarka@infor.pl

 

reklama

Źródło:

INFOR

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Invado Sp. z o.o.

Producent stolarki drzwiowej

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »