| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Odpowiedzialność za rozliczenie pracownika przez zakład pracy

Odpowiedzialność za rozliczenie pracownika przez zakład pracy

O konieczności wywiązywania się z obowiązków podatkowych muszą pamiętać wszyscy. Jednak w przypadku pracodawców i pracowników ma to szczególne znaczenie. Na pracodawcy jako płatniku ciąży nie tylko obowiązek obliczania, pobierania i wpłacania zaliczek od wynagrodzeń wypłacanych pracownikom. W szczególnych przypadkach będą oni też musieli wypełnić za niego zeznanie roczne. Na gruncie przepisów dotyczących odpowiedzialności płatnika w praktyce pojawiają się różne problemy. A powstałe na tym tle spory między fiskusem a podatnikami i płatnikami w większości przypadków muszą rozstrzygać sądy administracyjne, których wybrane orzeczenia prezentujemy.

SENTENCJA

Odmowa rozważenia przy załatwianiu wniosku podatnika o ograniczenie zaliczek w trybie art. 44 ust. 5 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych okoliczności wynikających z możliwości opodatkowania dochodów w sposób określony w art. 6 ust. 4 ustawy narusza, w kontekście uregulowania zawartego w art. 32 ust. 1a i 1b ustawy, konstytucyjną zasadę równości podatników.

Wyrok WSA w Warszawie z 22 kwietnia 2004 r., niepublikowany

sygn. akt III SA 3142/02

UZASADNIENIE

W lipcu 2002 r. podatniczka złożyła wniosek o ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, powołując się na art. 44 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Urząd skarbowy odmówił ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy. Podkreślił, że przepisy art. 44 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym, obejmujące podatników prowadzących działalność gospodarczą, przewidują ograniczenie zaliczek na podatek dochodowy, jeśli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki płacone według zasad określonych w przepisach byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od przewidywanego na dany rok dochodu. Natomiast możliwość ograniczenia wysokości zaliczki na podatek dochodowy z uwagi na zamiar rozliczenia dochodów w sposób określony dla osób samotnie wychowujących dzieci następuje w ciągu roku podatkowego jedynie w przypadku zaistnienia okoliczności przewidzianych w art. 32 ust. 1a ustawy.

Organ odwoławczy nie uwzględnił stanowiska podatniczki, więc sprawa trafiła do sądu. W ocenie skarżącej, ustawa stwarzała możliwość w trakcie roku podatkowego zaniechania poboru zaliczek także osobom prowadzącym działalność gospodarczą; i tak podatnicy płacący podatek za pośrednictwem płatników mogą to uczynić na podstawie art. 31 i 32 powyższej ustawy, zaś osoby prowadzące działalność gospodarczą (takie jak skarżąca) na podstawie art. 44 ustawy. Przy czym ci, którzy korzystają z art. 32 ustawy, mają, w ocenie skarżącej, tę sprawę rozwiązaną niejako automatycznie, zaś prowadzący działalność gospodarczą, nawet jeśli wykażą, że płacony podatek byłby niewspółmiernie wysoki w stosunku do należnego, i tak są skazani na dobrą wolę i przychylną interpretację przepisów przez urzędników urzędu skarbowego.

Ponadto skarżąca podnosiła, że przy jej dochodach i opodatkowaniu dochodów w sposób preferencyjny w związku z samotnym wychowywaniem dziecka, podatek za cały rok podatkowy nie przekroczy 19 proc. Przy braku możliwości takiego rozliczenia, z racji nieperiodyczności dochodów strony, musiała naliczać podatek według progu 30 proc. od lutego, co stanowiło dla niej duże obciążenie. Wątpliwości skarżącej budził również fakt, że na podstawie art. 44 ust. 5, według interpretacji urzędu skarbowego, można w trakcie roku podatkowego skorzystać z ulgi mieszkaniowej, a z ulgi na rozliczenie z dzieckiem nie.

Odpowiadając na skargę, izba skarbowa podtrzymała swoje stanowisk. Podkreśliła, że sporny przepis przewiduje możliwość takiego ograniczenia zaliczek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki takie byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od przewidywanego za dany rok dochodu, ze względu na poniesione wydatki związanie z wykorzystywaniem ulgi w podatku dochodowym określonej w art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę podatniczki za zasadną. Jak zauważył sąd, przesłanką wydania decyzji na podstawie art. 44 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wyłącznie przewidywane przekroczenie kwoty należnego za dany rok podatku przez wpłacane w ciągu roku zaliczki, przy czym podatnik nie musi udowadniać, że zaliczki są niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od przewidywanego dochodu za dany rok. Wystarczy uprawdopodobnienie tego faktu.

W postępowaniu, którego ramy wyznacza art. 44 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zdaniem WSA, konieczna jest wyłącznie ocena, czy podatnik uprawdopodobnił występowanie niewspółmierności zaliczek na podatek oraz podatku liczonego od przewidywanego dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania, a więc z uwzględnieniem wszystkich okoliczności mających wpływ na wysokość tego dochodu, a nie tylko części dochodu pochodzącego z działalności gospodarczej, w tym także zamiar dokonania rozliczenia w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dziecko.

Sąd nie podzielił poglądu organów podatkowych, że stosownie do art. 44 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ograniczenie wysokości płaconych w ciągu roku podatkowego zaliczek może nastąpić wyłącznie w przypadkach, gdy podatnicy prowadzący działalność gospodarczą uprawdopodobnią, że dochód osiągnięty z tej działalności w rozliczeniu rocznym będzie niewspółmiernie niższy w stosunku do płaconych zaliczek. Sąd zgodził się ze skarżącą, że tego rodzaju pogląd nie znajduje dostatecznego uzasadnienia w treści powołanego przepisu i stanowi on zawężającą wykładnię tego przepisu, która nie może zasługiwać na aprobatę. Na podstawie analizy przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznał, że powołana przez skarżącą okoliczność zamierzonego dokonania rozliczenia rocznych dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4 ustawy powinna zostać rozważona przez organy podatkowe w aspekcie możliwości ograniczenia zaliczek stosownie do art. 44 ust. 5 cytowanej ustawy. Odmowa rozważenia przy załatwianiu wniosku podatnika o ograniczenie zaliczek okoliczności wynikających z możliwości opodatkowania dochodów w sposób określony w art. 6 ust. 4 ustawy narusza konstytucyjną zasadę równości podatników.


OPINIA

 

Adam mariuk

doradca podatkowy, Deloitte

Komentowany wyrok rozstrzyga o jednej z kilku sytuacji, w których przepisy podatkowe odmiennie traktowały osoby prowadzące działalność gospodarczą od osób, które otrzymują przychody na podstawie stosunku pracy. Osoby prowadzące działalność gospodarczą samodzielnie rozliczały swoje podatki - były obowiązane do ich obliczenia oraz wpłaty należnych zaliczek. Tym niemniej, do końca 2003 roku miały prawo do uzyskania obniżenia wysokości tych zaliczek, jeżeli uprawdopodobniły, że ich wysokość będzie niewspółmierna do wysokości zobowiązania podatkowego. Uprawdopodobnienie nie jest tożsame z udowodnieniem tej niewspółmierności - zdaniem sądu, fakt wspólnego rozliczenia z małoletnim dzieckiem stanowił wystarczającą przesłankę zezwalającą na obniżenie wysokości zaliczek. Jak wskazano, przepis art. 44 ust. 5 został uchylony od 1 stycznia 2004 r. Na gruncie obecnie obowiązujących przepisów podobne prawo do obniżenia zaliczek na podatek dają przepisy Ordynacji podatkowej.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

ABC-ksiegowe

ABC-ksiegowe.pl - najnowsze informacje dotyczące obszaru księgowości, rachunkowości i prawa oraz praktyczne wskazówki, ułatwiające samodzielne prowadzenie księgowości.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »