| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Rozliczenia działalności sezonowej

Rozliczenia działalności sezonowej

Czas wakacji to często okres zakładania działalności gospodarczej. W sezonie letnim kwitnie handel, zwłaszcza w miejscowościach nadmorskich czy górskich. Podatnicy, którzy parają się tylko i wyłącznie działalnością sezonową, muszą wiedzieć, że prowadzenie biznesu okresowego nie zwalnia ich z obowiązków podatkowych. Przedsiębiorca działający tylko przez część roku ma takie same prawa i obowiązki jak podatnik, który prowadzi firmę całoroczną. Dla wyjaśnienia pojawiających się wątpliwości w zakresie rozliczania działalności sezonowej prezentujemy dziś wybrane interpretacje organów podatkowych wraz z opiniami specjalistów.

Zawieszenie działalności nie obniża stawki podatku

Czasowe niewykorzystywanie gruntu do prowadzenia działalności gospodarczej nie uzasadnia do zastosowania innej stawki podatku niż od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

JAKI PROBLEM ROZSTRZYGNĄŁ BURMISTRZ

Czy dzierżawca użytków rolnych i gruntów zadrzewionych i zakrzewionych, prowadzący na tych gruntach działalność gospodarczą (wyciągi i trasy narciarskie), powinien w sezonie zimowym płacić podatek od nieruchomości, jak za grunty związane z działalnością gospodarczą, zaś w sezonie letnim podatek rolny zgodnie z klasyfikacją zawartą w ewidencji gruntów?

ODPOWIEDŹ BURMISTRZA

Z definicji zawartej w art. 2 ust. 2 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 121, poz. 844 z późn. zm.) wynika, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.

Grunty oznaczone w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym. Zasada ta znajduje potwierdzenie w art. 1 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 136, poz. 969 z późn. zm.), w którym stwierdza się, że opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków, jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych.

Wyjątkiem od wskazanej zasady jest sytuacja, w której użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych zostaną zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. W takiej sytuacji grunt, pomimo że jest użytkiem rolnym, będzie opodatkowany podatkiem od nieruchomości, co wynika pośrednio z art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W praktyce największym problemem jest ustalenie zakresu pojęcia grunty zajęte na wykonywanie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Ani w ustawie o podatku rolnym, ani w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych nie zdefiniowano tego pojęcia. W doktrynie podkreśla się, że sam fakt posiadania gruntu przez przedsiębiorcę skutkuje uznaniem gruntu za związany z prowadzeniem działalności gospodarczej. Nie jest to jednak podstawą do twierdzenia, że jest to grunt zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej. Grunty zajęte to grunty, na których w rzeczywistości wykonywane są czynności składające się na prowadzenie działalności gospodarczej. Warto też pamiętać, że prowadzeniem działalności gospodarczej będzie także wykorzystywanie gruntu m.in. jako placu magazynowego, parkingu, gruntu pod budowlami itp.

Zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej nie znaczy aktualnie, czasowo. Gdyby przez pojęcie zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej rozumieć grunty aktualnie, czasowo użytkowane na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej, powstałaby sytuacja, w której podatnik miałby prawo do czasowego nieopodatkowania wyższą stawką gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w sytuacji faktycznego niewykorzystywania gruntu dla potrzeb działalności. Doprowadziłoby to do nadużyć zapisów art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W praktyce urzędnicy musieliby dokonywać bardzo częstych oględzin gruntów swoich podatników, bowiem łatwo można by korygować deklaracje, wykazując, że w jednym miesiącu działalność jest prowadzona na 1000 mkw., a w następnym tylko na 200 mkw. A przecież zasadniczo nie na tym polega rola organu podatkowego.

W doktrynie prawa czasowe niewykorzystywanie gruntu do prowadzenia działalności gospodarczej nie uzasadnia do zastosowania innej stawki podatku niż od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Pas gruntu wykorzystywany do obsługi wyciągu powinien być opodatkowany - na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych - stawką od działalności gospodarczej, ponieważ prowadzenie wyciągu narciarskiego spełnia przesłanki z art. 2 ust. 1 ustawy o działalności gospodarczej.

Postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego burmistrza miasta i gminy Piwniczna-Zdrój z 11 kwietnia 2007 r. (nr 3110/12/07)


OPINIA

 

Katarzyna Bieńkowska

doradca podatkowy w Dewey & LeBoeuf

Podatek od nieruchomości w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych w działalności gospodarczej jest zasadniczo wyższy niż podatek rolny. Stąd powstają kontrowersje i problem rozgraniczenia, w toku bieżącej działalności, zasad opodatkowania w tym zakresie. Każdorazowo należy najpierw właściwie określić, jakiemu podatkowi (rolnemu czy od nieruchomości) podlegać będzie grunt. Podstawą tych ustaleń powinna być przede wszystkim okoliczność, w jaki sposób sklasyfikowany jest dany grunt, tj. czy zaklasyfikowany jest on w ewidencji jako rolny. Jest to podstawowe i zasadnicze kryterium. Następnie należy ustalić, czy jest on zajęty na prowadzenie działalności. Określenie to należy interpretować według jego językowego znaczenia, tzn. jako grunt faktycznie używany do prowadzenia działalności. Nie wydaje się prawidłowe stanowisko, że podatek od nieruchomości byłby należny z tytułu samego posiadania gruntu zaklasyfikowanego jako grunt rolny (bez względu na faktyczny sposób wykorzystywania tego gruntu) przez podmiot gospodarczy. Kontrowersje w tym zakresie wynikają z braku definicji legalnej pojęcia gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Nie jest ono tożsame z pojęciem gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Grunty zajęte to grunty, na których w rzeczywistości wykonywane są czynności składające się na prowadzenie firmy. Ustawy podatkowe nie wskazują żadnych kryteriów czasowych, pozwalających na różnicowanie stawek w zależności od okresowych zmian w zakresie faktycznego wykorzystania nieruchomości. Wydaje się, że czasowe niewykorzystywanie gruntu do prowadzenia działalności gospodarczej nie uzasadnia zastosowania innej stawki podatku niż od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Michał Sroczyński

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »