| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Samochód w działalności gospodarczej

Samochód w działalności gospodarczej

Nie wszystkie wydatki na samochody osobowe wykorzystywane w działalności gospodarczej można zaliczyć do kosztów firmy. I tak np. nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia takiego auta w części ustalonej od wartości przewyższającej równowartość 20 tys. euro. Przedsiębiorców obowiązują również istotne ograniczenia przy rozliczaniu VAT w przypadku nabycia samochodów osobowych. Warto przeanalizować te kwestie krok po kroku.

Polscy przedsiębiorcy leasingują z zagranicy wiele samochodów. Czy w takim przypadku opłaty leasingowe podlegają polskiemu podatkowi dochodowemu?

dr JANUSZ MARCINIUK

doradca podatkowy Marciniuk i Wspólnicy

Opłaty leasingowe, uiszczane przez polskich leasingobiorców na rzecz zagranicznych leasingodawców, podlegają opodatkowaniu polskim zryczałtowanym podatkiem dochodowym (dalej podatek u źródła), w zależności od rodzaju umowy leasingu. Z podatkowego punktu widzenia inaczej bowiem są traktowane umowy leasingu, których celem jest zapewnienie leasingobiorcy użytkowania przedmiotu leasingu od umów leasingu, które skutkują jego nabyciem.

Na podstawie art. 21 ustawy o CIT oraz art. 29 ustawy o PIT, podatkowi u źródła pobieranemu w Polsce podlega m.in. użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego lub handlowego, w tym także środka transportu. Powyższe przepisy powodują, że na gruncie polskiego prawa podatkowego opłaty leasingowe uzyskiwane przez zagranicznych leasingodawców z tytułu umów leasingu, których istotą jest korzystanie z majątku ruchomego przez polskich leasingobiorców przez określony czas (leasing operacyjny), są traktowane jako należności licencyjne podlegające opodatkowaniu podatkiem u źródła.

Z punktu widzenia podatkowej klasyfikacji opłat leasingowych kluczowe są zatem zapisy danej umowy leasingu dotyczące wykupu przedmiotu leasingu. W przypadku gdy dana umowa przewiduje obowiązek, nie zaś opcję zakupu przedmiotu leasingu po upływie okresu, na który została zawarta (leasing finansowy), opłaty leasingowe mogą być potraktowane jako odpłatność za sprzedaż rzeczy ruchomej. W takim przypadku przychody ze sprzedaży rzeczy ruchomej, w tym samochodu, będą traktowane co do zasady jako tzw. zyski przedsiębiorstwa, których opodatkowanie zależy w szczególności od istnienia bądź nieistnienia zakładu (stałej placówki) zagranicznego leasingodawcy w Polsce.

Przepisy art. 21 ustawy o CIT oraz art. 29 ustawy o PIT należy interpretować przy uwzględnieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z państwami trzecimi. Regulacje umów o unikaniu podwójnego opodatkowania nie są jednak jednolite w zakresie klasyfikacji opłat leasingowych jako należności licencyjnych. Część umów traktuje opłaty takie jako zyski przedsiębiorstwa (np. umowa pomiędzy Polską a Francją), które nie będą podlegały opodatkowaniu w Polsce, przy założeniu że zagraniczny leasingodawca nie ma w Polsce zakładu. Jednak w przypadku gdy zagraniczny leasingodawca posiada w Polsce zakład, to przychody z opłat leasingowych będą podlegały w Polsce opodatkowaniu na zasadach ogólnych w takim zakresie, w jakim przychody te można przypisać temu zakładowi. Należy przy tym pamiętać, że już samo udostępnienie urządzenia przez zagranicznego leasingodawcę do korzystania w Polsce może być interpretowane w ten sposób, że przyczynia się do powstania zakładu leasingodawcy w Polsce. Dotyczy to w szczególności przypadków, w których umowa leasingu obejmuje również serwis przedmiotu leasingu.

Podatek u źródła od opłat leasingowych, które kwalifikuje się jako należności licencyjne, wynosi 20 proc. Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przewidują co do zasady niższe stawki lub zwolnienie z tego podatku. Znajdą one jednak zastosowanie jedynie wówczas, gdy leasingodawca przedstawi leasingobiorcy jako płatnikowi pobierającemu ten podatek tzw. certyfikat rezydencji, który dokumentuje miejsce jego siedziby dla celów podatkowych.

(KT)

PODSTAWA PRAWNA

• Art. 29 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).

• Art. 21 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Izabella Żyglicka i Wspólnicy Adwokaci i Radcowie Prawni spółka komandytowa

Nowoczesna firma prawnicza

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »