| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Opodatkowanie usług hotelarskich i kempingowych

Opodatkowanie usług hotelarskich i kempingowych

Spory na tle interpretacji przepisów prawa podatkowego to stały element rzeczywistości gospodarczej. Ciągłe zmiany, niejasne przepisy i zmienne wykładnie powodują, że sprawy podatkowe nie schodzą z wokand sądów administracyjnych. Opodatkowanie usług hotelarskich, turystycznych czy kempingowych nie jest wyjątkiem, a wątpliwości w tym zakresie również muszą rozstrzygać sądy administracyjne. Orzeczenia w tym zakresie dotyczą bardzo różnych kwestii i zakresów, począwszy od problemów z opodatkowaniem VAT, po możliwość rozliczenia w koszty uzyskania przychodów wydatków ponoszonych w związku z wyjazdami służbowymi pracowników. Stanowiska zawarte w wybranych wyrokach mogą być dla wielu podatników istotną wskazówką, co zrobić, żeby zminimalizować ryzyko konfliktu z fiskusem.

Wydatki ponoszone za udziałowca nie są kosztem

SENTENCJA

Jeżeli audytor działał na zlecenie potencjalnego udziałowca, a nie podatnika, wydatki związane z jego pobytem w hotelu nie mogą być kosztem. Wydatki ponoszone za inny podmiot gospodarczy z natury rzeczy nie mogły stanowić kosztów uzyskania przychodów spółki.

Wyrok WSA w Gliwicach z 24 kwietnia 2008 r.

sygn. akt I SA/Gl 1500/06

UZASADNIENIE

Organy podatkowe zakwestionowały spółce z ograniczoną odpowiedzialnością zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 rok. Organy podatkowe zarzuciły spółce wiele nieprawidłowości m.in. w zakresie kosztów uzyskania przychodów. Jeden z nich dotyczył zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na pobyt audytora wykonującego badanie na zlecenie potencjalnego udziałowca w hotelach.

Organ odwoławczy nie podzielił jednak zarzutów spółki. Organ stwierdził, że nie występował w przedmiotowej sytuacji związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy tymi wydatkami, a przychodami spółki. Organ przypomniał, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tejże ustawy. Jednakże organ ustalił, że audytor działał na zlecenie potencjalnego udziałowca, a nie podatnika. Jak podkreślono w decyzji, koszty ponoszone za inny podmiot gospodarczy, z natury rzeczy, nie mogły stanowić kosztów uzyskania przychodów podatnika. Poza tym organ podniósł, że z tytułu nabycia przez potencjalnego udziałowca udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym podatnika mógł on otrzymać środki wyłącznie na powiększenie tego kapitału, a to nie mogło spowodować powstania w spółce przychodu. Sprawa trafiła do sądu administracyjnego.

W pierwszej kolejności WSA odniósł się do zarzutu skarżącej, który dotyczył świadczonych przez nią różnorakich nieodpłatnych świadczeń. Sąd wyjaśnił, że ustawodawca nie sprecyzował bliżej, co należy rozumieć przez nieodpłatne świadczenia, ograniczając się jedynie do wskazania w art. 12 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych sposobu i kryteriów ustalania ich wartości. Powołując się na orzecznictwo, sąd wskazał, że przez nieodpłatne świadczenie należy rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. nie związane z kosztami, przysporzenie majątku tej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. W rozpatrywanej sprawie skarżąca korzystała z nieodpłatnej pracy osób fizycznych i z cudzych środków finansowych, nie ponosząc wobec świadczących żadnych kosztów. Zatem zasadnie organy podatkowe przyjęły, że podatnik otrzymał nieodpłatne świadczenia. A skoro tak, to zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ich wartość stanowiła przychód spółki.

W dalszej części uzasadnienia sąd odniósł się wydatków związanych z pobytem audytora wykonującego badanie na zlecenie potencjalnego udziałowca skarżącej. Sąd zgodził się z organami podatkowymi, że nie występuje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy tymi wydatkami a przychodami spółki. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Skoro audytor działał na zlecenie potencjalnego udziałowca - nie skarżącej, koszty ponoszone za inny podmiot gospodarczy z natury rzeczy nie mogły stanowić kosztów uzyskania przychodów spółki.

OPINIA

Jakub Grzegorzek

aplikant radcowski z Kancelarii Prawnej Chałas i Wspólnicy

Wydatki na usługi hotelarskie nie zawsze są kosztami uzyskania przychodu. Decydujące znaczenie ma okoliczność, czy poniesienie takich wydatków ma na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, a więc czy między wydatkiem a przychodem istnieje związek przyczynowo-skutkowy. W praktyce rozstrzygnięcie tego zagadnienia bywa trudne, ponieważ wydatki na nocleg ze swej istoty związane są z przychodem tylko pośrednio. Każdy przypadek wymagać więc będzie odrębnej analizy.

W komentowanym orzeczeniu sąd uznał, że poniesione przez spółkę wydatki na nocleg audytora prowadzącego badanie spółki na zlecenie podmiotu zainteresowanego objęciem udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym nie stanowią kosztów uzyskania przychodu. Sąd słusznie zauważył, że ewentualne wniesienie wkładu przez nowego udziałowca co prawda spowoduje zwiększenie wysokości kapitału zakładowego, ale nie przyniesie spółce żadnego przychodu, stąd wydatki na nocleg nie stanowią kosztu.

Przygotowała ALEKSANDRA TARKA

Źródło: Gazeta Prawna [Tygodnik Podatkowy] nr 141 (2263), 21 lipca 2008 r.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Marta Domagała

Prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »