| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Koszty w działalności gospodarczej prowadzonej w domu

Koszty w działalności gospodarczej prowadzonej w domu

Ze względu na różne okoliczności osoby fizyczne coraz częściej podejmują się prowadzenia samodzielnie działalności gospodarczej. Nierzadko jej specyfika nie wymaga wynajmowania pomieszczeń biurowych. Przedsiębiorcy decydują się wtedy prowadzić działalność w domu, przeznaczając część mieszkania na potrzeby firmy. W takim przypadku konieczne jest prawidłowe określanie kosztów uzyskania przychodów. Nie każdy bowiem wydatek może zostać do nich zaliczony bezpośrednio i w całej wysokości. Błędne rozliczenie kosztów uzyskania przychodów przyczynić się może do odprowadzenia podatku w nieprawidłowej wysokości i narazić podatnika na niepotrzebne konsekwencje wynikające nie tylko z przepisów ustaw o podatkach dochodowych, Ordynacji podatkowej, ale także przepisów kodeksu karnego skarbowego. Warto więc prześledzić tę kwestię bardzo dokładnie.

Odpisy amortyzacyjne

Analizując problematykę kosztów uzyskania przychodów z punktu widzenia podatków dochodowych, należy zwrócić uwagę także na kwestie dotyczące amortyzacji.

Należy zaznaczyć, iż nie zawsze jest możliwe zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków w ich pełnej wysokości. Z taką sytuacją mamy do czynienia na przykład w przypadku wydatków większych niż 3,5 tys. zł. W takim przypadku należy poddać je amortyzacji i dokonywać zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niejako na raty.

Z zastrzeżeniem art. 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych amortyzacji podlegają, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia ich do używania:

• budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

• maszyny, urządzenia i środki transportu,

•inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Ponadto należy zwrócić uwagę, iż amortyzacji podlegają również m.in., z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od przewidywanego okresu używania:

• przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej inwestycjami w obcych środkach trwałych,

•budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,

•składniki majątku, niestanowiące własności lub współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością na podstawie umowy określonej w art. 23a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami tych składników - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający

- zwane także środkami trwałymi, a także nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

• spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,

• spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,

• prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

• autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,

•licencje, a także

•wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Należy podkreślić, iż podatnicy nie mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 3,5 tys. zł. W takim przypadku wydatki poniesione na ich nabycie stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co do zasady, uważa się:

• w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia,

• w razie częściowo odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia powiększoną o wartość przychodu, określonego w art. 11 ust. 2b,

•w razie wytworzenia we własnym zakresie - koszt wytworzenia,

• w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości,

• w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu.

Istotny jest fakt, iż podatnicy zobowiązani są do dokonania wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji. Należy pamiętać, iż wybraną metodę należy stosować do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego. Możliwe jest dokonywanie odpisów amortyzacyjnych w równych ratach co miesiąc albo w równych ratach co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego. Ważne jest jednak, aby suma odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonanych w pierwszym roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, nie przekroczyła wartości tych odpisów przypadających za okres od wprowadzenia ich do ewidencji (wykazu) do końca tego roku podatkowego.

Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, co do zasady, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, jednakże w niektórych sytuacjach stawki te mogą być podwyższone o odpowiedni współczynnik, na przykład z uwagi na pogorszone warunki użytkowania niektórych składników majątku lub też używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawności technicznej.

Warto także wskazać, iż w pewnych sytuacjach podatnicy mogą indywidualnie ustalać stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika. Szczegółowe zasady ustalania stawek indywidualnych określone zostały w art. 22j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Skrivanek Tłumaczenia i szkolenia językowe

Skrivanek jest agencją translatorską, która oferuje kompleksowe rozwiązania z zakresu tłumaczeń i szkoleń językowych.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »