| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Opodatkowanie usług doradczych

Opodatkowanie usług doradczych

Zakup usług doradztwa to wydatek, na jaki coraz częściej decydują się podatnicy. Zawiłość prawa i konieczność sprawdzenia nowych możliwości stają się istotnym elementem prowadzenia działalności gospodarczej. Niestety opodatkowanie tych czynności w różnych aspektach powoduje spory między podatnikami a organami podatkowymi. Zwłaszcza kwestie zaliczenia wydatków na usługi doradcze do kosztów uzyskania przychodów od lat budzą kontrowersje. Problemy wiążą się przede wszystkim z tym, że usługi doradcze jako usługi niematerialne muszą być odpowiednio udokumentowane. Orzeczenia sądów administracyjnych potwierdzają, że w zakresie usług doradczych podatnik musi być bardzo ostrożny i dołożyć szczególnej staranności przy zawieraniu umów oraz dokumentowaniu wydatków.

Organ musi przeanalizować zamiar stron i cel umowy

SENTENCJA

Analiza sformułowań umowy i treści faktur nie oznacza, że dokonano interpretacji umowy, która wymaga przede wszystkim badania zgodnego zamiaru stron i celu umowy.

Wyrok WSA w Poznaniu z 17 kwietnia 2008 r., niepublikowany

sygn. akt I SA/Po 1468/07

UZASADNIENIE

Podatnik od czerwca 2004 r. rozpoczął działalność gospodarczą w zakresie doradztwa w działalności gospodarczej i zarządzania. W lipcu 2004 r. wystąpił o udzielenie interpretacji podatkowej. Wyjaśnił, że przedmiotem świadczonych usług jest opracowywanie i wdrażanie strategii handlowej i marketingowej. Polega to w szczególności na weryfikowaniu wykonanych przez przedsiębiorców zadań i prowadzeniu innych prac związanych z wyżej wymienionymi umowami. Ponadto obejmuje doradztwo i udział po stronie zleceniodawcy w negocjacjach prowadzonych przez zleceniodawcę z potencjalnymi oraz dotychczasowymi kontrahentami, analizę rynku na potrzeby działalności gospodarczej prowadzonej przez zleceniodawcę, sporządzanie szczegółowych zapotrzebowań zgłoszonych przez zleceniodawcę, analiz i opracowań.

W ocenie organu podatkowego usługi, bez względu na podstawę prawną ich świadczenia (umowa zlecenia, umowa o dzieło) uważane są za źródło przychodu z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 9 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.) - dalej ustawa o PIT. Dlatego podatnik nie może opodatkować ich liniową stawką podatku dochodowego.

W zeznaniu PIT-36L podatnik wykazał przychód za 2005 rok, jako osiągnięty z działalności gospodarczej, opodatkowany 19-proc. stawką. Organy podatkowe zakwestionowały rozliczenie roczne podatnika. Zgodnie z udzieloną wcześniej informacją pisemną stwierdzono, że przychody uzyskane przez podatnika nie mogły podlegać stawce liniowej. W ocenie organów podatnik nie prowadził działalności gospodarczej, ale świadczył usługi osobiste, a część przychodów była należnością z tytułu umowy o zakaz konkurencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę podatnika. W uzasadnieniu podkreślił, że wynikające z zasady swobody zawierania umów (art. 3531 kodeksu cywilnego) prawo kształtowania przez strony w drodze cywilnoprawnych umów swoich wzajemnych praw i obowiązków nakazuje ocenić, czy wynagrodzenie objęte fakturą z tytułu powstrzymania się od działalności konkurencyjnej ma swoje źródło jedynie w umowach wymienionych w art. 13 pkt 9 ustawy o PIT. Jeżeli okaże się, że porozumienie jest kontynuacją, bądź wynika z umowy o świadczenie usług, wówczas istotę sporu będzie stanowiło rozstrzygnięcie, czy ta ostatnio wymieniona umowa należy do kategorii umów wymienionych w art. 13 pkt 9 ustawy o PIT, czy też stanowi umowę o świadczenie wyłącznie usług doradczych. Jak podkreślił sąd umowa o świadczenie usług doradczych w okolicznościach niniejszej sprawy nie spowoduje zaliczenia przychodów uzyskanych z jej realizacji do przychodów z działalności świadczonej osobiście.

Analiza sformułowań umowy i lakonicznej treści faktur nie oznacza, że dokonano interpretacji umowy, która wymaga przede wszystkim badania zgodnego zamiaru stron i celu umowy (art. 199a par. 1 Ordynacji podatkowej).

Sąd zwrócił uwagę, że gdyby zostało ustalone, że poza doradztwem, świadczenia innych usług przez skarżącego umowa nie przewidywała, wówczas organ podatkowy oceni, czy wynagrodzenie za niepodejmowanie działań wynikających z zakazu konkurencji po jej rozwiązaniu można uznać za przychód z działalności wykonywanej osobiście.

Sąd zgodził się ze skarżącym, że zachowanie tajemnicy przedsiębiorstwa oraz zobowiązanie do niepodejmowania działań konkurencyjnych są klauzulami umieszczanymi przez podmioty gospodarcze w wielu rodzajach umów zawieranych w warunkach gospodarki rynkowej. Rzeczą oczywistą jest, że opracowanie strategii marketingowej i handlowej firmy wymaga od podmiotu ją tworzącego dogłębnego poznania aspektów działalności analizowanej firmy. Zastrzeżenie w umowie obowiązku zachowania w tajemnicy wszelkich aspektów takiej współpracy w szczególności przez zakaz wykonywania podobnych działań na rzecz konkurencji przez pewien czas po zakończeniu współpracy ma charakter zabezpieczający i nie jest właściwe wyłącznie dla kontraktów menedżerskich czy umów zarządzania przedsiębiorstwem lub umów o podobnym charakterze. Dla przykładu wskazuje się regulacje w art.1011-1013 kodeksu pracy właściwe dla stosunku pracy i obowiązków pracownika wobec pracodawcy bez względu na charakter świadczonej pracy, w art. 56-57, art. 211 i art. 380 kodeksu spółek handlowych odnoszące się do zakazu działań konkurencyjnych odpowiednio przez wspólników spółki jawnej, członków zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki akcyjnej.

OPINIA

Andrzej Mazur

menedżer, doradztwo podatkowe KPMG, biuro w Poznaniu

W wyroku poruszona została kwestia kryteriów rozróżnienia usług doradczych od usług zarządczych. Mimo że w wyroku sąd nie odniósł się do zarzutów naruszenia prawa materialnego, a uchylił decyzję izby skarbowej z przyczyn proceduralnych, w uzasadnieniu wskazał, że w celu oceny charakteru wykonywanych usług konieczne jest ustalenie, czy świadczący usługi podejmuje samodzielne decyzje kierownicze. Przykładowo, w przypadku usług kontroli wykonywania zawartych umów z przedsiębiorstwami o świadczenie pośrednictwa handlowego konieczne jest ustalenie, czy w ich ramach mieściło się podejmowanie wobec tych przedsiębiorców decyzji o charakterze władczym w sferze ekonomicznej lub organizacyjnej.

Zatem w celu uniknięcia ryzyka zakwestionowania stawki 19-proc. podatku w stosunku do dochodów osiąganych ze świadczenia mogących budzić kontrowersje usług z zakresu np. doradztwa gospodarczego, doradztwa i udziału w negocjacjach handlowych oraz, w szczególności, doradztwa z zakresu zarządzania, przedsiębiorcy powinni zwracać uwagę, by ich działania nie obejmowały podejmowania przez nich decyzji w imieniu i na ryzyko zleceniodawcy. Precyzyjne postanowienia w tym zakresie powinny zostać ujęte w umowie ze zleceniodawcą.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Radosław Pazik

Doradca podatkowy Dyrektor Oddziału Wielkopolskiego Instytutu Studiów Podatkowych w Poznaniu

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »