| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Rozliczenia kosztów uzyskania przychodów

Rozliczenia kosztów uzyskania przychodów

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki podatnika związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Celem poniesionych wydatków powinno być osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Aby dany wydatek można było uznać za koszt podatkowy, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. Ustawy podatkowe nie wskazują wprost, co może być kosztem uzyskania przychodów. Określają natomiast wyłączenia z kosztów. Wskazują zatem te wydatki, których do kosztów zaliczyć nie można. Uzasadnienie zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów należy więc do podatnika. Dziś prezentujemy najczęstsze problemy związane z rozliczaniem kosztów i ich rozwiązania w postaci interpretacji organów podatkowych wraz z opiniami specjalistów.

Wydatki na nabycie praw wspólnika nie są kosztem

TEZA: Wydatki na nabycie praw i obowiązków wspólnika w spółce komandytowej w ogóle nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Dlatego nie ma możliwości zaliczenie ich w całości do kosztów uzyskania przychodów w momencie uzyskania przychodu z udziału w przychodach spółki komandytowej.

STAN FAKTYCZNY: Spółka jest komandytariuszem w spółce komandytowej, która została zawiązana w październiku 2005 r. przez pięciu wspólników. Wśród wspólników nie było jednak podatniczki, która jako spółka celowa realizowała inwestycję budowlaną. Spółka nabyła nieruchomość, a potem prawa i obowiązki dwóch dotychczasowych komandytariuszy spółki komandytowej, przyjmując rolę komandytariusza. Swoje prawa i obowiązki w spółce komandytowej zbył również trzeci z komandytariuszy oraz komplementariusz. W spółce pozostał tylko czwarty z dotychczasowych komandytariuszy. Oprócz podatniczki do spółki komandytowej przystąpiła jeszcze jedna spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która nabyła ogół praw i obowiązków dotychczasowego komplementariusza. Cena za prawa i obowiązki nabyte przez podatniczkę została obliczona w oparciu o wartość rynkową nieruchomości będącej własnością spółki komandytowej pomniejszoną o ciążące na niej zobowiązania. Jednocześnie spółka komandytowa pozostała dłużnikiem z tytułu pożyczek udzielonych wcześniej przez jej trzech komandytariuszy zbywających swe prawa i obowiązki.

Spółka zapytała, czy ma prawo zaliczyć w całości do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na nabycie praw i obowiązków wspólnika (komandytariusza) w spółce komandytowej. Jej wątpliwości dotyczyły też możliwości zaliczenia tych wydatków w całości do kosztów uzyskania przychodów w momencie uzyskania przychodu z udziału w przychodach spółki komandytowej (art. 5 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).

W opinii spółki wydatki poniesione na nabycie praw i obowiązków wspólnika w spółce komandytowej stanowią w całości koszt uzyskania przychodu. Zaliczenie tych wydatków w całości do kosztów uzyskania przychodów powinno natomiast nastąpić w momencie uzyskania przez nią przychodu z udziału w przychodach spółki komandytowej w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy o CIT.

Z UZASADNIENIA: Organy podatkowe nie podzieliły stanowiska spółki. Racji podatniczce nie przyznał też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który oddalił jej skargę. Sąd zauważył, że przedmiotem sporu między stronami jest możliwość zaliczenia przez skarżącą do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na nabycie praw i obowiązków wspólnika w spółce komandytowej. W opinii organu podatkowego wydatek ten jest neutralny podatkowo, tj. nie stanowi kosztów uzyskania przychodów. Dotyczy on bowiem nowego źródła przychodów. Nie wiąże się natomiast z uzyskiwanymi przez skarżącą przychodami z działalności gospodarczej bezpośrednio przez nią prowadzonej.

Sąd przypomniał, że co do zasady zgodnie z art. 5 ust. 1 i ust. 2 ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy i praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały wspólników w przychodach są równe. Powyższe zasady stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.

Jak zauważył sąd, aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodu, musi on być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu. Przychód ten powinien wynikać z prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej. Działalność ta (mogąca generować przychód) musi być wykonywana przez podatnika, nie może więc być prowadzona przez inny podmiot.

Zdaniem sądu przychody oraz koszty ich uzyskania wypracowane przez spółkę komandytową i przypisywane na podstawie art. 5 ust. 1 i ust. 2 ustawy o CIT wspólnikom tej spółki nie powstają w związku z wykonywaniem przez tych wspólników działalności gospodarczej. Przychód wspólnika spółki komandytowej przypisywany mu na podstawie art. 5 ustawy o CIT stanowi swoisty efekt praw majątkowych, które wspólnik ten posiada w spółce komandytowej, jest odzwierciedleniem posiadanego przez niego udziału. Nie wiąże się natomiast z prowadzoną przez wspólnika działalnością gospodarczą.

Skutkiem tego jest natomiast konieczność przyjęcia, że przychód z tytułu udziału w zysku spółki komandytowej nie jest przychodem pozwalającym wspólnikowi na zaliczenie wydatków na nabycie praw i obowiązków wspólnika do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Wydatek na nabycie praw i obowiązków wspólnika w spółce komandytowej dotyczy nowego źródła przychodów i nie wiąże się z uzyskiwanymi przez skarżącą przychodami z działalności gospodarczej prowadzonej bezpośrednio przez podatnika. Przychód uzyskiwany w związku z posiadaniem praw i obowiązków wspólnika jest bowiem efektem działalności spółki komandytowej, a nie jej wspólnika.

Wskazywane przez spółkę przychody wypracowywane są bowiem nie przez jej działania, lecz przez aktywność spółki komandytowej. Taki też pogląd zasadnie przyjął w zaskarżonej decyzji dyrektor izby skarbowej.

Przyjęcie, że wydatki na nabycie praw i obowiązków wspólnika w spółce komandytowej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, bezprzedmiotowym czynią ustosunkowywanie się do kwestii momentu, w którym powinny być wykazane. Obowiązku takiego, z uwagi na przyjęcie wcześniej zaprezentowanego poglądu, nie miał również organ odwoławczy.

Wyrok WSA w Warszawie z 11 lutego 2008 r., III SA/Wa 1843/07, niepublikowany

OPINIA

PAWEŁ JABŁONOWSKI

doradca podatkowy Kancelaria prawna Chałas i Wspólnicy

Z orzeczeniem sądu można polemizować. Pewne jest, że zostały poniesione wydatki na nabycie udziałów w spółce komandytowej, które nie są wyłączone z możliwości uznana ich za koszt uzyskania przychodu. Ponadto można mieć wrażenie, że sąd przyjmuje dodatkowy warunek klasyfikacji kosztu uzyskania przychodu, wykraczający poza art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a więc że koszt musi być związany z działalnością bezpośrednio prowadzoną przez podatnika. Może to prowadzić do konkluzji, iż pośrednie prowadzenie działalności, a przynoszące przychody, nie uprawnia do potrącania kosztu.

Przedmiotowy problem przypomina kwestie uznawania za koszt wydatków na objęcie udziałów w spółkach mających osobowość prawną, na którego gruncie również powstało wiele wątpliwości.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Mikołaj Przywara

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »