| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Rachunkowość związana z zakupem i eksploatacją samochodu

Rachunkowość związana z zakupem i eksploatacją samochodu

W poradniku podpowiadamy, jak prawidłowo dokonać ewidencji księgowej związanej z zakupem i eksploatacją samochodu. Przedstawiamy możliwości ujęcia przez firmę samochodu w zależności od zaistniałej sytuacji. Wskazujemy sposoby ewidencji różnych form nabycia samochodu, włącznie z leasingiem. Mając na uwadze odmienne ujęcie leasingu w przepisach podatkowych i bilansowych.

Umowa leasingu

Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony. Korzystający z kolei zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

W przypadku gdy jednostka przyjęła do używania obce środki trwałe (czyli interesujące nas samochody) na mocy umowy, zgodnie z którą jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, środki trwałe do odpłatnego używania lub również pobierania pożytków na czas oznaczony, środki te zalicza się do aktywów trwałych korzystającego, jeżeli umowa spełnia co najmniej jeden z następujących warunków:

• przenosi własność jej przedmiotu na korzystającego po zakończeniu okresu, na który została zawarta;

• zawiera prawo do nabycia jej przedmiotu przez korzystającego, po zakończeniu okresu, na jaki została zawarta, po cenie niższej od wartości rynkowej z dnia nabycia;

• okres, na jaki została zawarta, odpowiada w przeważającej części przewidywanemu okresowi ekonomicznej użyteczności środka trwałego lub prawa majątkowego, przy czym nie może być on krótszy niż 3/4 tego okresu; prawo własności przedmiotu umowy może być, po okresie, na jaki umowa została zawarta, przeniesione na korzystającego;

• suma opłat, pomniejszonych o dyskonto, ustalona w dniu zawarcia umowy i przypadająca do zapłaty w okresie jej obowiązywania, przekracza 90% wartości rynkowej przedmiotu umowy na ten dzień; w sumie opłat uwzględnia się wartość końcową przedmiotu umowy, którą korzystający zobowiązuje się zapłacić za przeniesienie na niego własności tego przedmiotu; do sumy opłat nie zalicza się płatności na rzecz korzystającego za świadczenia dodatkowe, podatków oraz składek na ubezpieczenie tego przedmiotu, jeżeli korzystający pokrywa je niezależnie od opłat za używanie;

• zawiera przyrzeczenie finansującego do zawarcia z korzystającym kolejnej umowy o oddanie w odpłatne używanie tego samego przedmiotu lub przedłużenia umowy dotychczasowej, na warunkach korzystniejszych od przewidzianych w dotychczasowej umowie;

• przewiduje możliwość jej wypowiedzenia, z zastrzeżeniem, że wszelkie powstałe z tego tytułu koszty i straty poniesione przez finansującego pokrywa korzystający;

• przedmiot umowy został dostosowany do indywidualnych potrzeb korzystającego (art. 3 ust. 4 ustawy o rachunkowości).

Jeśli umowa nie spełnia żadnego z wymienionych warunków, wówczas będzie traktowana dla celów bilansowych jak leasing operacyjny. Jeżeli spełniony zostanie co najmniej jeden z wymienionych warunków i, wówczas oddane do używania korzystającemu środki trwałe (samochody) zalicza się u finansującego do aktywów trwałych jako należności, czyli umowa leasingu będzie kwalifikowana jako leasing finansowy.

Szczególnie zainteresowanych Czytelników odsyłamy do Krajowego Standardu Rachunkowości nr 5 „Leasing. najem i dzierżawa”, który został przyjęty w dniu 11 marca 2008 r. przez Komitet Standardów Rachunkowości. Standard przedstawia zasady wyceny i ujęcia w księgach rachunkowych oraz prezentacji w sprawozdaniu finansowym aktywów i zobowiązań wynikających z umów leasingu.

Zapamiętaj

Ewidencja umowy leasingu w księgach rachunkowych obu stron będzie uzależniona od jego zaklasyfikowania do kategorii leasingu finansowego lub operacyjnego. Należy jednak pamiętać, że prawo podatkowe i bilansowe odmiennie kwalifikuje kategorie leasingu.

Warto zwrócić uwagę, że w art. 3 ust. 6 ustawy o rachunkowości zawarta jest regulacja stanowiąca istotne uproszczenie w kwalifikowaniu leasingu dla celów bilansowych. Z przepisu tego wynika, że w przypadku gdy roczne sprawozdanie finansowe korzystającego nie podlega obowiązkowi badania i ogłaszania, wówczas jednostka może dokonywać kwalifikacji umów leasingu według zasad określonych w przepisach podatkowych. Przypomnijmy, że jednostkami zwolnionymi z obowiązku badania i ogłaszania sprawozdań finansowych są podmioty, które w poprzedzającym roku obrotowym, za który sporządzono sprawozdanie finansowe, nie przekroczyły co najmniej dwóch z poniższych limitów:

• średnioroczne zatrudnienie w przeliczeniu na pełne etaty wyniosło co najmniej 50 osób,

• suma aktywów bilansu na koniec roku obrotowego stanowiła równowartość w walucie polskiej co najmniej 2 500 000 euro,

• przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów oraz operacji finansowych za rok obrotowy stanowiły równowartość w walucie polskiej co najmniej 5 000 000 euro.

Tabela 45. Odpisy amortyzacyjne w leasingu

Z leasingiem operacyjnym mamy do czynienia wówczas gdy z treści umowy wynika, że:

• została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji (jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome, czyli także samochód),

• suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych (samochodów).

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Artur Tim

Prawnik w Departamencie Doradztwa Podatkowego i Prawnego Kancelarii Mariański Group w Łodzi

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »