| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Jak rozliczać krajowe podróże służbowe

Jak rozliczać krajowe podróże służbowe

Co jest warunkiem zwolnienia od podatku świadczeń należnych z tytułu podróży służbowej? Kiedy dokonać rozliczenia podróży służbowej?

Podróże służbowe w świetle prawa

Podróże służbowe pracowników oraz podróże osób niebędących pracownikami to zdarzenia nieobojętne podatkowo, choć niezdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Znaczenia pierwszego z pojęć należy poszukiwać w art. 775 § 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (j.t. Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn.zm.). W myśl powołanego przepisu podróżą służbową jest wykonywanie na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy pracownika.

Zdefiniowanie podróży osób innych niż pracownicy to dużo trudniejsze zadanie. Określenie to odnosi się bowiem do bardzo różnorodnej grupy, wśród której są zarówno przedsiębiorcy samodzielnie wykonujący działalność gospodarczą, zleceniobiorcy, wykonawcy dzieła, osoby należące do składu zarządu lub rady nadzorczej spółki kapitałowej, prokurenci, osoby współpracujące z przedsiębiorcą, osoby pełniące funkcje obywatelskie itp.

Modyfikując art. 775 § 1 k.p. można powiedzieć, że podróżą osoby niebędącej pracownikiem jest wyjazd służący realizacji konkretnego celu, związanego z prowadzoną przez tę osobę działalnością (przede wszystkim zarobkową), poza stałe miejsce (miejscowość) jej wykonywania.

Warto także podkreślić, że organy podatkowe na ogół uznają za podróż tylko takie wyjazdy pracowników i osób niebędących pracownikami, które nie należą do zwykłych obowiązków tych podatników, lecz są zdarzeniami incydentalnymi. Dodatkowo, pobyt w miejscu wykonywania zadania powinna charakteryzować tymczasowość.

Zakres zwolnienia dla podróżujących

Wolne od podatku są diety oraz inne należności za czas podróży służbowej pracownika oraz podróży osoby niebędącej pracownikiem - do wysokości określonej w odrębnych przepisach.

W odniesieniu do podróży odbywanych na terytorium Polski owe „odrębne przepisy” zawarte są w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz.U. Nr 236, poz. 1990 z późn.zm.).

Przewiduje ono wypłatę diet oraz zwrot kosztów: przejazdów, noclegów, dojazdów środkami komunikacji miejscowej i innych udokumentowanych wydatków, poniesionych odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

Trzeba zaznaczyć, że pełen zakres świadczeń, o których mowa w wymienionym rozporządzeniu, oraz stawki należności odnoszą się do pracowników sfery budżetowej. W pozostałych zakładach pracy można ustanowić inne warunki wypłacania należności z tytułu podróży służbowej, z wyjątkiem wysokości diet. Jeżeli jednak w układzie zbiorowym lub regulaminie pracy albo w umowie o pracę innych warunków nie przewidziano, zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia w całej rozciągłości.

Osoby niebędące pracownikami mogą otrzymywać zwrot tylko niektórych wydatków. W ich przypadku możliwe jest także ustalenie poszczególnych świadczeń, również diet, w wysokości niższej niż przewidziano w przepisach.

Jeśli chodzi o osoby zatrudnione na podstawie umów cywilnoprawnych, to możliwość odbywania przez nich podróży i otrzymywania z tego tytułu świadczeń, poza zwykłym wynagrodzeniem, powinna wynikać ze stosownego zapisu w kontrakcie. Jest to warunek korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) u.p.d.o.f.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

opti.pl

Księgowość online

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »