| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Zakazy oraz ograniczenia w odliczaniu VAT

Zakazy oraz ograniczenia w odliczaniu VAT

Jakie są zasady dotyczące ograniczeń odliczeń VAT? Jakie ograniczenia dotyczą importu usług, a jakie nabycia paliw silnikowych do samochodów?

Paliwa silnikowe, olej napędowy i gaz

Podatnicy nie mają prawa do odliczenia podatku od paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3 ustawy o VAT. Innymi słowy, w przypadku nabycia samochodów osobowych albo innych pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony odliczenie VAT nie przysługuje (pomimo iż przy nabyciu tych pojazdów podatnicy mogą odliczyć 60 proc. kwoty podatku naliczonego).

W tym miejscu należy podkreślić, iż wskutek wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 22 grudnia 2008 r. w sprawie Magoora Sp. z o.o. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Krakowie (sygn. akt C-414/07) rozszerzeniu uległ katalog pojazdów samochodowych, od których podatnik może dokonywać odliczenia w pełnej kwocie. Wydanie ww. orzeczenia spowodowało, iż prawo do odliczenia przysługuje również z tytułu nabycia paliwa silnikowego itp. do samochodów z tzw. kratką, czyli na zasadach analogicznych, które obowiązywały w przepisach o VAT do 30 kwietnia 2004 r. Stanowisko to potwierdzają również wytyczne Ministerstwa Finansów. W piśmie z 13 lutego 2009 r. (znak PT3/812/415//CZE/09/185) stwierdza się m.in.: „prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia paliwa wykorzystywanego do napędu pojazdów samochodowych przysługuje, co do zasady, w przypadku gdy:

1) przepisy ustawy o VAT obowiązujące od 1 maja 2004 r. umożliwiają odliczenie podatku,

2) przepisy ustawy o VAT obowiązujące od 1 maja 2004 r. uniemożliwiają odliczenie podatku, ale przepisy o VAT obowiązujące 30 kwietnia 2004 r. umożliwiały odliczenie podatku, tj. w przypadku paliwa do używanych przez podatnika pojazdów samochodowych, w odniesieniu do których na podstawie homologacji producenta lub importera dla danego typu pojazdu samochodowego bezspornie wynika, że nie jest to samochód osobowy i dopuszczalna ładowność tego pojazdu wynosi powyżej 500 kg.

Jeżeli zatem po 30 kwietnia 2004 r. wskutek ograniczeń prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliwa wykorzystywanego do napędu pojazdów samochodowych, nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia (które mu przysługiwało zgodnie z obowiązującymi przepisami o VAT 30 kwietnia 2004 r. lub u 1 maja 2004 r.), podatnikowi – zgodnie z ww. wyrokiem TSWE – przysługuje prawo do odliczenia podatku (...) bez uwzględnienia tych ograniczeń”. Ministerstwo Finansów potwierdziło jednocześnie, że prawo od odliczenia przysługiwało również podatnikowi użytkujących ww. samochody na podstawie umów najmu, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze.

PRZYKŁAD

Spółka ALFA użytkuje samochód Skoda Octavia Kombi z kratką na podstawie umowy leasingu z 2003 r. Od 1 maja 2004 r. spółka nie miała prawa do odliczenia VAT z tytułu nabycia ON do napędu ww. pojazdu. VAT stanowił dla tej spółki koszt uzyskania przychodu. Po wydaniu przedmiotowego wyroku ETS spółka posiada pełne prawo do odliczenia VAT z tytułu nabywania paliwa do tego pojazdu. W okresie od 1 maja 2004 r. do chwili obecnej spółka może dokonać korekt deklaracji VAT i dokonywać odliczenia VAT na zasadach analogicznych, jakie obowiązywały do końca kwietnia 2004 r. Po uzyskaniu ewentualnego zwrotu kwoty VAT (lub stwierdzenia nadpłaty w rozumieniu ordynacji podatkowej) uzyskaną kwotę należy rozpoznać jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym (na zasadzie kasowej – tj. z chwilą faktycznego uzyskania).

Pogląd ten uzasadniają również wyroki sądów administracyjnych. W orzeczeniu WSA w Warszawie z 9 kwietnia 2009 r. (sygn. akt. III SA/Wa 324/09) uznano, iż: „Odnosząc powyższe konstatacje do przedmiotowej sprawy należy uznać, że art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT z 2004 r. sprzeciwia się zarówno, celowi, jak i treści VI dyrektywy, a zwłaszcza jej art. 17 ust. 6 w zw. z art. 17 ust. 2 (obecnie art. 176 Dyrektywy 2006/112). Przepis ten rozszerzył bowiem zakres ograniczenia rzeczywiście stosowanego przed wejściem w życie VI dyrektywy do polskiego porządku prawnego, a przewidzianego w art. 25 ust. 1 pkt 3a ustawy o VAT z 1993 r., w zakresie podatku naliczonego przy zakupie paliwa przeznaczonego do samochodów używanych dla działalności opodatkowanej. Takie działanie naruszyło cel dyrektywy, jakim jest niewątpliwie implementacja zharmonizowanego systemu podatku obrotowego przez wprowadzenie podatku od wartości dodanej oraz m.in. zharmonizowanie systemów odliczeń w takim zakresie, w jakim wpływają one na rzeczywisty poziom opodatkowania. Ponadto została naruszona zasada wyrażona w art. 17 ust. 6 VI dyrektywy, tj. ochrona istniejącego stopnia harmonizacji wyrażająca się w utrzymaniu przez Polskę jedynie derogacji już istniejących i rzeczywiście stosowanych w momencie wejścia w życie przepisów wspólnotowych, w związku z art. 17 ust. 2 dającym – co do zasady – prawo do odliczenia VAT od towarów i usług wykorzystywanych do celów transakcji opodatkowanych.

Skoro art. 17 ust. 6 VI dyrektywy daje państwom członkowskim możliwość zachowania ograniczeń rzeczywiście stosowanych, to ustawodawca powinien tak kształtować system podatkowy, aby uchylając dotychczasowe uregulowania, nowym aktem ustawowym nie ustanawiać innych (nowych) ograniczeń niż te, które istniały do dnia przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, tj. do 30 kwietnia 2004 r. W konkluzji należy zatem stwierdzić, że skoro stronie skarżącej do 30 kwietnia 2004 r. na mocy art. 25 ust. 1 pkt 3a ustawy o VAT z 1993 r. przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu paliw do samochodów, których dotyczy zaskarżona interpretacja (tj. samochodów o homologacji ciężarowej z dopuszczalną ładownością nie mniejszą niż 500 kg), a po tej dacie, z uwagi na wprowadzenie (w art. 86 ust. 3 tej ustawy o VAT z 2004 r.) nowych kryteriów w tym przedmiocie, art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT z 2004 r. prawo to ograniczył – to nie ulega wątpliwości sądu, że ustawodawca rozszerzył zakres zastosowania wcześniejszych ograniczeń. Tym samym przepis art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT z 2004 r. w okolicznościach niniejszej sprawy należy uznać za sprzeczny z przywołanym art. 17 ust. 6 VI dyrektywy (art. 176 Dyrektywy 2006/112).

Reasumując powyższe, w ocenie sądu wyżej powołane przepisy ustawy o VAT z 2004 r., a już w szczególności po zmianie tej ustawy, która weszła w życie 22 sierpnia 2005 r. powodują rozszerzenie zakresu ograniczeń w stosunku do sytuacji istniejącej w chwili wejścia w życie VI dyrektywy. W świetle powyższej oceny sąd, kierując się zasadą prowspólnotowej wykładni przepisów, zobligowany był zatem do odmowy zastosowania w niniejszej sprawie art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT z 2004 r.”.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Wojewódka i Wspólnicy Sp. k. Kancelaria Prawa Pracy

Warszawska kancelaria specjalizująca się wyłącznie w pomocy pracodawcom w zakresie zbiorowego i indywidualnego prawa pracy oraz świadczeń pracowniczych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »