| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Zakazy oraz ograniczenia w odliczaniu VAT

Zakazy oraz ograniczenia w odliczaniu VAT

Jakie są zasady dotyczące ograniczeń odliczeń VAT? Jakie ograniczenia dotyczą importu usług, a jakie nabycia paliw silnikowych do samochodów?

Wystawienie faktury przez podmiot nieuprawniony albo odmienna kwota na dokumentach źródłowych

Odliczenie VAT nie ma zastosowania, jeżeli dostawa towarów lub świadczenie usług zostało udokumentowane fakturami: 1) wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących, 2) w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury jest różna od kwoty wykazanej na kopii.

W takich przypadkach ustawodawca ogranicza prawo do odliczenia, w sytuacji gdy pomimo zaistnienia czynności (dostawy albo wykonania usługi) otrzymana faktura nie uprawnia do odliczenia VAT. Dotyczy to w szczególności faktur wystawionych przez podmiot, który w ogóle nie jest zarejestrowany dla celów VAT (pomimo wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem) lub podatnika VAT, ale zwolnionego. Natomiast w świetle przepisów wykonawczych do ustawy o VAT podmiotami uprawnionymi do wystawiania faktur VAT są jedynie podmioty zarejestrowane we właściwym urzędzie skarbowym jako podatnicy VAT czynni oraz posiadający numer identyfikacji podatkowej (NIP). Prawo do odliczenia nie ma zastosowania również wtedy, gdy faktura jest wystawiana przez podmiot nieistniejący (w takim przypadku nie można bowiem w ogóle mówić o wystawcy faktury, ponieważ nie istnieje). Zdaniem orzecznictwa przepis ten jest niezgodny z Dyrektywą 2006/112/WE. Przepisy unijne nie wskazują bowiem ograniczeń do odliczenia VAT w tym zakresie (pod warunkiem że dana czynność została faktycznie wykonana).

Obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie stosuje się również w zakresie faktur VAT, w których kwota wykazana na oryginale różni się od kwoty wykazanej na kopii. Zgodnie z zasadami wystawiania faktur sprzedawca ma obowiązek wystawić 2 egzemplarze faktur tożsame w treści (przy czym KOPIA pozostaje u sprzedawcy, ORYGINAŁ zaś jest wydawany nabywcy). Regulacja ta została wprowadzona w celu zapobieżenia oszustwom podatkowym, gdy wystawca faktury podaje kwotę niższą w kopii, a wyższą w oryginale, który stanowi u nabywcy podstawowy dokument do odliczenia VAT. W ten sposób odprowadzeniu jako podatek należny podlegałaby niższa kwota niż kwota podatku naliczonego.

W orzecznictwie sądowym (wyrok WSA w Szczecinie z 23 kwietnia 2009 r., sygn. akt. I SA/Sz 97/09) uznaje się, że: „Wszelkie ewentualne ograniczenia przyznanego podatnikom prawa do odliczeń powinny być wprowadzone ze względu na konieczność ujednolicenia obciążeń tym podatkiem w podobny sposób we wszystkich państwach członkowskich na podstawie wspólnych regulacji wiążących te państwa. Jeśli w prawie wspólnotowym nie ma regulacji, która dozwalałby na ograniczenie prawa podatników do odliczenia, to prawo do odliczenia powinno być w pełni respektowane. (...) Należy tu także zauważyć, iż przepisy VI dyrektywy nie stanową w ogóle o rejestracji w transakcjach »krajowych«, posługując się w art. 22 pojęciem obowiązku zgłoszenia rozpoczęcia, zmiany lub zaprzestania działalności jako podatnik. Z przepisu tego nie sposób jednak wyprowadzać wniosku, iż niedopełnienie tego obowiązku powoduje utratę statusu podatnika, co łączy się z ograniczeniem prawa do odliczenia podatku czy też brakiem podstaw do jego zapłaty w sytuacji podejmowania działań, o których mowa w art. 2 w warunkach opisanych w art. 4 (2) VI dyrektywy. W świetle tych regulacji, zasadą przyjętą przez prawo wspólnotowe jest opodatkowanie czynności wykonywanych przez podatnika działającego w takim charakterze bez względu na fakt, czy dopełnił on wymogu zgłoszenia rozpoczęcia działalności właściwym organom. Przy czym dla oceny, czy dana transakcja dokonana została w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika, nie ma znaczenia fakt, czy został od niej faktycznie odprowadzony podatek, istotne jest tylko to, czy można określić go mianem należnego z tytułu danej czynności, a więc czy organ podatkowy jest uprawniony do domagania się jego zapłaty. W świetle poczynionych powyżej uwag należy stwierdzić, iż wyłączenie prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturze wystawionej przez podmiot niezarejestrowany nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa wspólnotowego, co w rozpatrywanej sprawie oznaczało konieczność odmówienie zastosowania przepisu prawa krajowego zawierającego takie wyłączenie, tj. art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług”.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Systim

Księgowość przez Internet – online

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »