| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Najczęstsze błędy w sprawozdaniach finansowych

Najczęstsze błędy w sprawozdaniach finansowych

Zamknięcie ksiąg rachunkowych, sporządzenie sprawozdania finansowego, a następnie badanie sprawozdania finansowego przez biegłego rewidenta to proces dostarczający wielu wyzwań obu tym stronom. Niniejszy artykuł ma na celu omówienie najczęściej występujących błędów identyfikowanych przez biegłego rewidenta w trakcie badania jednostkowych sprawozdań finansowych sporządzonych zgodnie z ustawą o rachunkowości (u.o.r.).

Podatek odroczony

Częstym błędem odnoszącym się do tej pozycji bilansu jest rozpoznawanie przez jednostki gospodarcze aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego, którego realizowalność nie jest prawdopodobna. W sytuacji gdy spółka ponosi straty i jej biznesowe szacunki wskazują, że w dającej się przewidzieć przyszłości nie będzie w stanie wypracować takiego zysku podatkowego, który pozwoli jej na realizację aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego – powinna objąć takie aktywo w części lub w całości odpisem aktualizującym. Na koniec 2009 r. można spodziewać się wzrostu ujemnych różnic przejściowych. Wynika to m.in. z reakcji firm na kryzys gospodarczy, których efektem są np. działania restrukturyzacyjne, tworzenie odpisów aktualizujących itp. Dlatego zalecana jest ostrożność przy tworzeniu aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego.

Zapasy

Jednym z często występujących błędów dotyczących tej pozycji bilansowej jest niezwracanie przez jednostki gospodarcze uwagi na warunki sprzedaży związane z dostawą towarów lub wyrobów gotowych, które określają moment, w którym ryzyka i korzyści związane z danym towarem lub wyrobem gotowym przechodzą ze sprzedawcy na ich nabywcę (to właśnie w tym momencie sprzedawca powinien rozpoznać sprzedaż, a co za tym idzie – rozpoznać również zmniejszenie zapasów i koszt własny sprzedanych towarów lub wyrobów gotowych). Warunki sprzedaży określane są zwykle w umowie sprzedaży towarów lub wyrobów gotowych i bardzo często oparte są na międzynarodowych regułach handlu, zwanych również Incoterms (ang. International Commercial Terms). Incoterms są zalecane i publikowane przez Międzynarodową Izbę Handlową i dzielą koszty i odpowiedzialność za towar pomiędzy nabywcę i sprzedawcę oraz odzwierciedlają rodzaj uzgodnionego transportu. I tak np., jeśli w umowie sprzedaży towarów lub wyrobów gotowych określono warunki dostawy jako EXW (ang. exworks), oznacza to, że ryzyka i korzyści związane z dostarczanym towarem lub wyrobem gotowym przechodzą na nabywcę w oznaczonym przez sprzedawcę miejscu – punkcie wydania (najczęściej jest to magazyn sprzedającego). Wówczas faktyczne wydanie z magazynu towaru lub wyrobu przez sprzedawcę dla nabywcy oznaczało będzie przejście ryzyk i korzyści związanych z danym dobrem na nabywcę, a co za tym idzie – będzie to oznaczało możliwość rozpoznania zmniejszenia zapasów oraz rozpoznania sprzedaży przez sprzedającego w jego sprawozdaniu finansowym. Jeśli jednak warunki dostawy zostaną określone np. jako DDP (ang. delivered duty paid), sam fakt, że towary lub wyroby opuszczą magazyn sprzedawcy, nie będzie wystarczającą przesłanką rozpoznania przez sprzedawcę ich sprzedaży w jego sprawozdaniach finansowych. Zgodnie bowiem z tymi warunkami dostawy ryzyka i korzyści związane z towarem przechodzą na nabywcę dopiero w momencie dostarczenia towaru przez sprzedawcę we wskazane (dowolne) miejsce, również w kraju odbiorcy, i do tego momentu to sprzedawca ponosi wszelkie koszty i ryzyka związane z dostawą. Oznaczać to może sytuację, w której mimo że towar zostanie wydany z magazynu sprzedawcy przed końcem okresu sprawozdawczego, z racji tego, iż nie zostanie dostarczony do wskazanego przez nabywcę miejsca przed końcem okresu sprawozdawczego – nie będzie mógł być rozpoznany jako sprzedaż w sprawozdaniu finansowym sprzedawcy.

W przypadku zapasów bardzo ważną kwestią jest również ich wycena na dzień bilansowy. Zgodnie z ustawą o rachunkowości wycena taka powinna być dokonana według cen nabycia lub kosztów wytworzenia, nie wyższych od cen ich sprzedaży netto na dzień bilansowy. Przygotowując więc sprawozdanie finansowe, jednostka powinna porównać wartości, w jakich wykazuje zapasy wyrobów gotowych lub towarów w swoich księgach rachunkowych, z cenami sprzedaży, po jakich je sprzedaje, po to, aby ustalić, czy nie powinna objąć ich odpisem aktualizującym w przypadku, gdyby aktualne ceny sprzedaży były niższe niż ceny nabycia lub koszty wytworzenia, których jednostka użyła do wyceny zapasów w swoich księgach. Odpis aktualizujący może okazać się również konieczny w przypadku, gdy zapasy zbyt długo zalegają w magazynie i jednostka ma problemy z ich sprzedażą. Dlatego każdorazowo przy sporządzaniu sprawozdania finansowego konieczna jest analiza wiekowa zapasów. Wskaże ona wolno rotujące zapasy, które powinny zostać objęte takim odpisem aktualizującym.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Marta Domagała

Prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »