| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Ewidencja księgowa materiałów

Ewidencja księgowa materiałów

W jaki sposób należy ewidencjonować nabycie i rozchód materiałów? Jak wyceniać materiały w bilansie? Kiedy należy przeprowadzać inwentaryzację materiałów?Materiały są jednym ze składników zapasów. Natomiast zapasy zaliczamy do rzeczowych składników aktywów obrotowych. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości przez rzeczowe aktywa trwałe rozumie się między innymi: "materiały nabyte w celu zużycia na własne potrzeby". Do rzeczowych aktywów trwałych, poza materiałami, zaliczamy również produkty gotowe, produkcję w toku, półprodukty oraz towary.Najczęściej do materiałów zalicza się artykuły nabyte od kontrahentów lub wytworzone we własnym zakresie, przeznaczone do wytworzenia wyrobów gotowych oraz robót i usług. Materiałami są również paliwa, nośniki energii, części zapasowe i materiały pomocnicze przeznaczone na przykład do remontów środków trwałych. Ze względu na cel zużycia materiały można podzielić na podstawowe oraz pomocnicze.

Ewidencja obrotu materiałowego
Każde przedsiębiorstwo powinno zorganizować obrót materiałowy w sposób dostosowany do własnych potrzeb, uwzględniając ilość składników będących przedmiotem ewidencji oraz zróżnicowanie asortymentowe. Stąd między innymi zaleca się stosowanie np. indeksów materiałowych zawierających symbol i nazwę materiału, jednostkę jego miary oraz cenę ewidencyjną. Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy kierownik jednostki, uwzględniając rodzaj i wartość poszczególnych grup rzeczowych składników aktywów obrotowych posiadanych przez przedsiębiorstwo, wybiera jedną z niżej określonych ewidencji. Należą do nich:
• ewidencja ilościowo-wartościowa, która polega na tym, że każdy składnik materiałów zostaje ujęty w księgach rachunkowych na odrębnym koncie w jednostkach naturalnych i pieniężnych; składnik ten zostaje ujęty według poszczególnych rodzajów, gatunków oraz innych wyróżniających go cech; ewidencja ta powinna również zapewniać rejestrację przychodów, rozchodów, innych zwiększeń i zmniejszeń oraz stanu materiałów, a także podział według osób materialnie odpowiedzialnych,
• ewidencja ilościowa, która prowadzona jest dla poszczególnych składników lub jednorodnych grup tylko w jednostkach naturalnych; takie prowadzenie ksiąg pomocniczych wymaga, aby co najmniej na koniec okresu sprawozdawczego, za który następuje rozliczenie z budżetem z tytułu podatku dochodowego, wycenić zapas na podstawie danych rzeczywistych,
• ewidencja wartościowa, którą prowadzi się w punktach obrotu detalicznego; przy stosowaniu tej metody przedmiotem zapisów na kontach syntetycznych są tylko przychody, rozchody i stan całego zapasu,
• odpisywanie w koszty wartości materiałów na dzień ich zakupu, pod warunkiem wyceny ich pozostałości na koniec okresu sprawozdawczego oraz ustalenia stanu materiałów poprzez spis z natury nie później niż na dzień bilansowy; powstałe w ten sposób różnice wartościowe powinny zostać wprowadzone do ksiąg rachunkowych i uwzględnione w kosztach uzyskania przychodów.
Za zgodą kierownika jednostki przedsiębiorstwo może:
• nie obejmować szczegółową ewidencją ilościową określonych rodzajów materiałów (z wyjątkiem rzeczowych składników aktywów obrotowych, które są szczególnie cenne lub ważne dla podmiotu),
• w punktach obrotu detalicznego zastąpić ewidencję ilościową lub ilościowo-wartościową materiałów analityczną ewidencją wartościową.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Paweł Tyniec

Aplikant adwokacki

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »