| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne są najczęściej najbardziej wartościowymi składnikami majątku firmy. Oznacza to, że dokonywane przez jednostkę odpisy amortyzacyjne bardzo istotnie wpływają zarówno na wynik finansowy, jak i na podstawę opodatkowania. Jednocześnie należy być świadomym różnic między amortyzacją dokonywaną dla celów bilansowych a amortyzacją podatkową. Ta pierwsza powinna w możliwie wierny sposób odzwierciedlać zużycie składników majątku i ich aktualną wartość. Amortyzacja podatkowa nie musi spełniać tego celu - ważne jest jedynie, aby była dokonywana zgodnie z zasadami ustalonymi w ustawie o PIT i ustawie o CIT. A ponieważ przepisy podatkowe pozostawiają podatnikom znaczną swobodę w wyborze metod i stawek amortyzacyjnych, podatnicy mogą za ich pomocą kształtować - w pewnych granicach - wysokość podstawy opodatkowania. Zwykle przedsiębiorcy starają się jak najbardziej skrócić okres amortyzacji podatkowej. Jest to działanie racjonalne - ale pod warunkiem, że firma osiąga dochód. Jeżeli firma ponosi stratę, to warto pomyśleć o wydłużeniu okresu amortyzacji. W ten sposób koszty mogą zostać "przesunięte" na następne lata. Dlatego warto dokładnie przemyśleć i zaplanować koszty amortyzacji w podatkowym budżecie przedsiębiorstwa. Stanowią one bowiem jeden z najistotniejszych elementów polityki podatkowej firmy.

Przedsiębiorstwo usługowe otrzymało kredyt bankowy na budowę budynku przemysłowego. W umowie z bankiem ustalono, że bank zawiesi spłatę kredytu i odsetek do czasu przyjęcia składnika majątku do używania. W takim przypadku naliczone odsetki od kredytu bankowego, które odnoszą się do okresu budowy, ale będą płatne po zakończeniu inwestycji, zwiększają wartość początkową środka trwałego. Sam fakt, że zapłata odsetek nastąpi po przyjęciu składnika do używania, nie stanowi podstawy do zakwalifikowania takich odsetek jako kosztu uzyskania przychodu.
Spółka z o.o. kupiła od syndyka masy upadłości mienie upadłego zakładu, które obejmuje urządzenia produkcyjne, budynki, budowle oraz prawo użytkowania wieczystego gruntu. Majątek ten był obciążony hipoteką. Spółka przed przejęciem składników majątku dokonała zapłaty na rzecz banku z tytułu zrzeczenia się i wykreślenia hipoteki. W tym przypadku kwota przekazana bankowi za zrzeczenie się zapisu w hipotece stanowi element ceny nabycia. Kwota ta zwiększa proporcjonalnie wartość nabycia składników objętych hipoteką.
Podatnik kupił budynek mieszkalno-handlowy o powierzchni 580 m2 oraz prawo wieczystego użytkowania gruntu o powierzchni 0,9 ha. Cena zakupu budynku wyniosła 250 000 zł, prawa wieczystego użytkowania 10 000 zł. Zapłata za budynek w kwocie 100 000 zł nastąpiła 6 stycznia 2004 r. przy zawarciu wstępnej umowy notarialnej, a pozostała kwota w wysokości 150 000 zł została zapłacona 4 kwietnia 2004 r. – w dniu zawarcia drugiej umowy. Na kupno budynku podatnik zaciągnął kredyt w lutym 2004 r. w kwocie 100 000 zł. Kredyt będzie spłacany w ciągu 5 lat. Budynek został przez podatnika wprowadzony do ewidencji środków trwałych w lutym 2004 r. W świetle powyższego zapłacona przez podatnika kwota 100 000 zł na poczet ceny zakupu nieruchomości jest wydatkiem o charakterze inwestycyjnym. Ponieważ podatnik nabył prawo własności budynku 4 kwietnia 2004 r., tj. w dniu sporządzenia aktu notarialnego przenoszącego własność nieruchomości, to od maja 2004 r. budynek może być amortyzowany. Do ustalenia wartości początkowej budynku należy przyjąć kwotę 250 000 zł (tj. cenę nabycia budynku) i powiększyć ją o zapłacone przez podatnika opłatę notarialną, podatek od czynności cywilnoprawnej, opłaty manipulacyjne i odsetki od zaciągniętego kredytu, naliczone przez bank do 4 kwietnia 2004 r. Z kolei z uwagi na fakt, że tylko część budynku będzie wykorzystywana na cele działalności gospodarczej, to odpis amortyzacyjny stanowiący koszt uzyskania przychodu może być dokonywany tylko od części, która będzie odnosiła się do prowadzenia działalności gospodarczej. Jeżeli zatem ogólna powierzchnia budynku wynosi 580 m2, a powierzchnia użytkowana przez podatnika do działalności wynosi 400 m2, to wartość początkową, która stanowi podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych, należy przyjąć w proporcji odpowiadającej stosunkowi powierzchni użytkowej budynku wykorzystywanej do prowadzenia działalności, do ogólnej powierzchni użytkowej budynku. W podanym przykładzie będzie to 68,97 proc. (400 x 100 : 580). Tak więc tylko 68,97 proc. całkowitej ceny nabycia stanowi wielkość, która powinna być wartością początkową budynku.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Sergiusz Felbur

Prawnik, specjalista ds. produktów prawnych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »