| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne są najczęściej najbardziej wartościowymi składnikami majątku firmy. Oznacza to, że dokonywane przez jednostkę odpisy amortyzacyjne bardzo istotnie wpływają zarówno na wynik finansowy, jak i na podstawę opodatkowania. Jednocześnie należy być świadomym różnic między amortyzacją dokonywaną dla celów bilansowych a amortyzacją podatkową. Ta pierwsza powinna w możliwie wierny sposób odzwierciedlać zużycie składników majątku i ich aktualną wartość. Amortyzacja podatkowa nie musi spełniać tego celu - ważne jest jedynie, aby była dokonywana zgodnie z zasadami ustalonymi w ustawie o PIT i ustawie o CIT. A ponieważ przepisy podatkowe pozostawiają podatnikom znaczną swobodę w wyborze metod i stawek amortyzacyjnych, podatnicy mogą za ich pomocą kształtować - w pewnych granicach - wysokość podstawy opodatkowania. Zwykle przedsiębiorcy starają się jak najbardziej skrócić okres amortyzacji podatkowej. Jest to działanie racjonalne - ale pod warunkiem, że firma osiąga dochód. Jeżeli firma ponosi stratę, to warto pomyśleć o wydłużeniu okresu amortyzacji. W ten sposób koszty mogą zostać "przesunięte" na następne lata. Dlatego warto dokładnie przemyśleć i zaplanować koszty amortyzacji w podatkowym budżecie przedsiębiorstwa. Stanowią one bowiem jeden z najistotniejszych elementów polityki podatkowej firmy.

8.2. Stawki podwyższone
Podstawowe stawki z wykazu stawek amortyzacyjnych mogą zostać w określonych sytuacjach podwyższone. Podwyższone stawki amortyzacyjne mogą dotyczyć:
• budynków i budowli,
• maszyn, urządzeń i środków transportu – z wyjątkiem morskiego taboru pływającego,
• maszyn i urządzeń, które są zaliczane do grup:
4 – Maszyny, urządzenia i aparaty ogólnego zastosowania,
5 – Specjalistyczne maszyny, urządzenia i aparaty,
6 – Urządzenia techniczne,
8 – Narzędzia, przyrządy, ruchomości, wyposażenie.
Podwyższenie stawek amortyzacyjnych, podawanych w wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, następuje przy zastosowaniu odpowiednich współczynników przeliczeniowych. Jeden wybrany współczynnik powinien być stosowany dla poszczególnych środków trwałych. W celu podwyższenia stawki amortyzacyjnej, współczynnik przeliczeniowy mnoży się przez stawkę amortyzacyjną, która jest właściwa dla danego środka trwałego.
W przypadku budynków i budowli podwyższenie stawki może nastąpić, jeżeli będą one używane w warunkach pogorszonych lub w warunkach złych. Przy warunkach pogorszonych dopuszczalne jest zastosowanie współczynnika nie wyższego niż 1,2, a przy warunkach złych – wskaźnika 1,4. Pogorszone warunki używania budynków i budowli związane są z używaniem tych składników majątku pod ciągłym działaniem wody, par wodnych, znacznych drgań, nagłych zmian temperatury oraz czynników powodujących przyspieszone zużycie obiektu. Z kolei za złe warunki używania budynków i budowli uważa się np. gdy posiadane składniki majątku służą produkcji, wytwarzaniu lub przechowywaniu żrących środków chemicznych. Dotyczy to także przypadku silnego działania na budynek lub budowlę niszczących środków chemicznych rozproszonych w atmosferze, wodzie lub wydzielających się w postaci oparów, których źródłem są inne obiekty znajdujące się w pobliżu.
Przykład
Spółka akcyjna zajmująca się przetwórstwem chemicznym posiada magazyn, który jest wykorzystywany do przechowywania niebezpiecznych środków chemicznych. Podatnik jest uprawniony do podwyższenia podstawowej stawki amortyzacyjnej z 2,5 do 3,5 proc., co wynika z następującego wyliczenia: 2,5% x 1,4 = 3,5%.
W przypadku maszyn, urządzeń i środków transportu – z wyjątkiem morskiego taboru pływającego, można podwyższyć stawkę amortyzacyjną, jeżeli składniki majątku są używane bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo w warunkach wymagających szczególnej sprawności technicznej, co oznacza, że składniki majątku są używane w pracy na trzy zmiany, mimo że nie działają ze swej istoty w ruchu ciągłym. Przez pojęcie „szczególna sprawność techniczna” należy także rozumieć, że składniki majątku są używane w warunkach terenowych, warunkach leśnych, pod ziemią lub w innych warunkach, które wskazują na bardziej intensywne zużycie.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Arkadiusz Zuzmak

Radca prawny, ekspert w dziedzinie prawa cywilnego, handlowego i administracyjnego.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »