| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne są najczęściej najbardziej wartościowymi składnikami majątku firmy. Oznacza to, że dokonywane przez jednostkę odpisy amortyzacyjne bardzo istotnie wpływają zarówno na wynik finansowy, jak i na podstawę opodatkowania. Jednocześnie należy być świadomym różnic między amortyzacją dokonywaną dla celów bilansowych a amortyzacją podatkową. Ta pierwsza powinna w możliwie wierny sposób odzwierciedlać zużycie składników majątku i ich aktualną wartość. Amortyzacja podatkowa nie musi spełniać tego celu - ważne jest jedynie, aby była dokonywana zgodnie z zasadami ustalonymi w ustawie o PIT i ustawie o CIT. A ponieważ przepisy podatkowe pozostawiają podatnikom znaczną swobodę w wyborze metod i stawek amortyzacyjnych, podatnicy mogą za ich pomocą kształtować - w pewnych granicach - wysokość podstawy opodatkowania. Zwykle przedsiębiorcy starają się jak najbardziej skrócić okres amortyzacji podatkowej. Jest to działanie racjonalne - ale pod warunkiem, że firma osiąga dochód. Jeżeli firma ponosi stratę, to warto pomyśleć o wydłużeniu okresu amortyzacji. W ten sposób koszty mogą zostać "przesunięte" na następne lata. Dlatego warto dokładnie przemyśleć i zaplanować koszty amortyzacji w podatkowym budżecie przedsiębiorstwa. Stanowią one bowiem jeden z najistotniejszych elementów polityki podatkowej firmy.

8.2. Stawki podwyższone
Podstawowe stawki z wykazu stawek amortyzacyjnych mogą zostać w określonych sytuacjach podwyższone. Podwyższone stawki amortyzacyjne mogą dotyczyć:
• budynków i budowli,
• maszyn, urządzeń i środków transportu – z wyjątkiem morskiego taboru pływającego,
• maszyn i urządzeń, które są zaliczane do grup:
4 – Maszyny, urządzenia i aparaty ogólnego zastosowania,
5 – Specjalistyczne maszyny, urządzenia i aparaty,
6 – Urządzenia techniczne,
8 – Narzędzia, przyrządy, ruchomości, wyposażenie.
Podwyższenie stawek amortyzacyjnych, podawanych w wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, następuje przy zastosowaniu odpowiednich współczynników przeliczeniowych. Jeden wybrany współczynnik powinien być stosowany dla poszczególnych środków trwałych. W celu podwyższenia stawki amortyzacyjnej, współczynnik przeliczeniowy mnoży się przez stawkę amortyzacyjną, która jest właściwa dla danego środka trwałego.
W przypadku budynków i budowli podwyższenie stawki może nastąpić, jeżeli będą one używane w warunkach pogorszonych lub w warunkach złych. Przy warunkach pogorszonych dopuszczalne jest zastosowanie współczynnika nie wyższego niż 1,2, a przy warunkach złych – wskaźnika 1,4. Pogorszone warunki używania budynków i budowli związane są z używaniem tych składników majątku pod ciągłym działaniem wody, par wodnych, znacznych drgań, nagłych zmian temperatury oraz czynników powodujących przyspieszone zużycie obiektu. Z kolei za złe warunki używania budynków i budowli uważa się np. gdy posiadane składniki majątku służą produkcji, wytwarzaniu lub przechowywaniu żrących środków chemicznych. Dotyczy to także przypadku silnego działania na budynek lub budowlę niszczących środków chemicznych rozproszonych w atmosferze, wodzie lub wydzielających się w postaci oparów, których źródłem są inne obiekty znajdujące się w pobliżu.
Przykład
Spółka akcyjna zajmująca się przetwórstwem chemicznym posiada magazyn, który jest wykorzystywany do przechowywania niebezpiecznych środków chemicznych. Podatnik jest uprawniony do podwyższenia podstawowej stawki amortyzacyjnej z 2,5 do 3,5 proc., co wynika z następującego wyliczenia: 2,5% x 1,4 = 3,5%.
W przypadku maszyn, urządzeń i środków transportu – z wyjątkiem morskiego taboru pływającego, można podwyższyć stawkę amortyzacyjną, jeżeli składniki majątku są używane bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo w warunkach wymagających szczególnej sprawności technicznej, co oznacza, że składniki majątku są używane w pracy na trzy zmiany, mimo że nie działają ze swej istoty w ruchu ciągłym. Przez pojęcie „szczególna sprawność techniczna” należy także rozumieć, że składniki majątku są używane w warunkach terenowych, warunkach leśnych, pod ziemią lub w innych warunkach, które wskazują na bardziej intensywne zużycie.
reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Mirosław Siwiński

Radca Prawny nr wpisu WA-9949 Doradca Podatkowy nr wpisu 09923

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »