| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne są najczęściej najbardziej wartościowymi składnikami majątku firmy. Oznacza to, że dokonywane przez jednostkę odpisy amortyzacyjne bardzo istotnie wpływają zarówno na wynik finansowy, jak i na podstawę opodatkowania. Jednocześnie należy być świadomym różnic między amortyzacją dokonywaną dla celów bilansowych a amortyzacją podatkową. Ta pierwsza powinna w możliwie wierny sposób odzwierciedlać zużycie składników majątku i ich aktualną wartość. Amortyzacja podatkowa nie musi spełniać tego celu - ważne jest jedynie, aby była dokonywana zgodnie z zasadami ustalonymi w ustawie o PIT i ustawie o CIT. A ponieważ przepisy podatkowe pozostawiają podatnikom znaczną swobodę w wyborze metod i stawek amortyzacyjnych, podatnicy mogą za ich pomocą kształtować - w pewnych granicach - wysokość podstawy opodatkowania. Zwykle przedsiębiorcy starają się jak najbardziej skrócić okres amortyzacji podatkowej. Jest to działanie racjonalne - ale pod warunkiem, że firma osiąga dochód. Jeżeli firma ponosi stratę, to warto pomyśleć o wydłużeniu okresu amortyzacji. W ten sposób koszty mogą zostać "przesunięte" na następne lata. Dlatego warto dokładnie przemyśleć i zaplanować koszty amortyzacji w podatkowym budżecie przedsiębiorstwa. Stanowią one bowiem jeden z najistotniejszych elementów polityki podatkowej firmy.

Możliwość zastosowania indywidualnych stawek amortyzacji związana jest także z zachowaniem minimalnego okresu amortyzacji. Na mocy obowiązujących przepisów okres amortyzacji może być dłuższy od minimalnego, gdyż ustawy podatkowe nie określają w tym przypadku maksymalnego okresu amortyzacji. Nie wprowadzono zatem minimalnej stawki dla indywidualnej amortyzacji.
W przypadku gdy podatnik spełni wszystkie warunki do zastosowania indywidualnej stawki amortyzacji, stawka taka powinna być stosowana przez cały okres amortyzacji.
Ustalone minimalne okresy amortyzacji wynoszą odpowiednio:
• dla środków trwałych używanych lub ulepszonych, które są zaliczone do następujących grup KŚT: 3 – Kotły i maszyny energetyczne, 4 – Maszyny, urządzenia i aparaty ogólnego zastosowania, 5 – Specjalistyczne maszyny, urządzenia i aparaty, 6 – Urządzenia techniczne, 8 – Narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie:
– gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25 000 zł – okres amortyzacji nie może być krótszy niż 24 miesiące, czyli 2 lata, a więc roczna stawka amortyzacji nie może być wyższa niż 50 proc.,
– gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25 000 zł, ale nie przekracza 50 000 zł – okres amortyzacji nie może być krótszy niż 36 miesięcy, czyli 3 lata, a więc roczna stawka amortyzacji nie może być wyższa niż 33,33 proc.,
– w pozostałych przypadkach – okres amortyzacji nie może być krótszy niż 60 miesięcy, czyli 5 lat, a więc roczna stawka amortyzacji nie może być wyższa niż 20 proc.,
• dla środków transportu – w tym samochodów osobowych, które zostały ulepszone lub były używane, okres amortyzacji nie może być krótszy niż 30 miesięcy, a więc roczna stawka amortyzacji nie może być wyższa niż 40 proc.
Powyższe środki trwałe uznaje się za używane, jeżeli podatnik udowodni, że przed ich nabyciem były one wykorzystywane co najmniej przez 6 miesięcy. Natomiast te środki trwałe uznaje się za ulepszone, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 20 proc. wartości początkowej. Należy pamiętać, że udowodnienie okresu używania środka trwałego spoczywa na tym podatniku, który zamierza dokonywać odpisów amortyzacyjnych według indywidualnych stawek.
Jako dowód potwierdzający używanie składnika majątku można przyjąć fakturę lub umowę z odpowiednią informacją o okresie użytkowania, dowód rejestracyjny czy też kserokopię karty inwentarzowej środka trwałego, która pochodzi od zbywcy. Ministerstwo Finansów w piśmie z 18 sierpnia 1998 r. (znak PB H/3742/98/69) uznało, że przepisy nie określają rodzaju dokumentów, które mogą służyć jako dowody używania składników majątkowych. Jednakże muszą to być dowody wiarygodne dla organów podatkowych.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Anna Bierła

Ekspert Aferry.pl, specjalista ds. marketingu.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »