| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne są najczęściej najbardziej wartościowymi składnikami majątku firmy. Oznacza to, że dokonywane przez jednostkę odpisy amortyzacyjne bardzo istotnie wpływają zarówno na wynik finansowy, jak i na podstawę opodatkowania. Jednocześnie należy być świadomym różnic między amortyzacją dokonywaną dla celów bilansowych a amortyzacją podatkową. Ta pierwsza powinna w możliwie wierny sposób odzwierciedlać zużycie składników majątku i ich aktualną wartość. Amortyzacja podatkowa nie musi spełniać tego celu - ważne jest jedynie, aby była dokonywana zgodnie z zasadami ustalonymi w ustawie o PIT i ustawie o CIT. A ponieważ przepisy podatkowe pozostawiają podatnikom znaczną swobodę w wyborze metod i stawek amortyzacyjnych, podatnicy mogą za ich pomocą kształtować - w pewnych granicach - wysokość podstawy opodatkowania. Zwykle przedsiębiorcy starają się jak najbardziej skrócić okres amortyzacji podatkowej. Jest to działanie racjonalne - ale pod warunkiem, że firma osiąga dochód. Jeżeli firma ponosi stratę, to warto pomyśleć o wydłużeniu okresu amortyzacji. W ten sposób koszty mogą zostać "przesunięte" na następne lata. Dlatego warto dokładnie przemyśleć i zaplanować koszty amortyzacji w podatkowym budżecie przedsiębiorstwa. Stanowią one bowiem jeden z najistotniejszych elementów polityki podatkowej firmy.

I. W przypadku nowej maszyny w umowie leasingu amortyzacja byłaby liczona według stawki 20 proc. (tj. stawki amortyzacyjnej wynikającej z okresu umowy 5 lat, w proporcji do tego okresu). Roczny odpis amortyzacyjny wyniósłby 12 000 zł (60 000 zł x 20%). Przez okres 5 lat maszyna zostałaby całkowicie zamortyzowana.
II. W przypadku zakupu nowego urządzenia w postaci maszyny wiertniczej roczny odpis amortyzacyjny według stawki podstawowej wyniósłby 6000 zł (60 000 zł x 10%). Maszyna byłaby amortyzowana przez 10 lat.
III. W przypadku zakupu nowego urządzenia roczny odpis amortyzacyjny według metody liniowej ze współczynnikiem 1,4 (maszyna jest używana bardziej intensywnie) wyniósłby 8400 zł, co wynika z wyliczenia: 10% x 1,4 = 14%; 60 000 zł x 14% = 8400 zł. Maszyna byłaby amortyzowana przez 7 lat i 2 miesiące.
IV. W przypadku zakupu nowego urządzenia roczny odpis amortyzacyjny liczony metodą degresywną przy zastosowaniu współczynnika 2,0 (10% x 2,0) wyniósłby odpowiednio:
1 rok: 60 000 zł x 20% = 12 000 zł,
2 rok: 60 000 zł – 12 000 zł = 48 000 zł x 20% = 9600 zł,
3 rok: 60 000 zł – 12 000 zł – 9600 zł x 20% = 7680 zł,
4 rok: 60 000 zł – 12 000 zł – 9600 zł – 7680 zł x 20% = 6144 zł,
5 rok: 60 000 zł x 10% = 6000 zł (amortyzacja liczona metodą degresywną byłaby niższa od amortyzacji liczonej metodą liniową),
6 rok: 60 000 zł x 10% = 6000 zł,
7 rok: 60 000 zł x 10% = 6000 zł,
8 rok: 60 000 zł x 10% = 6000 zł,
9 rok: amortyzacja będzie naliczona przez 2 miesiące w łącznej kwocie 576 zł, co wynika z następującego wyliczenia: [60 000 zł – (12 000 zł + 9600 zł + 7680 zł + 6144 zł + 6000 zł + 6000 zł + 6000 zł + 6000 zł)].
V. Spółka dokoła zakupu maszyny używanej. Z uwagi, że wartość początkowa przekracza 50 000 zł, to amortyzacja będzie liczona przez 5 lat. Stawka amortyzacyjna wynosi zatem 20 proc. (60 000 zł x 20%) = 12 000 zł x 5 lat = 60 000 zł.
Z powyższego zestawienia wynika, że w niniejszym przykładzie najkrótszy okres amortyzowania nowej maszyny będzie w przypadku umowy leasingu.
10. AMORTYZACJA INWESTYCJI W OBCYCH śRODKACH TRWAŁYCH
Do środków trwałych podatnika można zaliczyć również przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych. Przepisy podatkowe nie wyjaśniają jednak, co należy rozumieć przez pojęcie „inwestycja w obcych środkach trwałych”. Należy więc uznać, że inwestycją w obcych środkach trwałych będą te działania podatnika, które odnoszą się do środka trwałego niebędącego jego własnością. Działania te powinny jednocześnie zmierzać do ulepszenia składnika majątku. Mogą one polegać na przebudowie takiego składnika, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji tego środka trwałego. Jednak podatnik, który będzie ponosił typowe wydatki remontowe związane z obcym środkiem trwałym, ma prawo do bezpośredniego zaliczenia takich wydatków remontowych do kosztów uzyskania przychodu. Tego rodzaju nakłady nie są traktowane jako inwestycja w obcym środku trwałym.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Anna Kopciowska

Coach, Trener Biznesu, Rozwoju Osobistego i Motywacji

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »