| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Amortyzacja podatkowa i bilansowa

Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne są najczęściej najbardziej wartościowymi składnikami majątku firmy. Oznacza to, że dokonywane przez jednostkę odpisy amortyzacyjne bardzo istotnie wpływają zarówno na wynik finansowy, jak i na podstawę opodatkowania. Jednocześnie należy być świadomym różnic między amortyzacją dokonywaną dla celów bilansowych a amortyzacją podatkową. Ta pierwsza powinna w możliwie wierny sposób odzwierciedlać zużycie składników majątku i ich aktualną wartość. Amortyzacja podatkowa nie musi spełniać tego celu - ważne jest jedynie, aby była dokonywana zgodnie z zasadami ustalonymi w ustawie o PIT i ustawie o CIT. A ponieważ przepisy podatkowe pozostawiają podatnikom znaczną swobodę w wyborze metod i stawek amortyzacyjnych, podatnicy mogą za ich pomocą kształtować - w pewnych granicach - wysokość podstawy opodatkowania. Zwykle przedsiębiorcy starają się jak najbardziej skrócić okres amortyzacji podatkowej. Jest to działanie racjonalne - ale pod warunkiem, że firma osiąga dochód. Jeżeli firma ponosi stratę, to warto pomyśleć o wydłużeniu okresu amortyzacji. W ten sposób koszty mogą zostać "przesunięte" na następne lata. Dlatego warto dokładnie przemyśleć i zaplanować koszty amortyzacji w podatkowym budżecie przedsiębiorstwa. Stanowią one bowiem jeden z najistotniejszych elementów polityki podatkowej firmy.

Do środków trwałych przepisy bilansowe zaliczają w szczególności:
• nieruchomości – w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
• maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy,
• ulepszenia w obcych środkach trwałych,
• inwentarz żywy.
Użycie zwrotu „w szczególności” nie oznacza, że wskazany katalog jest zbiorem wyczerpującym i zamkniętym. W ustawie wymieniono jedynie przykładowe elementy majątku jednostki, który może zostać uznany jako środek trwały.
Środki trwałe, które zostały oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, zalicza się do aktywów trwałych jednej ze stron umowy, zgodnie z warunkami odnoszącymi się do umów leasingu określonych w ustawie o rachunkowości.
Do środków trwałych w budowie zalicza się aktywa trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego.
Definicja środków trwałych nie zawiera wymogu, aby składniki majątkowe zaliczane do środków trwałych podatnika stanowiły własność lub współwłasność przedsiębiorcy. Należy jednak pamiętać, że środki trwałe powinny być aktywami trwałymi, które są przeznaczone na potrzeby jednostki. Wśród najważniejszych różnic, jakie występują w środkach trwałych w prawie bilansowym i prawie podatkowym, można wskazać:
• spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego są w przepisach prawa bilansowego środkiem trwałym, a w prawie podatkowym zalicza się do wartości niematerialnych i prawnych,
• inwentarz żywy jest środkiem trwałym na mocy przepisów o rachunkowości, a w prawie podatkowym nie,
• okres amortyzacji bilansowej jest niezależny od amortyzacji podatkowej,
• odpisy z tytułu trwałej utraty wartości, które w prawie bilansowym obciążają pozostałe koszty operacyjne nie stanowią kosztu uzyskania przychodu dla celów podatkowych.
Zasady wyceny środków trwałych dla celów bilansowych obejmują ustalenie wartości początkowej oraz aktualizację wyceny. Wartość początkową środka trwałego stanowi cenę nabycia lub koszt wytworzenia takiego środka. Wartość początkową powiększają koszty ulepszenia środka trwałego, które polegają na przebudowie, rozbudowie, modernizacji lub rekonstrukcji. Nakłady te powinny sprawiać, że wartość użytkowa środka trwałego po zakończeniu ulepszenia, przewyższa posiadaną przy przyjęciu do używania wartość użytkową, która mierzona jest okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych przy pomocy ulepszonego środka trwałego, kosztami eksploatacji lub innymi miarami.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Monika Jaranowska

Specjalista do spraw kampanii linków sponsorowanych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »