| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Wszystko o fakturach VAT

Wszystko o fakturach VAT

Z istoty zaś podatku od towarów i usług oraz obowiązującej w tym podatku fakturowej metody jego obliczenia wynika, że podstawą wszelkich odliczeń od podatku należnego nie może być dowolny dokument, lecz dowód bardzo specyficzny, a mianowicie faktura lub jej duplikat (w niektórych przypadkach także dokument celny). Dlatego dużą wagę zwraca się na przestrzeganie przez podatnika obowiązujących przepisów w zakresie dokumentowania wszystkich zdarzeń gospodarczych za pomocą faktury.
Jak wspomniano powyżej, faktura stanowi główny dokument będący potwierdzeniem zarówno dostawy (sprzedaży) towarów i usług, jak i nabycia tych towarów, a tylko prawidłowo wystawiona faktura pod względem formalnym i prawnym stanowi podstawę dokonania odliczenia podatku naliczonego w niej zawartego.
Nie każda jednak faktura umożliwia nabywcy dokonanie tego odliczenia.
Przede wszystkim musi to być faktura wystawiona przez podatnika VAT zarejestrowanego jako podatnika VAT czynnego.
Faktura taka powinna być także wystawiona na nabywcę towaru lub usługi, bowiem wystawienie faktury na inny podmiot, np. na wspólnika spółki cywilnej w przypadku, gdy podatnikiem jest spółka cywilna, uniemożliwia takie odliczenie.
Stanowisko takie ugruntowane zostało zarówno przez dotychczasowe orzecznictwo NSA, jak i przez doktrynę. Dla przykładu można przytoczyć stanowisko wyrażone w wyroku NSA z 30 maja 1996 r., sygn. akt SA/Sz 2187-2190/95, wydanym na gruncie dotychczasowej ustawy o VAT, w którym sąd stwierdzi m.in., iż (…) nie mogą stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego faktury niewskazujące na podatnika z imienia lub nazwiska lub na jego przedsiębiorstwo, lecz na inne osoby fizyczne lub przedsiębiorstwo o innej nazwie (…). Podkreślenia wymaga fakt, iż błędy np. co do określenia nabywcy na fakturze nie zawsze powodują jej odrzucenie jako dokumentu dającego prawo do odliczenia zawartego w niej podatku. Wydaje się, iż w każdym przypadku będzie to uzależnione od zakresu i wagi tych błędów, a także od tego, w jakim stopniu błędy te będą miały wpływ na ostateczne określenie zobowiązania podatkowego w tym podatku. W wyroku NSA z 24 lutego 1999 r., sygn. akt I SA/Lu 1452/97, sąd stwierdził, iż (…) nie można zaakceptować poglądu, według którego faktura nie stanowi podstawy do obniżenia podatku należnego, bowiem zawiera niewłaściwy numer identyfikacji podatkowej, pod warunkiem jednak, iż identyfikacja podatnika na podstawie innych danych (np. nazwy i adresu) nie ulega wątpliwości (...). Za właściwy i godny poparcia należy także uznać pogląd wyrażony przez NSA w wyroku z 9 lutego 2000 r., sygn. akt I SA/WR 1885/99, w którym sąd doszedł do wniosku, że: (…) w sytuacji, gdy materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, że dana faktura została wystawiona przez usługodawcę z tytułu rzeczywiście zrealizowanych przez niego czynności (...), a jej wadliwość polega jedynie na błędnym określeniu tytułu jej wystawienia przez wskazanie na niej innych czynności aniżeli te, które były przez niego wykonane, faktura taka, mimo iż jest dotknięta wadliwością formalną, daje podstawę do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, skoro rzeczywistą podstawę jej wystawienia stanowią czynności faktyczne wykonane przez usługodawcę na rzecz usługobiorcy. Wydaje się, iż na gruncie obowiązującej obecnie ustawy z 11 marca 2004 r. orzeczenia te zachowują swoją aktualność, tym bardziej że faktury same w sobie odgrywają rolę dokumentu, który potwierdza, a nie kreuje prawa podatnika-nabywcy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty na fakturze. Potwierdzeniem tego stanowiska może być pogląd wyrażony w wyroku NSA z 14 maja 1997 r., sygn. akt I SA/Lu 1231/95 LRX 29348, w którym NSA stwierdził, że: Warunkiem koniecznym zachowania prawa do obniżenia podatku należnego jest sporządzenie lub przyjęcie przez podatnika takiej faktury, która by zawierała informacje, o których mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o VAT z 1993 r. Rozszerzenie tych wymogów w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów, jeżeli dotyczy innych wymogów niż określone w art. 32 ust. 1 ustawy, ma na celu usprawnienie kontroli faktur, nie stanowi natomiast materialnoprawnych wymogów faktury VAT. Równocześnie do uznania faktury za sprzeczną z wymogami rozporządzenia z 12 maja 1993 r. w sprawie podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 39, poz. 176 z późn.zm.) niezbędne jest wyjaśnienie charakteru każdego z przypadków sprzeczności, bowiem dla uznania, że faktura nie może stanowić podstawy obniżenia podatku należnego, charakter i stopień natężenia tych sprzeczności powinien uniemożliwiać identyfikację elementów niezbędnych faktury określonych w ustawie. Przepis rozporządzenia, który normuje skutki prawne wystawienia faktury w sposób sprzeczny z przepisami rozporządzenia, należy bowiem interpretować z uwzględnieniem brzmienia art. 19 ust. 1 i 2 cyt. ustawy, który zapewnia każdemu podatnikowi prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Ewa Pasieczna

Biegły rewident

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »