| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Księgowanie od A do Z

Księgowanie od A do Z

Prowadzenie nawet małej firmy wymaga podstawowej wiedzy z zakresu sposobów ewidencjonowania zdarzeń zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Prowadzenie rachunkowości ma także za zadanie umożliwienie prawidłowego rozliczenia się z kontrahentem i z budżetem. Rachunkowość prowadzona jest nie tylko dlatego, że tak nakazuje prawo, ale także po to, by można było uzyskać informacje konieczne do właściwego funkcjonowania jednostki (czyli osiągania zysków). To rachunkowość jest źródłem informacji niezbędnych do podejmowania decyzji. Praktycznie cały obszar firmy jest widoczny w zbiorach danych rejestrowanych w księgach rachunkowych i ewidencjach pomocniczych. Informacje tworzone przez rachunkowość służą też otoczeniu przedsiębiorstwa związanemu z nim transakcjami gospodarczymi.

Nazwa konta jest odpowiednia do ujmowanych na nim składników. I tak na przykład „Kasa” oznacza, że ujmuje się tu środki pieniężne zgromadzone w kasie.
Zapisy dokonywane na koncie to zapisy operacji gospodarczych, które powodują zmianę stanu tego konta. Księgowanie może odbywać się po stronie Wn lub po stronie Ma konta. Zapisy po stronie Wn konta (obroty debetowe) określa się za pomocą następujących zwrotów:
• obciążenie konta,
• księgowanie w ciężar konta,
• księgowanie debetowe.
Natomiast zapisy po stronie Ma (obroty kredytowe) to inaczej:
• uznanie konta,
• księgowanie na dobro konta,
• księgowanie kredytowe.
Każdy zapis księgowy, aby spełniał swoją rolę rejestracyjną, musi składać się dwóch najważniejszych elementów, a mianowicie:
• elementu informacyjnego – nazwa konta, symbol konta, strona konta, kwota operacji,
• elementu indentyfikacyjnego – treść operacji, dowód księgowy, na podstawie którego dokonano zapisu, data operacji i numer operacji.
W księgowości obowiązuje zasada podwójnego zapisu, czyli każda operacja musi być ujęta:
• co najmniej na dwóch kontach,
• na jednym koncie po stronie Wn, a na drugim po stronie Ma,
• w identycznej wysokości na obu kontach.
Na koniec każdego roku następuje procedura zamykania konta. Oczywiście na początku roku konto było otwarte, czyli wpisany został stan początkowy z bilansu otwarcia (jeśli w bilansie otwarcia stan konta był zerowy, to otwarcie konta mogło nastąpić wraz z zaksięgowaniem pierwszej operacji dotyczącej danego konta).
ZAPAMIĘTAJ
Księgowanie jest procedurą księgową polegającą na zarejestrowaniu operacji gospodarczych we właściwych pozycjach. Operacje gromadzone są na specjalnych kontach, które grupują operacje gospodarcze zgodnie z polityką rachunkowości przyjętą przez przedsiębiorstwo.
3 kroki do zamknięcia konta
1 Podsumuj stronę Wn i stronę Ma konta.
Zapisy na kontach są okresowo sumowane (przynajmniej raz w miesiącu). Tym sposobem co miesiąc mamy sumę każdej strony konta osobno w każdym miesiącu i od początku roku, czyli narastająco. Wiemy więc, jakie były np. przychody ze sprzedaży od początku roku albo jakie tylko w danym miesiącu.
2 Ustal saldo końcowe – czyli różnicę między stronami.
Saldo końcowe konta, czyli na koniec okresu, może być debetowe, kredytowe albo zerowe. Saldo debetowe powstaje wtedy, gdy suma po stronie Wn jest większa, saldo kredytowe – gdy suma po stronie Ma jest większa, a saldo zerowe – gdy sumy zapisów po obu stronach kontach są sobie równe.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Diana Malinowska

Konsultant w Instytucie Rozwoju Biznesu

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »