| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Porady prawne > Amortyzacja prawa wieczystego użytkowania gruntu

Amortyzacja prawa wieczystego użytkowania gruntu

Czy prawo wieczystego użytkowania gruntu, przyznane ZOZ na podstawie decyzji gminy, stanowi składnik aktywów trwałych i podlega amortyzacji? Jeśli tak, to jak prawidłowo zaksięgować koszty związane z jego amortyzacją oraz jaki przyjąć okres i stawkę amortyzacji?

Odpowiedź
Wartość prawa wieczystego użytkowania gruntu (a nie grunt) podlega amortyzacji, która stanowi koszt dla celów bilansowych. Jednak zgodnie z przepisami podatkowymi prawo wieczystego użytkowania gruntów nie podlega amortyzacji, a zatem amortyzacja tych praw – ustalona dla celów bilansowych – nie jest kosztem uzyskania przychodów dla celów podatkowych. Przykład ewidencji prezentujemy w uzasadnieniu.

Uzasadnienie
Prawo wieczystego użytkowania gruntu ma ograniczony okres ważności, co powoduje, że w miarę upływu czasu traci na wartości, a to uzasadnia jego amortyzowanie.
Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy o rachunkowości do aktywów zalicza się kontrolowane przez jednostkę, uzyskane w wyniku przeszłych zdarzeń zasoby, o wiarygodnie określonej wartości, które przyniosą w przyszłości korzyści ekonomiczne.
Tej definicji, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy, odpowiadają przyznane jednostkom nieodpłatnie prawa użytkowania wieczystego gruntów, które obecnie zalicza się do środków trwałych.
Zatem prawo to podlega wycenie tak, jak inne środki trwałe. Czyli – według cen nabycia lub kosztów wytworzenia albo wartości przeszacowanej (po aktualizacji wyceny środków trwałych), pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe, a także o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości.
Przepisy ustawy o rachunkowości nie określają stawek amortyzowania prawa wieczystego użytkowania gruntu. Dlatego jednostka, w której to prawo występuje, ustala we włas-nym zakresie indywidualną stawkę amortyzacyjną, uwzględniając okres ekonomicznej użyteczności tego prawa.
Na jego określenie wpływa przede wszyst- kim prawne ograniczenie czasu używania pra-wa wieczystego użytkowania gruntu, ustalone w umowie.
Zgodnie z art. 236 § 1 Kodeksu cywilnego okres użytkowania wieczystego z reguły wynosi 99 lat. Wyjątkowo, gdy cel gospodarczy użytkownika wieczystego nie wymaga tak długiego okresu, może on być krótszy, jednak powinien wynosić co najmniej 40 lat. Zarówno 99, jak i 40 lat są dla jednostki prowadzącej działalność gospodarczą okresami bardzo długimi, wymykającymi się spod przewidywań co do okresu ekonomicznej użyteczności prawa wieczystego użytkowania gruntu.
Wobec ograniczonej zdolności przewidywania okres ten, zgodnie z zasadą ostrożności, nie powinien być dłuższy niż 20 lat, czyli tyle, ile wynosi maksymalny okres amortyzacji wartości firmy stanowiącej tytuł wartości niematerialnych i prawnych (art. 44b ust. 10 ustawy).
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Jobs Plus

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »