| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Prawo Unii Europejskiej > Zasady działalności gospodarczej w Unii Europejskiej

Zasady działalności gospodarczej w Unii Europejskiej

Rynek wewnętrzny Unii: Przedsiębiorca polski może swobodnie świadczyć usługi na terytorium innego państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego. W tym celu może wykorzystywać swoich pracowników, nawet jeżeli usługa jest wykonywana w państwie, które wprowadziło dla obywateli polskich ograniczenia w swobodnym dostępie do rynku pracy. Obywatele polscy mogą również otwierać firmy w innych państwach członkowskich na takich samych zasadach, jak obywatele tych państw.

Zakładanie i prowadzenie przedsiębiorstwa odbywa się zawsze na podstawie prawa państwa, na terenie którego dana osoba ma zamiar prowadzić działalność.
Takie same zasady, jak w stosunku do obywateli danego państwa (państwa prowadzenia działalności), oznaczają m.in. to, że obywatele polscy mają do wyboru następujące formy prawne prowadzenia działalności:
• jednoosobowy przedsiębiorca (indywidualna działalność gospodarcza),
• spółka osobowa,
• spółka kapitałowa,
• oddział, przedstawicielstwo lub filia polskiej firmy.
Wybór określonej formy prawnej zależy od planowanych rozmiarów działalności, jej celu, liczby wspólników czy też posiadanego kapitału. Trzeba także pamiętać o zróżnicowanych zasadach odpowiedzialności (odpowiedzialność całym majątkiem, odpowiedzialność tylko do wysokości udziałów, wkładu itp.). Przepisy obowiązujące w danym kraju mogą uzależniać wykonywanie danej działalności od założenia określonego rodzaju przedsiębiorstwa.
Ważną kwestią jest zatrudnianie pracowników w państwach, w których dostęp do rynku pracy został dla obywateli naszego kraju znacznie ograniczony. Firma zarejestrowana przez obywatela polskiego w innym państwie nie może bez zezwolenia (mowa oczywiście o państwach, w których zezwolenia na pracę są ciągle wymagane) zatrudnić Polaka. Przedsiębiorca ten ma jednak prawo zatrudnić obywateli polskich, jeżeli jest to tzw. personel kluczowy:
• personel kierowniczy – członkowie dyrekcji, kierownictwo, osoby pełniące funkcje kontrolne i nadzorcze, osoby uprawnione do podejmowania decyzji kadrowych (czyli zatrudniania i zwalniania pracowników),
• osoby z rzadko spotykanymi, wysokimi, specjalistycznymi kwalifikacjami.
Pozostali pracownicy zatrudniani są na zwykłych zasadach obowiązujących w danym państwie. Jeżeli więc obywatele polscy muszą tam uzyskiwać zezwolenia na pracę, zatrudnienie Polaka w firmie prowadzonej przez obywatela polskiego będzie również wymagać uzyskania takiego zezwolenia.
Państwo członkowskie może nakładać na przedsiębiorców z innych państw, którzy zakładają w nim działalność gospodarczą, pewne obowiązki. Nie mogą one jednak wykraczać poza obowiązki dotyczące obywateli tego państwa. Przykładowo, można wskazać obowiązek przynależności do odpowiedniego samorządu zawodowego, wymóg stałego miejsca zamieszkania dla kadry zarządzającej przedsiębiorstwem w państwie docelowym.
Marek Rotkiewicz
odpowiadamy na pytania:
www.infor.pl/pytaniasfk
Podstawy prawne
•   Traktat Ustanawiający Wspólnotę Europejską (tekst skonsolidowany uwzględniający postanowienia Traktatu z Nicei z 15 lutego 2001 r.) – Dz.Urz. WE C 325 z 24 grudnia 2002 r.
•   dyrektywa nr 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 16 grudnia 1996 r. dotycząca delegowania pracowników w ramach świadczenia usług – Dz.U. WE L 018 z 21 stycznia 1997 r.


reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Odzyskaj.info

Odszkodowania i wypadki

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »