| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Prawo Unii Europejskiej > Opodatkowanie dochodów brytyjskich - grzechem przeszłości

Opodatkowanie dochodów brytyjskich - grzechem przeszłości

W ostatnich dniach nabiera rozgłosu sprawa zasad opodatkowania w Polsce dochodów uzyskiwanych w Wielkiej Brytanii przez dziesiątki tysięcy zatrudnionych tam polskich pracowników. Powstaje pytanie, co w tej sprawie można zrobić? Poza renegocjacją polsko-brytyjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, która jest już w toku, z prawnego punktu widzenia możliwe są też jeszcze dwa inne, dość szybkie rozwiązania tego problemu.

Jedno rozwiązanie leży w gestii Sejmu, który mógłby wprowadzić stosowne zwolnienie podatkowe bezpośrednio do treści art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Drugie rozwiązanie – nieco podobne merytorycznie, lecz odmienne formalnie – leży w gestii samego ministra finansów, który działając na podstawie art. 22 ust. 1 Ordynacji podatkowej i kierując się „uzasadnionym interesem publicznym lub ważnym interesem podatników”, mógłby w drodze rozporządzenia zarządzić zaniechanie w całości lub w części poboru podatku w części przekraczającej kwotę podatku uiszczonego już za granicą od uzyskanego tam dochodu, w przypadku podatników osiągających dochody z tytułu pracy najemnej w państwach, z którymi Polska zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a które przewidują taką samą metodę jak umowa z Wielką Brytanią, czyli metodę zaliczenia zwykłego (np. umowa z USA, Danią, Belgią).

Wydaje się, że wydanie rozporządzenia jest lepszym rozwiązaniem, gdyż jest szybsze niż nowelizacja ustawy. Ponadto – jak się wydaje – przepisy rozporządzenia mogłyby mieć zastosowanie już do trwającego obecnie rozliczania dochodów uzyskanych w 2005 r.

Modelowo takie rozwiązanie powinno mieć zastosowanie do wszystkich państw, z którymi Polska zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a które przewidują metodę zaliczenia zwykłego.
Nie ma bowiem żadnego racjonalnego powodu, aby odmienne zasady stosowały się do polskich pracowników zatrudnionych – przykładowo – w Wielkiej Brytanii (umowa z 1976 r.) i w Irlandii (umowa z 1995 r.). Jedynym powodem radykalnie różnego traktowania podatników w obu sytuacjach jest zastosowana odmienna metoda unikania podwójnego opodatkowania.

Odmienność ta jednak nie wynika z jakichkolwiek przesłanek merytorycznych, a jest jedynie pewną historyczną zaszłością, wynikającą z faktu uzgodnienia stosowania jednakowej metody przez obie strony podczas negocjacji treści umów – w zupełnie innych realiach ekonomicznych niż obecnie. Nie ma żadnego obowiązku stosowania jednakowej metody unikania podwójnego opodatkowania przez obie strony umowy i w konsekwencji tego faktu wiele polskich umów zawiera dwojakiego rodzaju regulacje – odmienne dla każdej z umawiających się państw.
Z punktu widzenia Wielkiej Brytanii i innych państw – stron umów o unikaniu podwójnego opodatkowania sposób podatkowego rozliczania polskich podatników przez polskiego fiskusa jest zupełnie obojętny.
T
ym samym nie ma przeszkód, aby – na mocy regulacji wewnętrznego prawa podatkowego – ukształtować obowiązki podatkowe polskich pracowników zatrudnionych za granicą w sposób jednakowy, niezależnie od miejsca wykonywania tej pracy.

Not. EM
dr Janusz Fiszer
partner w Kancelarii Prawnej White & Case i adiunkt Uniwersytetu Warszawskiego


reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

StukPuk.pl

Jesteśmy grupą młodych ludzi zdrowo stukniętych na punkcie materiałów budowlanych, którzy pewnego dnia wpadli na pomysł, aby pasję i doświadczenie przekuć w sukces.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »