| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Prawo Unii Europejskiej > Kto płaci CIT we Włoszech

Kto płaci CIT we Włoszech

Opodatkowaniu we Włoszech od całości światowych dochodów podlegają rezydenci Włoch. Za rezydentów włoskich uważane są podmioty, które mają zarejestrowaną siedzibę we Włoszech bądź też biuro zarządu albo prowadzą na terenie Włoch swoją główną działalność.


Podmioty niebędące rezydentami podlegają opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych w tym państwie.

Zgodnie z umową zawartą między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania z dnia 21 czerwca 1985 r. (Dz.U. z 1989 r. nr 62, poz. 374; dalej umowa) opodatkowaniu włoskim podatkiem dochodowym podlegają dochody polskiego przedsiębiorcy w zakresie, w jakim dochody te powstają w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez tego przedsiębiorcę we Włoszech za pośrednictwem stałej placówki (zakładu). Jak wyjaśnia Magdalena Ćwik-Burszewska, konsultant Ernst & Young, przez pojęcie zakładu należy rozumieć stałą placówkę, poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność, w tym miejsce zarządzania, filia, biuro, zakład fabryczny, warsztat, kopalnia, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania bogactw naturalnych.

– Podobnie jak w innych polskich umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, nie stanowią zakładu np. placówki służące prowadzeniu działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym, w tym: w celu reklamowym, informacyjnym czy prowadzenia badań oraz placówki służące jedynie składowaniu, wystawianiu lub wydawaniu dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa – podkreśla Magdalena Ćwik-Burszewska.

Koszty podatkowe

Podstawę opodatkowania stanowi co do zasady wynik księgowy skorygowany o przychody wolne od opodatkowania i koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, określone wyłączenia oraz straty podatkowe z lat ubiegłych.

Przychody zwolnione obejmują m.in. odsetki od obligacji rządowych wydanych przed 1986 rokiem oraz niektóre zyski z tytułu udziału w spółkach zależnych. W odniesieniu do kosztów obowiązuje generalna zasada, że koszty podatkowe stanowią wydatki, które związane są z działalnością lub z aktywami generującymi przychód lub z innymi wpływami podlegającymi opodatkowaniu. Do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się m.in. dwóch trzecich wydatków poniesionych w związku z organizacją imprez, jak również wydatków poniesionych w związku z transakcjami dokonywanymi z podmiotami spoza Unii Europejskiej będącymi rezydentami rajów podatkowych (chyba że podmioty te są faktycznie zaangażowane w prowadzanie działalności w tym kraju lub transakcja ta faktycznie miała miejsce i miała rzeczywisty cel gospodarczy). Ponadto kosztów uzyskania przychodów nie stanowią odsetki od pożyczek udzielanych przez udziałowca w części, w jakiej kwota zadłużenia z tytułu pożyczki przekracza czterokrotność aktywów netto spółki.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Katarzyna Kopczyńska

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »