| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Prawo Unii Europejskiej > Unijne regiony mogą ustanawiać podatki od działalności produkcyjnej

Unijne regiony mogą ustanawiać podatki od działalności produkcyjnej

Władze regionów unijnych mogą ustanawiać podatki od wartości produkcji, które - mając pewne cechy VAT - nie obciążają jednocześnie konsumenta końcowego - tak wynika z precedensowego wyroku Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu.


Wedle przepisu włoskiej ustawy, opodatkowaniu IRAP nie podlegają fundusze inwestycyjne, emerytalne i europejskie zgrupowania interesów gospodarczych.

Porównanie IRAP i VAT

Żeby ocenić podobieństwa i różnice między włoskim podatkiem regionalnym a podatkiem VAT, niezbędne jest przedstawienie czterech przesłanek wypracowanych w orzecznictwie Trybunału, których wystąpienie oznacza, że mamy do czynienia z podatkiem obrotowym, a tym samym – zabronionym na terenie Unii Europejskiej. Przesłanki te są następujące:
• dany podatek stosowany jest do czynności, których przedmiotem są towary i usługi,
• kwota tego podatku jest ustalana proporcjonalnie do ceny otrzymanej przez podatnika jako świadczenie wzajemne za dostarczone towary lub usługi,
• podatek pobierany jest na każdym etapie procesu produkcji lub dystrybucji (niezależnie od wcześniejszych transakcji),
• odliczenie od podatku należnego od podatnika kwot zapłaconych na poprzednich etapach procesu następuje z tym skutkiem, że podatek w danym etapie stosuje się wyłącznie do wartości dodanej na tym etapie oraz że końcowe obciążenie podatkowe ponosi ostatecznie konsument.

Trybunał, dowodząc że podatek włoski nie może być zakwalifikowany jako obrotowy, badał wystąpienie powyższych przesłanek i jednocześnie porównywał poszczególne cechy tych podatków.

Przede wszystkim stwierdził, że podstawą IRAP jest wartość netto produkcji w danym okresie wynikająca z różnicy między wartością produkcji i kosztami produkcji. Natomiast VAT wręcz przeciwnie – naliczany jest od każdej kolejnej czynności na etapie sprzedaży i jego wysokość jest proporcjonalna do ceny dostarczonych towarów i usług.

Co więcej, w związku z tym, że podatek VAT jest absolutnie neutralny dla podatników, którzy uczestniczą w procesie produkcji i dystrybucji poprzedzającym etap poboru podatku, obciąża wyłącznie końcowego konsumenta. Tymczasem IRAP nakładany jest na działalność produkcyjną i dlatego nie jest pewne, czy zostanie poniesiony przez końcowego konsumenta.

Jak argumentował Trybunał, dzieje się tak dlatego, że podatnik IRAP nie może dokładnie określić kwoty podatku zawartego już w cenie nabytego towaru lub usługi. Poza tym, gdyby (analogicznie jak w przypadku VAT) podatnik mógł zawrzeć kwotę poniesionego podatku w swojej cenie sprzedaży produktu (na kolejnym etapie), to podstawa na skutek tego zawierałaby nie tylko wartość dodaną, ale również sam podatek. Innymi słowy, przyjmując taki schemat, IRAP byłby wówczas obliczany od kwoty wynikającej z ceny sprzedaży danego towaru lub usługi zawierającej przewidywaną kwotę podatku podlegającego zapłacie.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Kancelarie Radców Prawnych Cyran Polak

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »