| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Prawo Unii Europejskiej > Klasyfikacja aktywów finansowych w świetle znowelizowanego standardu MSR 39

Klasyfikacja aktywów finansowych w świetle znowelizowanego standardu MSR 39

Międzynarodowy Standard Rachunkowości 39 przeszedł gruntowną nowelizację w grudniu 2003 r. Obok wielu istotnych zmian pojawiły się również zmiany w czterech podstawowych kategoriach aktywów finansowych, do których jednostki gospodarcze klasyfikują swoje aktywa finansowe.

PRZYKŁAD 5
Spółka Z eksportuje 17 listopada 200x r. do krajów C i B swoje wyroby, godząc się na pewien określony odroczony termin płatności, np. 6 miesięcy. Należność z tytułu dostaw i usług zostaje na dzień początkowego ujęcia zaklasyfikowana do kategorii pożyczki i należności. 20 grudnia 200x r. jednostka dowiaduje się o problemach finansowych swojego kontrahenta w kraju C – jednostka szacuje, iż nie odzyska całej początkowo ujętej kwoty należności.
Na dzień bilansowy należność z tytułu dostaw i usług od kontrahenta C pozostanie w kategorii pożyczki i należności i będzie wyceniana zgodnie z wymaganiami przewidzianymi dla tej kategorii. Drugi odbiorca z kraju B – jest w stanie spłacić należność. Jednak 25 grudnia 200x r. rząd kraju B nakłada istotne ograniczenia co do spłaty zagranicznych długów przez rodzime podmioty. W takiej sytuacji jednostka Z nie może oczekiwać, iż otrzyma spłatę początkowej kwoty należności. Mimo że kontrahent jest w stanie dokonać takiej spłaty (ma potrzebne fundusze), spłata jest mało prawdopodobna na skutek nałożenia określonych ograniczeń przez rząd kraju B. W takiej sytuacji na dzień bilansowy należność z tytułu dostaw i usług nie spełnia definicji kategorii pożyczek i należności5– musi zostać przekwalifikowana do aktywów finansowych dostępnych do sprzedaży i być wyceniana zgodnie z wymaganiami tej kategorii.
Możliwy jest również inny przypadek, gdy konieczne staje się przeklasyfikowanie pewnych pozycji z pożyczek i należności.
PRZYKŁAD 6
Spółka K nabywa obligacje przedsiębiorstwa G. Obligacje nie są notowane i na dzień początkowego ujęcia jednostka K klasyfikuje je do pożyczek i należności. Po pewnym czasie emitent obligacji podpisuje umowę z bankiem, na mocy której bank zobowiązuje się do poprawienia płynności obligacji – przygotowuje ofertę kupna i sprzedaży obligacji.
Jeżeli kwotowania przygotowywane przez bank wypełniają kryteria kwotowania na aktywnym rynku, znika jeden z podstawowych warunków definiujących kategorię pożyczek i należności. W takim przypadku na dzień bilansowy (lub na moment pojawienia się aktywnego rynku) dokonuje się przeklasyfikowania zakupionych obligacji z pożyczek i należności do aktywów finansowych dostępnych do sprzedaży.
Cechą charakterystyczną pożyczek i należności jest to, że na dzień bilansowy nie są one wyceniane w wartości godziwej, lecz w skorygowanej cenie nabycia (wartości początkowej) skorygowanej o naliczone odsetki i ewentualne spłaty odsetek i części kapitałowej. Drugą kategorią wycenianą na dzień bilansowy na analogicznych zasadach są aktywa finansowe utrzymywane do terminu wymagalności.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Aleksandra Fiszer

Starszy Specjalista ds. Projektów HR

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »