| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Prawo Unii Europejskiej > Wycena bilansowa według Międzynarodowych Standardów Rachunkowości

Wycena bilansowa według Międzynarodowych Standardów Rachunkowości

W związku z przejściem od początku 2005 r. Unii Europejskiej na Międzynarodowe Standardy Rachunkowości warto się zastanowić nad tym, jak zmieni się rachunkowość naszych przedsiębiorstw (przynajmniej tych, które z przymusu lub własnej woli będą stosować MSR).

Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne
W MSR do bilansowej wyceny środków trwałych oraz aktywów niematerialnych przewidziano dwa rozwiązania. Pierwsze, określane jako model kosztu historycznego, polega na tym, iż składniki majątkowe są wykazywane w bilansie w wartości początkowej (cenie nabycia lub koszcie wytworzenia) pomniejszonej o zakumulowane odpisy amortyzacyjne oraz odpisy z tytułu utraty wartości.
Zgodnie z drugim rozwiązaniem (zwanym modelem przeszacowania) składniki majątkowe są ujmowane według wartości przeszacowanej, rozumianej jako wartość godziwa1 ustalona na dzień przeszacowania pomniejszona o późniejsze zakumulowane odpisy amortyzacyjne i odpisy z tytułu utraty wartości. Aktualizacja wartości w modelu przeszacowania nie musi być przeprowadzana na każdy dzień bilansowy.
Według MSR przeszacowania powinny być dokonywane na tyle regularnie, aby na każdy dzień bilansowy wartość księgowa nie odbiegała od wartości godziwej ustalonej na ten dzień. Wartość godziwą środków trwałych stanowi na ogół wartość rynkowa ustalana w drodze wyceny przez profesjonalnych rzeczoznawców. W przypadku braku dowodów rynkowej wartości składnika majątkowego wartość godziwa może być oszacowana metodą zamortyzowanego kosztu odtworzenia lub metodą dochodową. W przypadku aktywów niematerialnych znacznym ograniczeniem zastosowania modelu przeszacowania jest wymóg ustalenia wartości godziwej przez odniesienie do aktywnego rynku.
A zatem w przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych jednostka może stosować tradycyjny i w zasadzie jedyny w polskim prawie bilansowym model kosztu historycznego, bądź wybrać model przeszacowania umożliwiający pokazanie aktualnej wartości składników majątkowych. Jak w każdej niemal życiowej sytuacji mamy tutaj do czynienia z wyborem typu „coś za coś”. Żadne z obydwu rozwiązań nie jest ani czarne, ani białe. Niewątpliwie zastosowanie modelu przeszacowania daje możliwość bardziej rzetelnego odzwierciedlenia wartości majątku i kapitału przedsiębiorstwa, lecz z drugiej strony wiąże się z większym skomplikowaniem i większymi kosztami systemu rachunkowości.
Zapasy
Zapasy stanowią jeden z niewielu składników majątkowych, których wycena bilansowa ma charakter tradycyjny i pozostaje niezmieniona od wielu lat. Podstawą wyceny rzeczowych składników majątku obrotowego jest koszt historyczny, który jednak nie może przewyższać ceny sprzedaży netto na dzień bilansowy. A zatem w odniesieniu do zapasów zastosowanie ma wycena ostrożna według reguły „niższej z dwóch”. Jeśli zatem jednostka nabyła jakieś składniki zapasów za 20 000 zł, a na dzień bilansowy ich cena sprzedaży netto wynosi 15 000 zł, to w zasadzie w bilansie powinna pojawić się kwota 15 000 zł (z jednoczesnym odpisaniem w koszty kwoty 5000 zł). Nie jest to jednak takie oczywiste. W tym miejscu wspomnimy o pewnej subtelnej, lecz istotnej różnicy między ustawą o rachunkowości a MSR 2 „Zapasy”.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Aleksandra Chrzanowska

Zastępca Dyrektora Departamentu Rozwoju Biznesu w ING Lease.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »