| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Prawo Unii Europejskiej > Wycena bilansowa według Międzynarodowych Standardów Rachunkowości

Wycena bilansowa według Międzynarodowych Standardów Rachunkowości

W związku z przejściem od początku 2005 r. Unii Europejskiej na Międzynarodowe Standardy Rachunkowości warto się zastanowić nad tym, jak zmieni się rachunkowość naszych przedsiębiorstw (przynajmniej tych, które z przymusu lub własnej woli będą stosować MSR).

Na zakończenie prezentacji ogólnych zasad wyceny aktywów finansowych wspomnieć należy o wyjątku, który tylko potwierdza regułę wyceny instrumentów finansowych w wartości godziwej. Polega on na zastosowaniu ceny nabycia do bilansowej wyceny aktywów, których wartości godziwej nie można ustalić w sposób wiarygodny. Cenę nabycia należy stosować także do aktywów, których nie wycenia się w wartości godziwej, a które mają nieustalony termin wymagalności. Wycena instrumentów finansowych jest chyba najbardziej dobitnym przykładem odejścia rachunkowości od modelu kosztu historycznego.
Nieruchomości inwestycyjne
Zgodnie z MSR nr 40 („Nieruchomości inwestycyjne”) do inwestycji zaliczamy taką nieruchomość, która jest utrzymywana przez właściciela (lub leasingobiorcę w leasingu finansowym) jako źródło przychodów z czynszów lub ze względu na oczekiwany przyrost wartości, bądź też dla obydwu tych korzyści jednocześnie. Tym samym nieruchomość taka nie jest wykorzystywana przez jednostkę w działalności produkcyjnej, handlowej, usługowej lub w celach administracyjnych ani też przeznaczona do sprzedaży w ramach zwykłej działalności. Choć budynek będący inwestycją fizycznie nie różni się niczym od budynku wykorzystywanego na potrzeby własnej działalności, to odmienny sposób uzyskiwania korzyści ekonomicznych wymusza zastosowanie odmiennych zasad wyceny.
W przypadku nieruchomości wykorzystywanych w ramach podstawowej działalności operacyjnej korzyści te mają charakter pośredni i wynikają z użytkowania. W przypadku nieruchomości inwestycyjnych korzyści powstają w sposób bezpośredni. Przykładem może być zysk pojawiający się w momencie zbycia gruntu nabytego ze względu na oczekiwany w długim okresie przyrost wartości (o ile oczywiście inwestycja była „trafiona”). Odmienne cele utrzymywania nieruchomości „zwykłych” i inwestycyjnych powodują odmienną klasyfikację bilansową, a co się z tym wiąże – odmienne podejście do wyceny. W odniesieniu do inwestycji szczególnie istotna jest ich aktualna wartość rynkowa. To ona jest najlepszą miarą strumieni pieniężnych oczekiwanych z tytułu posiadania składnika majątkowego.
Z tego względu w MSR do wyceny nieruchomości inwestycyjnych na dzień bilansowy przyjęto model wartości godziwej. Należy dodać, iż nie jest on tożsamy z modelem przeszacowania stosowanym w odniesieniu do rzeczowych aktywów trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Przede wszystkim w modelu wartości godziwej wycena w wartości godziwej następuje na każdy dzień bilansowy, podczas gdy w modelu przeszacowania aktualizacja wyceny na koniec każdego roku obrotowego nie jest konieczna, jeśli wahania wartości godziwej składnika majątkowego nie są znaczące. Po drugie, zyski lub straty wynikające ze zmian wartości godziwej nieruchomości inwestycyjnych wpływają na wynik finansowy, a zwiększenia wartości składników majątkowych wycenianych zgodnie z modelem przeszacowania ujmowane są w kapitale z aktualizacji wyceny.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Finelog

Finelog sprawia, że logistyka przestaje ograniczać Twój biznes. Tam, gdzie większość ludzi widzi tylko problemy, my widzimy wyzwania i, co jeszcze ważniejsze, rozwiązania.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »