| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Prawo Unii Europejskiej > Wycena bilansowa według Międzynarodowych Standardów Rachunkowości

Wycena bilansowa według Międzynarodowych Standardów Rachunkowości

W związku z przejściem od początku 2005 r. Unii Europejskiej na Międzynarodowe Standardy Rachunkowości warto się zastanowić nad tym, jak zmieni się rachunkowość naszych przedsiębiorstw (przynajmniej tych, które z przymusu lub własnej woli będą stosować MSR).

Kolejnym znaczącym obszarem zastosowania wartości bieżącej jest wycena rezerw, a sztandarowym przykładem są rezerwy na świadczenia pracownicze. Wykazuje się je w bilansie w zdyskontowanej wartości przyszłych wydatków, jakie oczekuje się, że będą wymagane dla rozliczenia zobowiązania z tytułu określonego świadczenia. Nie wymieniliśmy oczywiście wszystkich przewidzianych w MSR przypadków zastosowania wartości bieżącej.
Ograniczyliśmy się do kwestii najbardziej znaczących. Naszą intencją było pokazanie, jak szerokie zastosowanie ma ta metoda wyceny, niekonwencjonalna i nowatorska w świetle dotychczasowej polskiej praktyki. Mamy oczywiście na myśli wyłącznie praktykę sprawozdawczości finansowej, gdyż wartość bieżąca od dawna ma zastosowanie w zarządzaniu finansami oraz rachunkowości zarządczej (np. ocena opłacalności projektów inwestycyjnych metodą NPV).
Określenie wartości bieżącej składnika aktywów bądź zobowiązań sprowadza się do:
• oszacowania przyszłych wpływów i wydatków środków pieniężnych wynikających z dalszego użytkowania składnika aktywów oraz jego likwidacji (bądź z tytułu rozliczenia zobowiązania),
• oszacowania stopy procentowej, która będzie zastosowana do dyskontowania przyszłych przepływów pieniężnych.
Zastosowanie wartości bieżącej polega na przewidywaniu przyszłości, co – jak wcześniej podkreślaliśmy – nigdy nie jest proste. Niepewność jutra dotyczy także zjawisk ekonomicznych. W przypadku wartości bieżącej szczególnie trudne wydaje się oszacowanie przyszłych przepływów pieniężnych, które zależą od czynników wewnętrznych i zewnętrznych, rynkowych, ekonomicznych i politycznych. Zgodnie z wymogami MSR 36 podstawą oszacowania przyszłych przepływów pieniężnych dla potrzeb pomiaru wartości z użytkowania jest najnowszy i zatwierdzony przez kierownictwo jednostki plan finansowy bazujący na racjonalnych i popartych dowodami przesłankach. Założenie, że każde przedsiębiorstwo taki plan posiada jest oczywiście w polskich warunkach bardzo naiwne. Tylko na pozór proste wydaje się oszacowanie stopy dyskontowej. Na ile wiarygodny jest bowiem szacunek wartości pieniądza w czasie dla pięcioletniego okresu prognozy w warunkach gospodarki tak niestabilnej jak polska, w której stopy procentowe zmieniają się kilka razy w roku, brak jest stabilizacji stawek podatkowych, a inflacja, która już wydawała się zduszona, ponownie zaczyna wymykać się spod kontroli. A zatem wycena bazująca na modelu wartości bieżącej przypomina trochę wróżenie z fusów. Przyjęcie nawet najbardziej racjonalnych założeń nie daje pewności, że prognoza będzie trafna. Powyższe uwagi nie są wyrazem krytyki przyjętego w MSR podejścia do wyceny. Mają jedynie uczulić na problemy, jakie w naszych warunkach wyniknąć mogą przy stosowaniu modelu wyceny opartego na wielkościach prognozowanych. Mamy na myśli zarówno problemy związane z samą czynnością szacowania (czas i koszty), jak i z błędami w oszacowaniach (niewłaściwe decyzje ekonomiczne).
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Tomasz Gałecki

Ekspert w zakresie ekonomii i prawa gospodarczego.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »