| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Rachunkowość > Amortyzacja > Amortyzacja środka trwałego z zastosowaniem indywidualnej stawki amortyzacyjnej

Amortyzacja środka trwałego z zastosowaniem indywidualnej stawki amortyzacyjnej

W listopadzie 2004 r. został oddany do użytku budynek, który objęto, na podstawie preferencyjnych przepisów, indywidualną stawką amortyzacji podatkowej w wysokości 33%. W listopadzie 2007 r. kończy się zatem amortyzacja tego środka trwałego. Problem dotyczy rozliczenia 1%. Skoro przez trzy lata stawka wynosiła 33%, to teoretycznie pozostaje 1% niezamortyzowany. Jednak z prostego przeliczenia wynika, że w 2007 r. w koszty zostanie odpisane mniej niż 33% wartości początkowej środka trwałego. Do którego roku powinno się zaliczyć wspomniany 1% wartości początkowej?


RADA

Nieumorzoną część budynku (1%) spółka powinna rozliczyć w miesiącu zakończenia amortyzacji.

UZASADNIENIE

Jednostka dokonująca zakupu zarówno nowych, jak i używanych środków trwałych w określonych sytuacjach może skorzystać z możliwości skrócenia okresu ich amortyzacji.

W przypadku nowych środków trwałych można skorzystać ze szczególnych zasad amortyzacji, natomiast w przypadku środków trwałych uznanych za używane stosuje się indywidualne stawki amortyzacyjne.

Stosując indywidualny okres amortyzacji, jednostka określa czas amortyzowania środka trwałego. W podanym przykładzie były to trzy lata, czyli 36 miesięcy. Zatem roczny odpis amortyzacyjny powinien wynosić 33,33% wartości środka trwałego. Jeśli jednak jednostka zaokrągliła roczną stawkę amortyzacyjną do 33%, to w ostatnim, 36 miesiącu, w którym dokonuje odpisu umorzeniowego, powinna rozliczyć w koszty tego miesiąca niezamortyzowaną część, tj. 1% wartości środka trwałego. Zatem w podanym przykładzie, w miesiącu zakończenia amortyzacji, tj. w listopadzie 2007 r., jednostka powinna rozliczyć w koszty nieumorzoną część.

W ustawach podatkowych określony jest minimalny czas amortyzowania używanego środka trwałego. Indywidualną stawkę amortyzacyjną można ustalić, stosując następujący wzór:

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

W przypadku używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji jednostki, zaliczonych do rodzaju 103 i 109 KŚT, minimalny czas amortyzowania wynosi trzy lata.

Przykład

1. Jednostka kupiła używany budynek, zakwalifikowany do rodzaju 103 KŚT, za 100 000 zł.

2. W listopadzie 2004 r. budynek został oddany do użytku i od grudnia rozpoczęto odpisy amortyzacyjne.

3. Zastosowano indywidualną stawkę amortyzacyjną, wybierając dopuszczalny minimalny okres amortyzacji, tj. trzy lata.

4. Jednostka zaokrągliła roczną stawkę amortyzacyjną z 33,33% do 33%.

5. Za okres trzech lat, tj. od grudnia 2004 r. do listopada 2007 r., budynek został zamortyzowany w 99%, tj. w wysokości 99 000 zł.

6. Ponieważ planowany okres amortyzacji wynosi trzy lata, więc w ostatnim miesiącu dokonania odpisu amortyzacyjnego, tj. w listopadzie 2007 r., spółka całkowicie rozliczyła odpisy amortyzacyjne.

7. Wyliczenie rocznej stawki amortyzacyjnej:

Roczna stawka amortyzacyjna = 100% : 3 lata = 33,33%>33%

Ewidencja księgowa

1. Zakup używanego budynku:

Wn„Środki trwałe w budowie” 100 000

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Anna Marta Wilczkowska

Nowe Horyzonty®-Szkolenia dla Biznesu

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »