| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Rachunkowość > Ewidencja księgowa > Różnice kursowe w ujęciu podatkowym

Różnice kursowe w ujęciu podatkowym

Ustawa o rachunkowości reguluje fakt, że księgi rachunkowe należy prowadzić w języku polskim i w walucie polskiej. Przedsiębiorcy mogą jednak, zgodnie z uregulowaniami obowiązującymi w obrocie gospodarczym, dokonywać rozliczeń w walutach obcych, a także otwierać rachunki w walutach wymienialnych. Waluty obce należy jednak wycenić, a powstałe różnice kursowe ująć odpowiednio dla celów podatkowych.

Istotny jest zapis, stanowiący, , że jeżeli faktycznie zastosowany kurs waluty jest wyższy lub niższy odpowiednio o więcej niż powiększona lub pomniejszona o 5% wartość kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień faktycznie zastosowanego kursu waluty, to organ podatkowy może wezwać strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających zastosowanie kursu waluty.

Istotne są także regulacje dotyczące wyceny środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej. Podatnicy, zgodnie z przepisami art. 24c ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są zobowiązani określić sposób wyceny środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej według przyjętej metody stosowanej w rachunkowości i wskazać go w obowiązujących w jednostce regulacjach wewnętrznych. Wyceny rozchodu środków pieniężnych w walucie obcej dokonuje się według trzech metod:

1) FIFO – pierwsze przyszło, pierwsze wyszło,

2) LIFO – ostatnie przyszło, pierwsze wyszło,

3) metoda cen przeciętnych– AVCO.

Jednostka jest zobowiązana do konsekwentnego stosowania wybranej metody przez cały rok podatkowy i nie może zmienić wybranej metody w trakcie tego roku.

Podatek od towarów i usług

Również przepisy podatku od towarów i usług również zawierają regulacje odnoszące się do sposobu przeliczania kwot wyrażonych w walutach obcych. Zgodnie z przepisami art. 31a ustawy o VAT, wartości stosowane do określania podstawy opodatkowania, które są wyrażone w walucie obcej, należy przeliczać na polskie złote według:

1) średniego kursu NBP ogłaszanego na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego,

2) ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego; w takim przypadku waluty inne niż euro przelicza się z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem euro.

Koszty zakupu materiałów i towarów w księgach rachunkowych

Faktury w walucie obcej

Faktury w walucie obcej można wystawić zarówno kontrahentom zagranicznym, jak i krajowych. Wystawienie lub otrzymanie faktury w walucie obcej dotyczącej kontrahenta krajowego powoduje obowiązek naliczenia i wykazania różnic kursowych w rozliczeniach na potrzeby podatku dochodowego i skorygowania odpowiednio przychodów lub kosztów podatkowych. Regulacje zawarte w art. 106e ust. 11 ustawy o VAT stanowią, że kwoty podatku należy wykazać w złotych, natomiast kwoty podatku wyrażone w walucie obcej należy wykazać w złotych z zastosowaniem zasad przeliczania na złote przyjętych do przeliczania kwot stosowanych do określenia podstawy opodatkowania.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Marzena Dobrowolska

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »