| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Rachunkowość > Ewidencja księgowa > Różnice kursowe w księgach przy stosowaniu metody podatkowej

Różnice kursowe w księgach przy stosowaniu metody podatkowej

Spółka jawna prowadzi księgi rachunkowe od 2007 r. Jak powinny być rozliczane różnice kursowe, jeżeli spółka stosuje zasady ustawy podatkowej.

• według metody LIFO, tj. „ostatnie przyszło - pierwsze wyszło”, w której rozchód składnika aktywów wycenia się kolejno po cenach tych składników aktywów, które jednostka najpóźniej nabyła.

W świetle powyższego jednostka powinna zastosować następujące kursy:

Waluta kupiona w kantorze powinna być wyceniona według kursu faktycznie zastosowanego, którym w tym przypadku będzie kantorowy kurs sprzedaży nie wyższy (lub nie niższy) jednak od kursu średniego NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zakupu waluty więcej niż o 5%.

Wpłata kupionej waluty do kasy walutowej nie spowoduje powstania różnic kursowych, zagraniczne środki pieniężne pozostają nadal w dyspozycji jednostki, nie są rozchodowane, będą więc wycenione nadal według kursu, po jakim zostały zakupione, czyli według kursu kantorowego.

Operacja pobrania waluty z kasy firmy i wpłata na konto bankowe, podobnie jak operacja przesunięcia środków pieniężnych w walucie obcej między rachunkami bankowymi firmy, także nie generuje różnic kursowych. Zgodnie w art. 30 ust. 2 uor zdarzeniem powodującym konieczność ustalenia kursu walut obcych od ruchu środków na rachunku bankowym może być sprzedaż lub kupno walut oraz operacja zapłaty należności lub zobowiązań. Podobnie updof, co omówiono powyżej. Środki przekazane z kasy na rachunek bankowy jednostki nie są rozchodowane, są nadal jej własnością. Należy je zatem wycenić według kursu historycznego, po którym były one przeliczone w momencie ich wpływu do kasy firmy, niezależnie od przyjętego przez jednostkę wariantu rozliczania różnic kursowych (różnice tzw. bilansowe lub podatkowe).

Zapłata zobowiązania w walucie obcej stanowi rozchód środków pieniężnych i jest sytuacją wymienioną w art. 24b updof, w związku z którą powstają różnice kursowe. Do wyceny rozchodowanych walut należy zastosować kurs faktyczny. Przy rozliczeniu zobowiązania powstaną różnice kursowe spowodowane tym, że pierwotnie, w momencie powstania zobowiązanie było wycenione według kursu średniego NBP z poprzedniego dnia roboczego.

Przykład

2 lutego 2009 r. spółka jawna dokonała wewnątrzwspólnotowego nabycia materiałów do produkcji za kwotę 2000 euro. Kurs średni NBP z dnia poprzedzającego dzień operacji (poniesienia) wynosił 3,6025 PLN/EUR. Spółka nie posiada środków pieniężnych w walucie obcej. W celu zapłaty zobowiązania dostawcy zagranicznemu kupiła walutę w kantorze - 3,52 PLN/EUR. Kupioną walutę zaewidencjonowano w kasie do czasu odprowadzenia środków na bankowy rachunek walutowy, z którego następnie dokonano zapłaty zobowiązania. Kurs banku wynosi 3,54 PLN/EUR. W przykładzie pominięto kwestię VAT.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Krajowa Izba Doradców Podatkowych

Samorząd zawodowy doradców podatkowych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »