| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Rachunkowość > Ewidencja księgowa > Jak ewidencjonować obciążenia podatkowe nabytego środka trwałego

Jak ewidencjonować obciążenia podatkowe nabytego środka trwałego

W styczniu 2008 roku zakupiliśmy od likwidatora pewnej spółki używaną specjalistyczną maszynę produkcyjną za kwotę 20 000 zł netto. Wedle naszego rozpoznania jest to cena rynkowa. W ofercie sprzedaży likwidator oświadczył, że maszyna wolna jest od praw osób trzecich i obciążeń. Dziś wiemy, że likwidowana spółka ma duże kłopoty finansowe, w przeszłości nie płaciła również podatków. Czy nasza spółka z o.o., jako nabywca środka trwałego od likwidowanej spółki, będzie odpowiadać za jej zobowiązania podatkowe zgodnie z art. 112 Ordynacji podatkowej? Jeśli tak, to czy wydatki z tym związane zaksięgować jako powiększenie wartość środka trwałego (maszyna jest instalowana i remontowana i nie będzie jeszcze oddana do użytkowania przez najbliższe trzy miesiące)?

Omawiając problem sposobów uchronienia się przed współodpowiedzialnością za zobowiązania podatkowe sprzedawcy, należy podkreślić, że bezpiecznym wyjątkiem w sytuacji nabycia składnika majątku trwałego od niesolidnego podatnika jest nabycie go w drodze egzekucji od komornika lub też nabycie od syndyka masy upadłości. Przepis art. 112 Ordynacji podatkowej nie ma bowiem w tych przypadkach zastosowania. Wynika to z nieobowiązującego już rozporządzenia Prezydenta RP z 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe, jak i ustawy z 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze. Poparcie tego twierdzenia można znaleźć w pismach dotyczących interpretacji prawa podatkowego (np. postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z 14 grudnia 2006 r., nr 1472/RUU/4260-50/06/KB; decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego Izby Skarbowej w Warszawie z 19 grudnia 2005, nr 1401/PD-4230Z-102/05/ICh.)

Definicja ceny nabycia (art. 28 ustawy o rachunkowości) nie obejmuje płatności na rzecz osób trzecich, wynikających z ich fakultatywnych praw, z których mogą, lecz nie muszą skorzystać (praw warunkowo związanych ze zbywanym składnikiem aktywów trwałych).

W myśl art. 28 ustawy o rachunkowości cena nabycia środka trwałego to:

cena zakupu składnika aktywów, obejmująca kwotę należną sprzedającemu, bez podlegających odliczeniu podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, a w przypadku importu powiększona o obciążenia o charakterze publicznoprawnym oraz powiększona o koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem składnika aktywów do stanu zdatnego do używania lub wprowadzenia do obrotu, łącznie z kosztami transportu, jak też załadunku, wyładunku, składowania lub wprowadzenia do obrotu, a obniżona o rabaty, opusty, inne podobne zmniejszenia i odzyski.

Przywołana definicja ceny nabycia nie obejmuje płatności na rzecz osób trzecich, wynikających z ich fakultatywnych praw, z których mogą, lecz nie muszą skorzystać (praw warunkowo związanych ze zbywanym składnikiem aktywów trwałych). Tak więc wydatki związane z opisaną płatnością (tj. wynikającą z następstw zastosowania art. 112 Ordynacji podatkowej) nie powiększają wartości początkowej środka trwałego.

Płatność na rzecz urzędu skarbowego, dotycząca zaległości podatkowych sprzedającego (wynikająca z następstw zastosowania art. 112 Ordynacji podatkowej), nie mieści się w ramach ogólnego ryzyka działalności gospodarczej. Jednocześnie wydatków tych nie można również zaliczyć do strat nadzwyczajnych. Skoro wydatki te nie są kosztami związanymi z podstawową działalnością gospodarczą, ani nie stanowią strat nadzwyczajnych, to należy zaliczyć je do pozostałych kosztów operacyjnych.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Szkoła Jazdy Subaru

Kursy z doskonalenia techniki jazdy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »